Novel & Cerita Nakakalibog Na Kwento

Ang sakit kaya manganak. "Ano ba baby.Ayusin mong pagsusulat.Maraming nag-aabang ng kwento natin," si Rile na boring na boring na dahil di ko daw inaayos ang pagkwekwento ko. "Huwag ka ngang istorbo.Teka,asan yong kambal?" takang tanong ko sa kanya.Sumilay ang nakakalokong ngiti sa kanya. "Nasa babae nila.Mana sakin eh"

Nag kuro ang dalawa. Naupo ako sa mahabang sofa at saka nakipagsabayan na rin sa kanilang kwentuhan. But, I didn't expect na magkakainteres sila sa pusang itim na nasa labas ng bahay. Sabi ayalas raw iyon dahil itim. Pero para sa akin ay swerte siya sa akin, dahil ilang beses niya na akong niligtas iyan. May gabing kinakausap ko iyan. Alam mo 'yung sa pusa mo nalang talaga pwedeng ikwento lahat ng problema mo at galit. Saka, paano ko nasabi na, ilang beses niya na akong niligtas? Simple lang, may mga araw na gusto kong umalis ngunit kapag nakikita ko siya ay nauudlot iyon. Tapos mababalitaan nalang kinabukasan na may nangyaring hindi maganda doon sa lugar na gustong kong puntahan. So, iyon a

Ramdam nila ang sobrang pagkatuwa sa mga naganap. OKAY... I WILL END THE STORY... SO THIS IS THE END! I HOPE NAGUSTUHAN NIYO ANG KWENTO... AND NOW, TUTUNGO NAMAN TAYO SA BOOK 2 TITLED "BILLIONAIRE'S FATE: THE VOICE OF LOVE" Kwento ng kanilang mga anak. Na siya ring maghuhungkat ng nakataging nakaraan. Ito ang pag-ibig na hindi maaaring mangyari sa kanilang mga anak. At ito rin ang kwento ng "PINAGPALIT NA KAPALARAN"

kwento nito. Binalik ni Leonna ang tingin sa harapan, at nagpatuloy sa pagkwe-kwento gamit ang mahinahon at malamig na boses. "Nong sumali ako sa grupo nila ay marami akong natutunan. 'Don ko rin narealize na sa mundo pala na ginagalawan natin ay mas mabuti ng may alam kesa maging mangmang at hanggang sigaw lang kapag nasa punto ng panganib.

Wala nang kumpetisyon. Sila na lang dalawa. Bago niya namalayan, nasa loob na sila ng condo ni Noah. Hindi niya maalala kung paano sila nakarating doon, kung paano siya nito hinila papasok, kung paano niya nagawang bumigay sa yakap nito pero ngayon, wala na siyang ibang gustong gawin kundi ang ibigay ang sarili sa lalaking matagal na niyang ginugusto.

Hindi rin naman kasi palakwento ang matanda, madalas lang itong nagbabasa ng paborito niyang nobela kahit na hindi na ganoon kalinaw ang mga mata. “Ano sa tingin moa ng ginagawa mo, Kanor pwede ba huwag mo akong titigan. Hindi mo ba alam na nakakailang ang ganiyan.” Sabi ni Maria pero hindi nagpatinag ang binata at mas lalo pa siyang tinitigan. “Isa, umayos ka nga Kanor.” Nahihiya ng sabi ng dalaga, pakiramdam niya ay may kung anong meron sa mukha niya kaya titig na titig ito sa kaniya. “Ano ba ang masama sa ginagawa ko? Isa pa, bakit ayaw mo pa magsimulang mag kwento sakin?” Kunot noon a sabi nito.

Matapos naming maghapunan ay hinugasan at binihisan ko na ang anak ko para makatulog na kaming dalawa. “Mommy, pwede mo po ba akong kwentuhan? Hindi pa po kasi ako makatulog e.” Wika niya, nag-isip naman ako kung anong ikwekwento ko sa kaniya. “O sige, kwekwentuhan kita. Ang ikwekwento ko sayo ay ang tungkol sa tatlong magkakapatid na naligaw sa kagubatan.” Wika ko, humiga naman na siya sa tabi ko at handa ng makinig sa kung anong ikwekwento ko sa kaniya. Sinimulan ko ang kwento ko at halos makarating na ako sa kalagitnaan ay gising na gising pa rin siya.

Ibinaling nito ang paningin sa alak at lumagok ng isang baso. "... W-wala p-pa akong m-muwang noon sa mga ganoong bagay ngunit malinaw saakin ang ginagawa nyang kawalanghiyaan, Pinalipas ko ang gabing iyon at buong magdamag akong hindi nakatulog. nag simula akong makitulog sa mga kaibigan ko ngaunit dahil sa ipinapahiya ako ni mama sakanila ay di na ako bumalik pa sa bahay ng mga kaibigan ko. Tumindi ang galit ko kay mama noong umamin ako sakanya na hinipuan ako ng tsong nonoy pero hindi sya naniwala. hindi raw magagawa ng tsong iyon at sinampal nya pa ako dahil sinungaling at gumagawa raw ako ng kwento. Magmula non hindi na ako nag labas pa ng saloobin kay mama.. H-ha-hanggang sa.. Umuwi na

anito gamit ang lenguwaheng tagalog. "Istorbo naman ito sa tulog," reklamo ni Gerlie sa inaantok pang diwa. "Aray!" Sapo ang ulo na naumpog sa bubong dahil balak niyang tumayo sana. Nakalimutan na nasa sasakyan pala siya.

nakangiting kwento pa nito. Bahagya siyang natawa ng marinig ang kwento na iyon ng matanda. Totoo naman kasi, madalas nga siyang sawayin at paulit-ulit na pinagsasabihan nito noon habang tudo kuskus sa mga ding-ding at pander ng bahay nila. Marami naman daw kasi siyang papel at coloring book, ngunit bakit pati sa mga ding-ding at pader ay nagsusulat siya. Mapapagalitan daw siya ng kanyang Daddy kapag nakita ang mga iyon. Si Daddy?