feeling in love ตกหลุม(พราง)รักรุ่นพี่สุดโหด

feeling in love ตกหลุม(พราง)รักรุ่นพี่สุดโหด

last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-06-03
โดย:  เฟยเฟิ่ง/หงษ์บินจบแล้ว
ภาษา: Thai
goodnovel18goodnovel
คะแนนไม่เพียงพอ
48บท
3.6Kviews
อ่าน
เพิ่มลงในห้องสมุด

แชร์:  

รายงาน
ภาพรวม
แค็ตตาล็อก
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป

เขา ผู้ชายธรรมดาที่ไม่ธรรมดา ในรั้วมหาลัยใครๆ ต่างก็รู้ว่าคิมหันต์นั้น หล่อ รวย เก่ง เท่ห์ ฮ็อต และ โหด!!! แต่น้อยคนนักที่จะรู้ว่าแท้จริงแล้ว เขาคือทายาทมาเฟียที่กำลังจะขึ้นมาสื่อทอดตำแหน่งต่อจากพ่อ แต่มีข้อแม้ว่าเขาจะต้องหานายหญิงคนใหม่ และแต่งงานก่อน ถึงจะขึ้นรับตำแหน่งได้ ส่วนเธอ ก็แค่ผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่ง ที่อยากมีชีวิตที่สงบสุข นิสัยนิ่ง และเย็นชาเป็นบางครั้ง จนหลายคนคิดว่าเธอนั้นหยิ่ง! โลกส่วนตัวสูง! เข้าถึงยาก! และที่คริสตัลต้องแสดงออกแบบนั้น นั่นก็เพราะว่ามีเหตุผลบางอย่าง…แต่จริงๆ แล้วน้อยคนนักที่จะรู้ว่าตัวตนจริงๆ ของเธอนั้น ทั้งแสบ ซน ดื้อ และขี้อ้อนมากๆ เมื่อผู้ชายโหด และผู้หญิงที่ใครๆ ก็คิดว่า หยิ่งและโลกส่วนสูง มาเจอกันความวุ่นวายจึงได้เกิดขึ้น… “คนอะไร ไม่มีความเป็นผู้หญิงเอาซะเลย” “ไม่มีความเป็นผู้หญิงแล้วมันยังไง…เอาพี่ทำผัวได้แล้วกัน!” “งั้นก็เอาต้องนี้เลยสิ!!”

