My Engineer เมียวิศวะ

เฟื่องฟ้าไม่เคยคิดว่าชีวิตตัวเองจะถูกใช้เป็น “เดิมพัน” ในการแข่งรถใต้ดินที่ไร้กฎเกณฑ์ ยิ่งเลวร้าย เมื่อคนที่เธอรักที่สุดคือคนที่ “เอาเธอไปพนัน” และเขา…ก็แพ้ ผู้ชนะคือ ดินแดน นักแข่งหนุ่มเจ้าเล่ห์ ดวงตาแพรวพราวอันตราย ตั้งแต่วินาทีนั้น เธอก็กลายเป็น “ของเขา” อย่างสมบูรณ์ เขาพาเธอเข้าสู่โลกมืดที่เต็มไปด้วยความลับและอันตราย แต่กลับดูแลเธอราวกับเจ้าหญิงในกรงทอง จนกระทั่งเธอได้พบกับ แผ่นดิน พี่ชายฝาแฝดของดินแดน ที่อันตรายไม่แพ้กัน เมื่อสองพี่น้องที่เลือกจะแชร์ทุกอย่างในชีวิต รวมถึง… เธอ เฟื่องฟ้าจะเลือกหนี หรือยอมปล่อยให้หัวใจ พ่ายแพ้ไปพร้อมกับร่างกายที่สั่นไหวภายใต้สัมผัสต้องห้ามนั้น

ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ ‘ใบชา’ คนนี้จะไม่รักเฮียหรอก ไม่มีทางรัก ไม่รักคนใจร้ายแบบเฮียแน่นอน แต่ว่าตอนนี้มันรักไปแล้วจะให้ทำยังไง...

How cruel a world is when you're being forced on marrying someone you avoided after getting cheated on from someone you thought was the one? Can they be compatible? Will they be able to reconnect? :)

Bad Engineer เล่ห์ร้ายวิศวะเลว | (บากิ x พะพาย) "ก็แค่น้องของศัตรู อย่าคิดว่ากูจะจริงจัง" พี่ชายของเธอสร้างบาดแผลให้น้องสาวของเขาอย่างไม่มีวันลืม ทำให้เขาเข้ามาแก้แค้นที่น้องสาวของศัตรูแทน เด็กสาวที่ไม่รู้เรื่องราวอะไรด้วย จึงตกเป็นเหยื่อในเกมการแก้แค้นอย่างช่วยไม่ได้

เป็นเมียพี่แล้วมันไม่ดียังไงครับ ไหนลองบอกมาสักสองสามข้อหน่อยสิ

คนอย่างฉันถ้าได้ชอบก็คือรุกใส่ไม่มีถอย บางทีเขาก็ดูมีใจแต่ทำไมถึงปฏิเสธความรักของฉันตั้งสองครั้งกันล่ะแล้วถ้ามีครั้งที่สามฉันควรพอหรือยัง #หลงใหลไซซี (ไม่มีนอกกายนอกใจ)

Kevien Vachirawit, the handsome playboy who has broken the hearts of many women who chased him just for the chance to have a one-night stand with him, feels his life is turned upside down like a roller coaster when he meets someone who has saved him from an incident. Too bad the person just thought of Kevien as a nice friend, nothing more. Kevien, who always got what he wanted, couldn't give up so easily, because he knew, only to that person he could give his heart whole. The playboy have to work hard to win his crush's heart.

เลิกยัดเยียดพี่ให้คนอื่นสักที ถึงคู่หมั้นพี่จะเป็นเพื่อนของฟ้าพี่ก็ไม่ได้แคร์ เพราะคนที่พี่แคร์มีแค่ฟ้าคนเดียว

“จับของกูบ่อยๆ ระวังกูปล่อยในมึงสักวัน” “กลัวตายล่ะ” เพราะเป็นคนจัญไรอยู่แล้วเลยเล่นกับเพื่อนที่ศีลเสมอกันถึงเนื้อถึงตัวแบบไม่คิดอะไร แต่ไปไงมาไง ทำไมผีผลักกลายเป็นเราสองคนได้ในกระท่อมกลางนาวะเนี่ย "ไอ้คิน มึง...กี่นิ้วอ่ะ" "เก้าครึ่ง ทำไม" "ก็ว่าอยู่ทำไมเจ็บฉิบหาย ที่แท้ใหญ่กว่าพี่โด้ (ดิลโด้) กูห้านิ้วกว่านี่เอง"

"พี่ธาม..." "...พี่ไม่ได้ทำแบบนั้นกับวาใช่ไหม พี่ไม่ได้หลอกวาใช่ไหม มันไม่ใช่เรื่องจริงใช่ไหมคะ" เจ้าของใบหน้าใสยังคงถามคนตรงหน้าออกไปน้ำตาคลอ "อืม ฉันเข้าหาเธอ...ก็เพื่อสิ่งนั้นเท่านั้น" ทันทีที่ริมฝีปากหนาตอบความจริงกลับมาด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งเฉยชาก็ทำเอารุ่นน้องสาวร้องไห้ออกมาราวกับว่าทุกอย่างนั้นได้พังทลายลง "ฮึก พะ...พี่..."