Novel & Cerita My Engineer เมียวิศวะ

โรงอาหารคณะวิศวะ... "ว่าไงไอ้ปอร์เช่ รุกยัยแว่นไปถึงไหนแล้ววะ"

“ ว่าไง...ใครวะ? ” ฉันคงนิ่งนานเกินจนไป หลินซีถึงได้สะกิดย้ำ และถามเอากับฉันอีกครั้ง “ตองเก้า..ที่อยู่วิศวะไฟฟ้าปีสามไง แกพอจะรู้จักเขาไหมละ? ”

1 #เปลี่ยน 'วิศวะสู้ๆ!!! วิศวะสูตาย!! ' 'วิศวะไว้ลาย!! สู้ตายสู้ๆ!! '

เธอตอบเบาเสียจนแทบไม่ได้ยิน “เมล ที่แปลว่าความหวานน่ะนะ?” “อืม…” เธอพยักหน้าเล็กน้อย ปลายเสียงสั่นพร่า ก่อนจะเงยหน้ามองเขาอย่างลังเล “แล้ว…พี่ชื่ออะไรล่ะคะ”

และเขาก็เป็นคนแนะนำตัวก่อน "ฉะ...ฉันชื่อฟ้าใส" "แล้วไปรู้จักกับไอ้นายน์ได้ยังไง" "เรียนวิศวะด้วยกัน" "วิศวะ?" เขาหรี่ตาถามอย่างไม่เชื่อ เธอดูเป็นผู้หญิงสวยหวาน ไม่ได้เหมาะที่จะเรียนวิศวะเลย แล้วใจก็นึกไปถึงใครบางคน คิดได้แบบนั้นก็เผลอยิ้มออกมา

เวกัสที่กำลังนั่งเอนตัวบนโซฟา หันสายตาคมกริบไปยังชายหนุ่ม ก่อนที่ปลายนิ้วเรียวยาวจะหมุนแก้ววิสกี้เล่นอย่างใจเย็น “พูดมา...” “โปรเจกต์หอนาฬิกาของสถาบัน ผ่านการพิจารณาแล้วครับ…และวันนี้ทีมวิศวะโยธาก็ถูกส่งเข้ามาร่วมก่อสร้างด้วย หัวหน้าทีมรู้สึกจะชื่อ นที ครับ ว่ากันว ่า…หน้าตาดี โปรไฟล์เด่นซะด้วย เฮีย...จะเอาไงต่อดีครับ...”

เขาตอบนิ่ง ๆ โดยพยายามข่มความกลัวเอาไว้ให้ลึกที่สุด “คุณหนูงั้นเหรอ? ไม่ทราบว่าพอจะบอกชื่อได้ไหม” “พันวา” “สักครู่” อีกฝ่ายพูดเป็นภาษาจีนแต่ก็เหมือนจะไม่ใช่จีนเสียทีเดียวกับปากกาในมือ “เข้าไปได้เลย”

นี่อย่าบอกนะว่าสองแม่ลูกนี้รู้เรื่องฉันอยู่แล้ว ฮือออ. "เรียนวิศวะเหรอจ๊ะหนูเค้กเนย ^_^" "ค่ะ แหะๆๆ" ท่านคงคิดว่าหน้าอย่างฉันนี่เรียนวิศวะด้วยเหรอแน่ๆเลย "แม่ไม่คิดเลยว่าลูกชายคนนี้จะมีแฟนกับเค้าจริงๆ"

‘พี่ชื่อดราก้อนนะ วิศวะปีสี่ แล้วน้องล่ะครับชื่ออะไร เรียนคณะไหน’ ‘ชื่อเค้ก สถาปัตถ์ปีหนึ่งค่ะ’ ‘ทำไมเค้กถึงได้มานั่งคนเดียวล่ะ เพื่อนไปไหน’ ‘วันนี้เพื่อนไม่ได้มาเรียนค่ะ’ ‘เหมือนพี่เลย วันนี้เพื่อนพี่ก็ไม่ได้มาเรียนเหมือนกัน…’ ‘ปกติเค้กมาเข้าห้องสมุดทุกวันหรือเปล่า’

ช้าฉิบหายเลยมึงอะ กูจะให้มึงดูโปรเจคให้หน่อยเดี๋ยวนี้เลยนะ) เขากดวางสายก่อนจะเร่งรีบขับออกไปทันที และเพียงไม่นานก็มาถึงหน้าตึกวิศวะ ขับรถเข้าไปจอดตรงลานจอดก่อนจะรีบตรงไปยังโรงอาหาร