ดูเพิ่มเติม

บทที่ 1

ตอนที่1 แนะแนว

私は自分の誕生日に、苦しみの中で亡くなった。けれど、家族は誰一人として気づいてない。

彼らは、私が双子の妹である鮎沢明里(あゆさわ あかり)の大切な誕生日会に出席しなかったと責めたが、実際は私、ずっとその場にいたんだ。

ただ――霊の姿で。

……

夜になり、家族がドアを開けて入ってきた。全員がたくさんの紙袋を手に提げている。

ただ一人、明里だけがアイスクリームを手にして、嬉しそうに食べている。

家族は彼女をまるでお姫様のように甘やかし、少しも疲れさせまいと心を尽くしている。

家族が家の飾りつけを始めると、私の夫である栗野竜也(くりの たつや)が二階に向かって叫んだ。

「栗野樹里(くりの じゅり)、降りてきて手伝え。今日が誕生日だからってサボれると思うな」

いつもの私なら、小走りで駆けつけていただろう。

だが、今の私はただ竜也のそばに漂い、冷ややかに見つめているだけだ。

二階から物音がしないのを不審に思った竜也は、私に電話をかけた。しかし、応答はない。

そのとき、明里が近づいてきて彼のスマホを奪い取り、甘い声で言った。

「竜也さん、お姉ちゃんがいないなら、私が手伝うよ」

竜也は笑いながら彼女の頭を撫で、優しく言った。

「座って休んでろ。アイス、早く食べないと溶けちゃうぞ」

そう言い終えると、彼の笑顔はふっと消え、眉をひそめて私にメッセージを送った。

【樹里、早く帰ってこい!誕生日会まであと一時間だ。

今日は客も多いんだから、場をしらけさせるな】

メッセージを送り終えると、竜也は再びリビングに戻った。

私の両親は彼の困った顔を見るや否や、冷笑を浮かべた。

「樹里、また機嫌を損ねたのか?」

竜也は風船を並べながら、何度もため息をついた。

「ああ、ちょっとでも気に入らないことがあると姿を消して、俺が探し回るのを待ってるんです」

「甘やかすからだ」私の父である鮎沢鉄夫(あゆさわ てつお)は冷たく吐き捨てるように言った。

「自分がいなきゃ誕生日会が成り立たないとでも思ってるんだろう?馬鹿げてる。本来、この誕生日の主役は明里なんだ。樹里なんか来なくても関係ない。

明日帰ってきたら、残ったケーキでも食わせてやれ。痛い目を見せてやろう!」

鉄夫は怒りで顔を真っ赤にし、ますますヒートアップしていった。

明里は慌てて駆け寄り、彼の背中をさすって慰めた。

「お父さん、そんなこと言わないで。お姉ちゃんが聞いたら、きっとすごく悲しむよ。

今日はお姉ちゃんの誕生日でもあるよ?いないなんてありえない。私、探してくる!」

そう言って、明里は勢いよく家を出た。

家族は彼女の従順さや気配りに感心しているが、彼女が外出していないことには気づいていない。

私はただ見つめることしかできない。明里が地下室のほうへ回り、鉄の扉を蹴破るのを。

彼女は、血まみれで動かない私を見て、息が詰まるほど笑い転げた。

近づいてきて、勢いよく私を二度蹴りつけた。

「ねぇ、死んだふりなんかしないで。さっさと起きてよ」

だが、私はまったく反応できない。なぜなら、すでに死んでいるからだ。

それでも明里は気づかず、しゃがみ込んで私の髪を乱暴に掴んだ。

私は目をぎゅっと閉じた。彼女は何か違和感を覚えたようだが、外の物音に気を取られた。

「庭のドアが、なぜ開いてるのか?」外から竜也の声が聞こえてきた。

明里はビクッと肩を震わせ、すぐに私の髪を放した。帰り際にもう一度蹴りを入れて言った。

「おとなしくここで待ってて。誕生日会に出て、私の見せ場を奪うなんて許さないから!」

そう言うと、甘い笑みを浮かべ直し、階段を駆け上がって竜也の胸に飛び込んだ。

「私がドアを閉め忘れちゃったの。竜也さん、外を一周探したけど、お姉ちゃんはいなかったよ」

竜也はすぐに彼女を気遣い、優しく慰めた。

「もう樹里のことはいい。今日はお前の誕生日なんだから、あんなどうでもいい人のことで悲しむな」

――どうでもいい人?

