Pampalibog Story Novels & Stories

Malamang mapahamak lang si Pogi kapag nanlaban ito o nagtawag ng attention ng iba. Hindi papayag si Bogs na arburin niya ang lalaki ng walang lagay. Ang lagay ay mahalaga sa mga taong katulad ng mga ito. Ang kaso mali ang timing. Walang wala siya. Ang kinita niya kanina sa suking Indonesioan ay nakalaan para sa kanyang ina. Naubos parehas ang puhunan nila pero uunahn niyang pagipunan ang puhunan ng kanyang ina. “Ano? syota mo tong mukhang lampang ito” tanong ni Bogs na kita niya sa mata na hindi ito kumbinsido.

Narinig ko na ang pangalan ng batong ito ngunit bigo akong maalala. "Ang batong ito ay pagmamay ari ng dating babaylan ng tribo Baguljol. Bago pa man dumating ang mga Kastilang conquistador sa lugar na ito, napadpad rito ang punong dilim upang angkinin ang lupaing ito. Ngunit natalo siya ni Datu Baguljol mula sa kapangyarihan ng dalawang babaylanes. Ang kamay ng kalikasan at ang mata ng tadhana," kuwento sa amin ni Natalia sa mga nalalaman niya tungkol sa Fuego.

Kwento ni Bugoy. “Inagapan ni Pogi si Big boy. Hindi ito umiiyak tapos may iniabot siya kay Big Boy. Nagalit si Pogi nang makita na may sugat si Big Boy, alam mo bang binugbog niya ang mga lalaki. Halos lahat bagsak na sa kalsada na bugbog sarado pero nang bumaba ang isang lalaki na nakasuot ng purong itim hindi ito binugbog ni Pogi! Alam mo bang kusa siyang sumakay sa magarang sasakyan tapos bigla na lang umalis. Pero alam mo, Maria! Feeling ko napakagwapo nang lalaki na nakapurong itim, sayang lang at hindi ko nakita ang mukha niya dahil may suot siyang sombrero at shades! Alam mo na... Galawan pa lang lalaking-lalaki!” Kinikilig na kwento ni Stela.

Pinaghahampas ng mga batang demonyo ng latigong tadtad ng tinik ang mga lalaking nakabitin hanggang sa humiwalay ang nga balat nila sa laman. "Tama na, Padre Jose! Tama na!" sigaw ni Padre Mauricio. Tumalikod siya at kasabay nu'n ay bigla siyang nasuka. Bumulwak mula sa bibig niya ang lahat ng kinain niya noong nakalipas na dalawang araw. Takot, awa at pandidiri ang nagkakarambola ngayon sa kanyang dibdib. Napaluhod siya dala ng panghihina. Tumingala si Padre Mauricio at nakitang nakaharap na ngayon ang istatwa sa kanya. Nakaupo na ito sa kanyang pedestal. Parang mamang nangingisda lang sa ilog. Isinara ni Padre Jose Epifañia ang pinto ng lagusan. "Kulang pa ba? Ano pa ba ang kailangan mong

Umupo silang dalawa sa damuhan, kaharap ang mga kabayo na ngayo'y naglalaro na sa hamog. "Sabi ni Lolo, noong unang panahon, ang Bukidnon daw ay puro ulap lang. Walang lupa, walang tao. Tapos bumaba ang mga diwata galing sa Kitanglad. Gusto nilang maglakbay pero napapagod sila sa paglipad. Kaya humingi sila sa Bathala ng kasama." "Kaya binigay ang kabayo?" Tumango si Amanda, at biglang naging seryoso ang boses niya, parang nagkukwento ng pabulang paulit-ulit niyang narinig.

Ngunit wala ni isa mang nagsalita. Sa halip, nakinig sila kay Don Pablo na nagsimulang isalaysay ang kuwento. Isang kasaysayan mahigit tatlumpung taon na ang nakalilipas. Ang unang bahagi ay pamilyar kay Alec. Noon, sa isla, si Amalia na lamang ang natitirang dugo ng makapangyarihang Villafuerte. At buong puso niyang minahal si Alexander.

Umiiyak na saad nito sa akin na nagpalala pa lalo ng pagtataka at pamumuo ng mga katanungan sa aking isipan. "Teka, ipaliwanag mo nga ng buo ang mga nangyayare sa inyo." Utos ko naman. "Sige, kung iyan ang hiling mo. Isang daang taon na ang nakalilipas, payapang namumuhay ang mga ghouls sa Reino do Fogo bilang mga mamaya nito, kapalit nun ang proteksyon ng kaharian. Ngunit isang araw, pinaalis kami sa Reino do Fogo, dahil hindi na raw nila makayanan na nakakikita ng pangit na pagmumukha, maka-aamoy ng masangsang na amoy sa araw-araw, at hindi maintindihang mga nilalang ang mga Fantasian na naninirahan doon. Kaya ayun matiwasay kaming umalis sa Reino do Fogo at nanirahan sa bundok, kase sinab

Pakiramdam niya ay isa itong mabangis na hayop na nakakita ng maaaring maging prey nito. Naging mabilis ang mga sumunod na pangyayari. Natagpuan na lamang ni Stefan ang sarili na pilit na hinahabol ang kaniyang paghinga at napapaubo pa nang malakas siyang sipain ni Leopold sa kaniyang sikmura, dahilan para mawala sa balanse ang kaniyang kinauupuan at tuluyan siyang tumaob. Muli siyang itinayo ni Leopold ngunit muli rin siyang bumagsak nang muli siyang suntukin at sipain nito.

Hindi namamalayang patungo ang kabayong sinasakyan ni Mateo sa kagubatan ng Ampual. Ang gubat na iyon ay kilala sa mga mababagsik na hayop na siyang naninirahan dito. Ilang mga kuwento na rin ang kumalat at nagpasalin-salin sa dila ng mga mamamayan patungkol sa pagiging misteryoso at panganib na nakakubli sa gubat na ito.

"Just who are you?" Bumuntong hininga naman si Papa. "It's not like I am weird. I know this thing because I saw this in a cave. There was a marking like a story written from million years ago. It portrayed this tree and how it brought calamity to the monsters, beasts, and even the faeries. If this tree brought calamity to the beast and faeries, what more could it do to an immortal? We are more vulnerable than them." Sagot ni Papa sa akin. His eyes are telling the truth. "I did not personally saw the actual tree since it's impossible for me to be existing a million years ago. But those important events were recorded in unexplored caves." Paliwang niya sa akin.