Meryenda Sa Hapon Novels & Stories

Agad naman tumango si lera. "Tama ka,klea.Dapat nating makasiguro kong tunay nga ang narinig mo -dahil hindi ako papayag na mapunta sa Japan.Alam nating lahat ang pagkatao ng mga hapon-masyado silang wild sa kama at mapanakit.Baka hindi na ako makabalik pa Kay tatay ko nang buhay kapag nangyaring ipadala ako sa Japan."malungkot niyang ani Sakin.

pangaasar ko dahil nga diba kaaway niya mdalas si Kenji. [Close kami kapag manok namin ang pinaguusapan. So 'yun nandito na rin kasi siya sa Japan 'di sadya 'yung pagkikita namin eh pinauwi yata ng parents niya, sabay sila umalis ni Rare eh..] "Oh ano kinuwento ng Hapon na 'yan?" paguusisa ko dahil bigla kong naiimagine mga reaksyon nilang dalawa habang nagkukuwentuhan sila.

Parang bagong gising lang ito gayong alas dos na malapit nang mag-ala una ng hapon. "Ramona, nakabalik kana?" "Uh huh, kadarating ko lang," sagot ko. Ni-loud speaker ko ang tawag at ipinatong sa ibabaw ng dresser ko ang cellphone. Sinimulan kong hubarin ang suot kong pantalon. "How's Japan?" excited na tanong nito. "Ayon, maraming Hapon," pamimilosopo ko sa kaniya. "Dapat iniwan mo na sa Japan iyang pagiging walang kwentang kausap mo," pikon na wika nito na ikinatawa ko.

paliwanag ni Meiko nang yumuko siya ulit habang iniaabot ang kanyang business card. Matapos kunin ito sa kanya, tiningnan ni Gerald ang kanyang card habang iniisip ang nakakahanga at katalinuhan ng mahinhin na babaeng ito. Gayunpaman, alam ni Gerald na malamang ay may kinalaman ito sa kung gaano kahigpit ang kultura ng Hapon. Gayunpaman, naniniwala pa rin siya na si Meiko ay hindi isang simpleng tao.

Nagsimula itong humakbang papasok ng bahay. "Hai," yumuko ako pagkatapos ay sumunod ako papasok ng bahay. Papasok palang kami ng bahay ay may sumalubong sa amin na isang lalaking Hapon, tantiya ko ay nasa mahigit trenta anyos. Nakasuot ng traditional 'Nagagi Kimono' na kulay asul. Nang makita kami nito ay dali itong nagbigay galang at yumuko. "Okaerinasai, masuta Yuma ( maligayang pagbabalik, Master Yuma)."

Siguro kasing sungit ng mga hapon na napapanood ko o kaya mahaba ang balbas na salubong ang kilay" bubulong bulong na sabi ni Trisha. "Da! As if flirt ang lola mo excuses me malabo sa vocabulary ko yan." Bulong ni Trisha. "Don't worry me not malandi. No problem no flirting flirting okay i dont like tililing tiling in the pinas after" confident uling sagot ng dalaga. Natawa naman ang half breed na si Martha. Naalala kase bigla ni Trisha ang kakilala niya na naghanap ng boyfriend sa Japan ayun lumandi may isang anak paguwi pero dahil daw sa hindi inako ng hapon ayon umuwing may tililing.

Pagod ako humiga ng kama pero hindi ko maiwasan mangiti sa lahat ng ginawa namin ng hapon. Para kaming mga aso't pusa.

May pork adobo, crispy katsu sando, igado, kaldereta at ginataang hipon kasama na rin dito ang kanin pati na rin ang mga utensils. Napatingin siya sa orasan at nakitang mag aala una na pala ng hapon. Sinimulan nang lamutakin ni Isabella ang mga pagkain, napapapikit ito dahil sa sarap. Una niyang naubos ang ginataang hipon dahil paborito niya ang mga lamang dagat.

MAYUMI Kinaumagahan, Linggo, maaga akong bumaba sa kusina para ipag-drive ng kape si Zandro at asikasuhin ang gatas ni Baste. Pero pagdating ko sa baba, abala na ang lahat. Si Aling Ising ay tila nagpapanic na nag-uutos sa dalawang bagong katulong na sina Lita at Marites na punasan ang mga dekorasyong banga sa sala. Si Chef Cardo naman ay seryosong-seryoso sa paghiwa ng mga sangkap para sa ihahandang meryenda mamayang hapon.

Kanina kasing alas-dos ng hapon ay may dumating na iba’t ibang klaseng meryienda at kakanin na padala ng kanyang maalalahanin na nobyo. Enjoyin daw niya ang pagkain kasama ang ina at abuela. “Gano’n ba?” ani Meriam sabay tingin sa wall clock. “Kailangan ko ng umalis.” Sabay kuha sa shoulder bag. “Ba’t ka naman nagmamadaling umuwi? ‘Wag mo sabihing hindi makakakain si Alejandro ‘pag wala ka ro’n?” saad ni Consolacion. Natigilan si Meriam sa harap ng pinto sabay lingon, may awkward na ngiti sa labi. “Hindi naman sa gano’n, Mommy. Hindi kasi ako nakapagpaalam at baka—”