私は苦笑した。

どうでもいい人ではない。ただ、彼らは明里しか見ていないだけだ。

だから、同じ誕生日なのに――ここ数年、私はずっと一人ぼっちで過ごしてきた。

だが今年は少し特別だ。誕生日であると同時に、私の別れの日でもある。

一か月前、私は末期がんと診断された。

隠すつもりはなかった。診断書もテーブルの上に置きっぱなしにしていた。

だが、私は決して忘れない。両親がその紙を手に取り、鼻で笑ったあの光景を。

彼らは言った――私が可哀想ぶって、注目と同情を集めたいだけだと。

だが私は、明里と愛を奪い合ったことなど、一度もなかった。

この誕生日会に参加する気すらなかった。

明里のために心を込めて用意した誕生日プレゼントを家に置き、友人と最後の誕生日を過ごすつもりだった。

まさか、家を出た瞬間に黒服の男たちに棍棒で殴られるとは思わなかった。

気がつくと、家の地下室にいた。

先頭の男が揺らしていた鍵には――明里が大好きなくまのプーさんのキーホルダーが付いていた。

男たちは棍棒を手にしていた。

私は恐怖で震えながら命乞いをしたが、誰一人として耳を貸さなかった。

棍棒が狂ったように私の体を叩きつけた。

気を失いかけたとき、彼らは私の服を引き裂き、屈辱的な写真を撮った。

それを終えると、鍵を揺らしながら地下室を出て行った。

私は必死に手を伸ばしたが、掴めたのはプーさんのキーホルダーだけだった。

その後に訪れたのは、果てしなく続く真っ暗な闇だった。

私は全力で通話ボタンを押したが、両親も竜也も、誰一人として出なかった。

そこで仕方なくメッセージを送ろうとしたが、指は殴られて曲がってしまい、長文を打つことができなかった。

絶望の中で、私は【9395】の四桁の数字を打ち込んだ。

かつて竜也と決めていた、危険に遭った際の合図だった。

「もし危険な目に遭ったら、この番号を送れ。必ず助けに行くから」

竜也は私の髪を優しく撫でながら言った。

そして私は聞いた。「法律がある時代に、本当に危険なんて存在するの?」

ただの冗談のつもりだったのに、まさか本当に使う日が来るとは思わなかった。

私は祈るような気持ちで彼の返信を待っていた。だが、返ってきたのは理解しがたい内容だった。

【樹里、新しい服を買いに連れて行かなかったくらいで、そんなに大げさに芝居をしてるのか?】

竜也は――信じなかった。

【去年のドレスだってまだ着られるだろう。子どもみたいに新しいものをねだるな。

今日はお前の誕生日だから、大目に見てやるよ。あとで誕生日会で会おう】

だがもう、私は誕生日会に現れることはない。

もう二度と、彼に会うこともない。

電話が切れたあと――

彼らが受け取ったのは、ウジ虫に覆われた私の遺体と、私が心を込めて用意した最期の贈り物だけだ。

แสดง
บทถัดไป
ดาวน์โหลด

บทล่าสุด

บทอื่นๆ
ไม่มีความคิดเห็น
48
ตอนที่1 แนะแนว
ก๊อก ๆ ๆ!!"คริส ยัยคริส!!" โอ๊ยยยย เคาะประตูอะไรแต่เช้าเนี่ยคนจะนอน ฮื่อออ เพิ่งจะได้นอนไปไม่กี่ชั่วโมงเองอ่ะก๊อก ๆ ๆ!!"คริสตัล! ตื่นได้แล้วไม่ไปโรงเรียนรึไง เดี๋ยวก็สายหรอกลูกคนนี้หนิ" ยัง ยังจะเคาะอีก จะนอนนน เอ๊ะ?! แต่เดี๋ยวนะโรงเรียนหรอ? โรงเรียน!! ใช่วันนี้ฉันต้องไปโรงเรียนหนิ"เฮ้ย! จะสายแล้ว ตายแน่ๆ เลยจะไปทันไหมเนี่ย ตื่นแล้วค่าแม่!" ฉันคว้าโทรศัพท์ที่หัวเตียงมาดู ก็ต้องตกใจเพราะนี่มัน 07:40น.แล้ว มีเวลาอีก 20นาทีเท่านั้น…ฉันรีบตะโกนบอกแม่ทันทีว่าตื่นแล้ว จากนั้นก็รีบวิ่งเข้าห้องน้ำไปจัดการตัวเองทันทีตึก! ตึก ๆ ๆ!"ลงมาสักที ไปโรงเรียนก็ตื่นสายทุกวัน ตั้งแต่เข้าโรงเรียนวันแรก จนตอนนี้จะจบม.6 อยู่ละก็ยังไปสาย" เสียงแม่บ่นฉันเองแหละ บ่นทู๊กกกวันไม่เบื่อบ้างรึไง ก็รู้ว่าตื่นสายทุกวันแล้วยังจะบ่น…แหะๆ ฉันได้แค่พูดอยู่ในใจนะ ไม่กล้าพูดออกไปหรอกขืนพูดไปมีหวังได้โดนตะหลิวฟาดหน้าแน่ๆ"โธ่แม่~ ก็มันง่วงอ่ะ ได้นอนแค่ไม่กี่ชั่วโมงเอง" ฉันพูดกับแม่ด้วยเสียงอ้อนๆ หรืองัวเงียวะ แต่ชั่งเหอะ เฮ้ออ ยังนอนไม่เต็มอิ่มเรอะ จะว่าไปตอนนี้ก็ยังง่วงอยู่เลย ห้าวววว~โป๊ก!!"นี่แน่ะ! ตื่นยัง? แล้
