My Engineer เมียวิศวะ Novels & Stories

พิณนาห้ามหลานสาว “พวกเราเรียนวิศวะ” “แล้วไง พวกเรียนวิศวะนี่มันตับแข็งหรือไง” ผู้เป็นน้าเอ่ยอย่างไม่พอใจ

ฟาเรนพูดขึ้นแบบห้วน ๆ "ผมเป็นตัวแทนจากคณะวิศวกรรมศาสตร์ หรือว่า Faculty of Engineering" "ถึงรุ่นน้องคณะวิศวะ!" "สัญลักษณ์ของวิศวกรรมศาสตร์เราก็คือ เกียร์" ฟาเรนพูดขึ้นด้วยเสียงที่เคร่งขรึมและเขามองตรงไปที่รุ่นน้องคณะตัวเองเพียงเท่านั้น

" อื้มได้สิ ลืมถามเรียนคณะอะไร?" "วิศวะไฟฟ้าค่ะ" " ห๊ะ?!! จริงป่ะเนี่ย อย่างเธอนี่นะ เรียววิศวะ?" " ทำไมเหรอคะ มันแปลกเหรอ" "มากอ่ะ อย่างเธอน่าจะเรียนแพทย์ เรียนบริหารอะไรทำนองนั้นอะ"

เจียงมู่หยางเอ่ยขึ้น ทำลายความเงียบ "ผมได้ยินมาว่าคุณเป็นวิศวกรที่มีฝีมือ อนาคตไกล" เข่อฮ่าวสะดุ้งเล็กน้อยที่อีกฝ่ายรู้จักชื่อเขา "คะ... ครับ ขอบคุณครับ"

ใครอยากรู้เนี่ย “เรียนวิศวะค่ะ” “น่ารัก ๆ แบบนี้ทำไมเรียนวิศวะล่ะ” อีกแล้ว คำถามนี้อีกแล้ว หน้าตาแบบนี้ทำไมจะเรียนไม่ได้! “เรื่องส่วนตัวค่ะ”

คณะวิศวกรรมศาสตร์ “อาจารย์เข้าละ ไอ้ภูมันไปไหนของมันวะ ป่านนี้ยังไม่มา เดี๋ยวอาจารย์ก็เช็กขาดพอดี” เดลว่า “หรือมันจะไม่สบาย” อาชิพูด

อ่าาา พี่เขาชมฉันต่อหน้าคนเยอะแยะเลย เขินจัง "เอ่อ วิศวะโยธาค่ะ" ฉันบอกพี่คนสวยไปอย่างเขินอาย ถึงจะมั่นใจว่าตัวเองสวย แต่พอโดนชมแบบนี้ มันก็ต้องมีเสียอาการกันบ้างแหละ

ไม่นานนักสาวเก่งแสนสวยก็รีบสลัดความรู้สึกส่วนตัวออก เมื่อเห็นกองเอกสารตรงหน้าที่ต้องสะสางมือเรียวบางกรีดกรายไปตามแผนการทำงาน ‘วันพุธนี้ ต้องไปตรวจห้องทดลองที่คณะวิศวะ นี่นา’ ลมหายใจสะดุดลงตรงคำว่า “วิศวะ” คิ้วที่ถูกวาดให้โค้งงามบัดนี้เคลื่อนเข้าหากันอย่างครุ่นคิด ‘คณะ วิศวะ ออกจะกว้างไม่เจอกันหรอก’

กูให้สถานะมึงจนไว้ก่อนก็แล้วกันไอ้บอม ฉันนั่งอ่านไลน์กลุ่มวิศวะรักบ้านเกิดอย่างอเนจอนาถใจ ควรจะเปลี่ยนชื่อกลุ่ม จากวิศวะรักบ้านเกิดเป็นวิศวะเอาตัวไม่รอด ในหัวฉันเวลานี้กำลังคิดว่าความรู้ที่เรียนมาจะเอามาทำอะไรที่นี่ได้บ้าง ฉันผู้จบวิศวกรรมเครื่องกล ทำเครื่องจักรอ ะไรดีให้พ่อเพิ่มผลผลิต

3 months later Genesis University 🏫 Faculty of Engineering | คณะวิศวกรรมศาสตร์ ท่ามกลางความพลุกพล่านของเด็กวิศวะตรงลานเกียร์ สีน้ำกำลังยืนพิงเสาปูนต้นใหญ่ มือข้างหนึ่งไถหน้าจอโทรศัพท์เช็กข้อความจากยัยตัวเล็กที่ยังมาไม่ถึง ส่วนอีกข้างก็ถือแก้วอเมริกาโนเย็นคั่วเข้มเอาไว้ ท่าทางนิ่ง ๆ