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่2 วันซวย
"คริสตัล..." ฉันเข้าห้องน้ำเสร็จแล้ว กำลังล้างมือและส่องกระจกอยู่ ก็มีคนเรียกขึ้น จึงหันไปดู แต่พอเห็นหน้าคนเรียกก็ต้องมองบนทันที"........" ฉันไม่ได้ตอบ แต่ก็รอฟังอยู่ว่าเขาคนนั้นจะพูดอะไร"เอ่อออ...คืออ.." ฉันยังคงเงียบ และทำหน้าเรียบเฉยต่อไป"เอ่อ คือว่าเรา..." มีอะไรทำไมไม่พูดสักที ชักจะรำคาญแล้วนะ อ้ำๆ อึ้งๆ อยู่นั่นแหละ"ไฟนอล! นายมีอะไรก็รีบพูดมาสักทีเถอะ มัวอ้ำอึ้งอยู่ได้!" คนที่เข้าทักฉันคือไฟนอล อยู่ม.6 เหมือนกัน แต่คนละห้องเป็นผู้ชายที่พยายามเข้ามาตีสนิทกับฉันมากที่สุด แต่ฉันไม่อยากสนิทด้วยไง! เพราะมันโคตรเจ้าชู้เลย ถ้าถามว่าทำไมถึงสนิทกับโลกันตร์ได้ทั้งที่มันก็เจ้าชู้เหมือนกัน ก็เพราะว่าโลกันตร์มันไม่ได้หน้าตัวเมีย เหมือนไอไฟนอลไง!! ทั้งหลอกฟันผู้หญิง และเอาผู้หญิงไปเป็นของเดิมพันในเกมของมันที่ฉันรู้ก็เพราะเผลอไปได้ยินมันคุยกับเพื่อน ว่าหลอกฟันรุ่นน้องคนหนึ่งได้สำเร็จ แล้วเอาผู้หญิงคนนั้นไปเป็นของเดิมพันที่มันแข่งรถแพ้ด้วย แค่นั้นยังไม่พอมันยังตั้งเป้าหมายใหม่เอาไว้ด้วยทุกคนลองทายสิว่าเป้าหมายใหม่ของมันคือใคร…"คือออ คือฉันชอบเธออ่ะ ชอบมานานแล้วด้วย!" เหอะ!คิดไว้ไม่มี
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่3 พบเจอ
"พวกแกสองคนอย่าเพิ่งทะเลาะกันเลย รีบเข้าไปฟังการแนะแนวได้แล้ว นี่ก็เป็นมหาลัยสุดท้ายแล้วที่มาแนะแนว ถ้าพลาดครั้งนี้ก็ไม่รู้ว่าจะเรียนที่ไหนแล้ว" เออจริงด้วย ดีนะที่ยัยน้ำหนาวเตือนซะก่อน ไม่งั้นคงอยู่ตรงนี้อีกนานเลย พอมันพูดเสร็จก็เดินไปกับแสงเหนือ ไม่รอกันเลย"เออๆ รีบไปกันเหอะ เขาเข้ากันไปในห้องหมดแล้ว จะมีที่นั่งไหมเนี่ย" ฉันพูดอย่างร้อนรน เพราะกลัวว่าจะไม่มีที่นั่ง"มึงเพิ่งคิดขึ้นได้หรอ สมองช้าจริงๆ" ไอ้โลกันต์! มันจะเป็นศัตรูทั้งแสงเหนือแล้วก็ฉันเลยใช่ไหม"ไอ้กันต์ นี่แกจะเป็นศัตรูกับฉันด้วยใช่ไหมห๊ะ!!" มันด่าฉันเสร็จก็วิ่งหนีไปเลย อ้าว! แล้วฉันจะยืนโวยวายอยู่ตรงนี้ทำไมวะ พวกมันไปกันหมดแล้วฉันก็วิ่งสิ!ตุบ!!"โอ๊ยยยย!!" เจ็บอ่าา ชนใครอีกเนี่ย"......" เอ๊ะ! ผู้ชาย! แน่นมากแม๊~! หมายถึงหน้าอกนะ แต่ทำไมเงียบๆ วะ?"จะลูบ จะซบอีกนานไหม" เสียงเรียบพูดขึ้นมา แค่เสียงก็ยังหล่อเลย ฉันจึงต้องเงยหน้าขึ้นไปมองแม่เจ้า!!!!"........" สูง! ขาว! หล่อ!! หล่อไม่บันยะบันยัง หล่อไม่เผื่อแผ่ใคร"หล่อ~นี่มัน...เทพบุตรชัดๆ อย่างกับพระเอกในนิยายเลยอ่า" เห้ย!! คิดอะไรอยู่วะ ฉันสะบัดหัวไล่ความคิดบ้าๆ อ
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่4 วันซวยของคิมหันต์
คิมหันต์"มึงมองอะไรวะ ไอ้คิม..." วายุถามคิมหันต์เมื่อเห็นว่าร่างสูงเอาแต่มองไปทางอื่น ไม่ได้สนใจการแนะแนวในครั้งนี้เลย"......" ไม่มีเสียงตอบกลับ ร่างสูงยังคงมองไปทางเดิมด้วยสายตาที่เรียบนิ่งแต่แฝงไปด้วยความเจ้าเล่ห์"...อะไรของมัน ถามก็ไม่ตอบ แถมยังจ้องเหมือนจะเขมือบใครอีก""หึ! มันก็จ้องจะตะครุบเหยื่อไง" เดวิลพูดอย่างรู้ทันเพื่อนว่ากำลังคิดอะไรอยู่"แต่ดูแล้วเหยื่อตัวนี้จะพยศแรงไปหน่อยว่ะ" ฟินิกซ์เอ่ยขึ้นอย่างขบขัน เมื่อนึกถึงวีรกรรมของเหยื่อตนนั้น ที่ทำเพื่อนเขาไว้อย่างเจ็บแสบ"นี่อย่าบอกนะ ว่าตอนที่กูไปเข้าห้องน้ำพวกมึงเจออะไรเด็ดๆ แล้วไม่บอกกู" อะไรเด็ดๆ ที่ว่าก็ไม่พ้นเรื่องผู้หญิงนั่นแหละ"แล้วใครวะเหยื่อของมัน แจ่มไหม" วายุถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น ว่าใครที่ทำให้เสือจอมโหดอย่างเพื่อนเขาสนใจได้ แถมยังพยศอีก"พวกมึงจะหยุดพูดกันได้ยัง!!" เสียงดุดันปนความหงุดหงิดของคิมหันต์ ไม่ได้ทำให้เพื่อนกลัวเลย แต่ยิ่งทำให้สนุก (สะใจ) ขึ้นไปอีก ที่มีคนทำให้เขาอารมณ์เสียได้ขนาดนี้"เอาน่า~ มึงก็อย่าไปใส่ใจเลย ก็แค่เด็ก" ฟินิกซ์พูดขึ้นเมื่อเห็นว่าคิมหันต์ยังคงหัวร้อนอยู่"เด็กแสบน่ะสิ!! ถ้าไม่เ
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่5 สอบติด
1 เดือนต่อมา"กรี๊ดดด!! / เฮ้!!! สอบติดแล้วโว๊ยยย!!" ตอนนี้พวกฉันนั่งกันอยู่ที่สวนสาธารณะ กำลังดูประกาศผลสอบ พอเห็นว่ามีชื่อทุกคนพวกเราก็กรีดร้องด้วยความดีใจ ในที่สุดก็สอบติด สมแล้วที่ติวกันมา1เดือนเต็มๆ"ไอเหี้ย! ดีใจฉิบหาย ในชีวิตนี้กูไม่เคยตั้งใจ และดีใจขนาดนี้มาก่อนเลย" โลกันตร์มันก็พูดเวอร์ไป แต่ถ้าสำหรับมันอาจจะจริง ชีวิตนี้มันไม่เคยจริงจังกับเรื่องเรียนขนาดนี้มาก่อน เพราะมันมัวแต่ไปจริงจังเรื่องผู้หญิงไง"เฮ้อออ แล้วหลังจากนี้จะเอาไงกันต่อวะ""ก็ต้องไปรายงานตัวที่มหาลัย แล้วก็ต้องเข้าฟังการปฐมนิเทศอ่ะ รอดูประกาศของมหาลัยอีกที" ฉันบอกพวกมันไปว่าจากนี้ต้องทำยังไงต่อ"พวกมึง กูว่าจะออกไปอยู่คอนโดว่ะ ในที่สุดวันที่รอคอยก็มาถึง!! กูจะได้ไปเที่ยวและหาสาวๆ ของกูได้อย่างสะดวก" โลกันต์มันพูดพร้อมทำหน้าเพ้อฝันที่โคตรจะหื่นกาม!! เฮ้ออ กูว่าละที่มันดีใจเกินเบอร์นี่ไม่ใช่สอบติดมหาลัย แต่ดีใจที่ได้ไปอยู่คอนโด เพราะจะได้เป็นอิสระจากบ้านมัน"ไอกันตร์มึงจะบ้ากามไปถึงไหน กูล่ะสงสารน้าเพลิงกัณต์กับน้าเพลงขวัญจริงๆ ที่มีลูกชายแรดๆ อย่างมึงเนี่ย" แสงเหนือด่า มันก็ไม่ได้สะทกสะท้านสักนิด"ปล่อยมันไปเ
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่6 รับน้องวันแรก
"อ๊าา พูดเสร็จสักที เมื่อยตูดฉิบ" เสียงเบื่อหน่ายของแสงเหนือบ่นขึ้นพร้อมกับเหยียดแขนขึ้นแล้วบิดขี้เกียจหลังปฐมนิเทศเสร็จ"หลังจากนี้ก็คงเป็นช่วงรับน้องสินะ พวกแก! ฉันไปดูรีวิวการรับน้องมา มีแต่คนบอกว่าพี่ว๊ากคณะเราโคตรโหดเลย!" ใบหน้าหวานของน้ำหนาวแสดงความกังวลออกมา เมื่อพูดถึงพี่ว๊าก"อืมจริง กูก็ได้ยินคนที่อยู่ในห้องปฐมนิเทศพูดกันแบบนั้น โดยเฉพาะเฮดว๊าก!" โหดขนาดนั้นเลยหรอวะ จู่ๆ ฉันก็นึกถึงหน้าโหดๆ ของใครคนหนึ่งขึ้นมา ถึงเขาจะเรียนที่นี่ด้วย แต่ก็คงไม่ได้เจอกันหรอก!"...โลกคงไม่กลมหรอกมั้ง" มหาลัยมีตั้งหลายคณะหลายสาขา จะเจอกันก็คงยาก แต่ถึงจะเจอกันเขาก็คงจำหน้าฉันไม่ได้หรอก เพราะเรื่องมันผ่านไปนานแล้ว…เอ๊ะ! แล้วฉันจะนึกถึงเขาทำไมเนี่ย!!"หื้อ~ มึงว่าไงนะคริสตัล" โลกันตร์เอียงคอถามด้วยสีหน้างงงวยเมื่อได้ยินฉันพึมพำเสียงเบาอยู่คนเดียว"ปะ ป่าวไม่มีไร มึงนี่ก็เสือกจริงไอ้กันตร์" ฉันด่าและขึ้นเสียงกลบเกลื่อนใส่มัน ไม่อยากให้มันรู้ว่าฉันกำลังคิดถึงใครอยู่ เพราะถ้ารู้ก็แซวไม่หยุดแน่เหมือนอย่างตอนนั้น ฉันเล่าให้พวกมันฟังทั้งหมดว่าเกิดอะไรขึ้น แล้วพวกมันก็แซวฉันว่าเคลิ้มผู้ชายหล่อจนเกาะไม
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่7 พี่ว๊าก
"เลิกประชุมเชียร์แล้ว พวกมึงจะไปไหนกันต่อ" แสงเหนือถามพวกฉันว่าจะไปไหนกันต่อ ซึ่งตอนนี้พวกเรายืนอยู่หน้ามหาลัย"ฉันกับน้ำหนาวจะไปหางานทำ" ฉันบอกพวกมันไป เพราะตั้งใจไว้ตั้งแต่แรกแล้วว่าจะหางานทำ ส่วนน้ำหนาวก็จะไปกับฉันด้วย"แล้วพวกแกจะทำงานอะไรกัน""ถ้าฉันบอก แกจะด่าฉันไหม" ฉันลังเลที่จะบอกมันว่าจะไปทำงานที่ไหน เพราะกลัวมันจะด่าที่ฉันเลือกจะทำงานนั้น"พูดมาเถอะ กูจะด่าก็เพราะมึงลีลาไม่ยอมบอกสักทีนี่แหละ" บอกก็ได้วะ"คือออ ตอนแรกกูว่าจะไปทำงานที่คลับอ่ะ"ฉันบอกมันเสียงเบาอย่างคนกลัวความผิด พร้อมกับหลับตาปี๋รอฟังคำด่า"........"หื้ออ!!? ทำไมเงียบ ไม่มีเสียงด่า"...ทำไมไม่ด่าอ่ะ" ฉันถามมันอย่างแปลกใจที่มันไม่ด่าฉันว่าทำอะไรสิ้นคิดประมาณนั้น"ยังไม่ด่า รอมึงพูดให้จบก่อน ตอนแรกว่าจะไป แล้วตอนนี้ล่ะ?" แสงเหนือกอดอกมองหน้าฉันนิ่ง ส่วนโลกันตร์ก็นั่งขมวดคิ้วอยู่ มันคงไม่เห็นด้วยเหมือนกันที่พวกฉันจะไปทำงานที่คลับ แต่ก็ยังไม่ได้พูดอะไร"ไม่ไปแล้ว เพราะอายุยังไม่ถึง20""ก็รู้นี่ ยังดีนะที่คิดได้" เฮ้อออโล่งอก เหมือนเด็กทำความผิดแล้วโดนแม่จับได้เลยกู"แหะ~ ไปทำที่อื่นก็ได้ ไม่กี่วันก็จะ19แล้ว เหลืออ
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่8 Demon King
แฮ่กๆ แฮ่กๆเหนื่อย!! ตอนนี้ปี1 กลับมารวมตัวกันที่ลานเกียร์แล้วแต่ละคนนั่งกันอย่างหมดสภาพเลย พี่ๆ ฝ่ายสวัสดิการจึงเอาน้ำและผ้าเย็นมาให้"จำวันนี้เอาไว้นะครับ ถ้าวันหลังพวกคุณคนใดคนหนึ่งหรือทั้งหมดยังทำตัวเหลวไหล และไม่เคารพกฎ เคารพรุ่นพี่ ก็จะโดนทำโทษแบบวันนี้ และรับผิดชอบร่วมกันหมดทั้งชั้นปี""......." ปีหนึ่งนั่งฟังอย่างเงียบๆ และสงบเสงี่ยม ไม่ส่งเสียงใดๆ ออกมา แม้แต่เสียงหายใจยังพยายามกลั้นให้ออกมาเบาที่สุด"...ฮัดชิ้ว!!!" เพราะทุกคนเงียบมาก เมื่อมีเสียงดังขึ้น ทำให้ทุกสายตาหันมามองที่ฉันทันที แม้แต่รุ่นพี่ก็ยังมอง ส่วนผู้ชายคนนั้น เรียกได้ว่าสายตาจดจ้องมาที่ฉันตลอด บางครั้งที่เงยหน้ามอง เขาก็ยังไม่ละสายตาไปไหนเลยมุแง๊~เหมือนเขาจะเข้ามาตะครุบฉันเลย"เอาหล่ะ ต่อไปนี้พวกผมจะแนะนำตัวให้พวกคุณรู้จัก ตั้งใจฟัง และก็จำพวกผมให้ได้!!" เสียงเรียบนิ่งแต่ดังของรุ่นพี่คนหนึ่งพูดขึ้น ทำให้ทุกคนเลิกสนใจฉัน แล้วหันไปฟังรุ่นพี่"สวัสดีครับ ผมวายุ วิศวะโยธา ปี3 เป็นพี่ว๊าก" พี่ที่ชื่อวายุแนะนำตัวก่อนคนแรก พร้อมส่งสายตาแพรวพราวไปทั่ว เฮ้อ สายตาแบบนี้ไม่ต่างจากไอ้โลกันตร์"อร้ายย~ แกพี่วายุหล่อมากกก
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่9 ปะทะอีกครั้ง
21:45น.หลังจากกลับจากมหาลัยฉันก็ไปทำงานทันที เลิกงานก็เกือบ 3ทุ่มแล้ว ตอนนี้ฉันอยู่ที่ห้อง กำลังนอนคิดว่าจะเตรียมรับมือยังไงกับนายคิมหันต์ ฉันว่าเขาต้องจำฉันได้และแค้นมากแน่นอน ขนาดวันนี้ตอนประชุมเชียร์ยังมองฉันแทบไม่ละสายตาไปไหน ถ้าเขาฉีกฉันเป็นชิ้นๆ ได้คงทำไปแล้ว หุ้ย! คิดแล้วขนลุก ฉันจะทำยังไงดีนะ เพราะการหลบๆ ซ่อนๆ มันไม่ใช่นิสัยฉันเลยสักนิดฉันคิดไปเรื่อยๆ จนสุดท้ายก็ไม่รู้ว่าเผลอหลับไปตอนไหน...1 อาทิตย์ผ่านไปมหาลัยKH"ฮื้ออพวกแก~ ฉันจะไม่ไหวแล้วนะ ทำไมพี่เขาบ้าอำนาจขนาดนี้วะ" ฉันมาเข้าห้องน้ำแล้วคุยโทรศัพท์กับแสงเหนือ วันนี้มันไม่ได้มา เพราะไม่สบายตอนนี้เป็นเวลาหลังจากเลิกประชุมเชียร์ นี่ก็ผ่านไปอีก1อาทิตย์แล้ว สำหรับการรับน้องของคณะวิศวะ ตั้งแต่พวกพี่ว๊ากลงมาคุม ฉันก็ไม่เคยพบกับความสบายอีกต่อไปเลย ทั้งโดนด่า โดนทำโทษ ชีวิตฉันไม่ต่างจากนักโทษสักนิด แถมยังต้องพยายามหลบหน้ากับนายนั่นอีก จะทนไม่ไหวแล้วนะ!!"หึ!! แค่นี้ก็ทนไม่ไหวแล้วหรอ" น้ำเสียงเย้ยหยันดังขึ้นข้างหลังพวกฉัน ฉันจึงหันไปดูก็พบว่าเป็นเขา…มาอยู่ตรงนี้ได้ไง ฉันอุตส่าห์เลี่ยงการเจอหน้าเขามาตลอด"ใช่! แต่ที่ทนไม่ได้
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่10 เตรียมตัว
"พวกแก นั่นคาเฟ่สัตว์ฉันอยากไปอ่ะ ไปกันนะ นะๆ ฉันอยากเล่นกับพวกน้องๆ" เดินมาได้สักพักฉันก็เหลือบไปเห็นคาเฟ่สัตว์พอดี เลยชวนพวกมันเข้าไปด้วย"เฮ้ออ พอเห็นสัตว์น่ารักๆ ก็เปลี่ยนจากเสือร้ายเป็นกระต่ายทันทีเลยเพื่อนกู" โลกันตร์ส่ายหัวพึมพำเบาๆ แต่ฉันได้ยินไง ดูมันเปรียบเทียบ"เสือร้ายอะไรกัน กูออกจะน่ารักเชื่องๆ" พูดเสร็จก็หันไปทำหน้าตา อ้อนๆ ใส่มัน"มึงหยุดทำแบบนั้นเลย ถ้าเป็นคนอื่นเขาคงจะหลงกลหน้าแบ๊วๆ ของมึงแล้ว แต่พวกกูไม่!"โลกันตร์มันพูดอย่างรู้ทัน"ชิ! แสงเหนือ ฉันอยากเข้าคาเฟ่อ่า~" เมื่อใช้กับโลกันตร์ไม่ได้ผล ฉันจึงหันไปทำหน้าอ้อนที่ดูน่าสงสารให้แสงเหนือแทน เข้าไปกอดแขนแล้วเอาหน้าถูๆ เป็นแมว"เออๆๆ เข้าก็เข้า" เยส! ยังใช้ได้ผล แต่ก่อนเข้าไปในคาเฟ่ฉันยังไม่วายหันหลังไปแลบลิ้นใส่โลกันตร์ด้วย แบร่~คิมหันต์@ร้านอาหารตอนนี้เขานั่งอยู่ที่ร้านอาหาร ในห้างของฟินิกซ์ เพิ่งจะคุยเรื่องธุรกิจของครอบครัวที่จะขยายสาขาใหม่กับลูกค้าเสร็จ สายตาหันไปเห็นคนหนึ่งที่ยืนอยู่หน้าคาเฟ่สัตว์กับเพื่อนๆ"หึ!.." มุมปากหยักกระตุกยิ้มขึ้น เมื่อเห็นการกระทำของหญิงสาวที่ทำกับเพื่อน"ตอนอยู่กับเพื่อนก็ไม่ได้มีพ
อ่านเพิ่มเติม
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status