Pampalibog Story Novels & Stories

Pakiramdam niya ay isa itong mabangis na hayop na nakakita ng maaaring maging prey nito. Naging mabilis ang mga sumunod na pangyayari. Natagpuan na lamang ni Stefan ang sarili na pilit na hinahabol ang kaniyang paghinga at napapaubo pa nang malakas siyang sipain ni Leopold sa kaniyang sikmura, dahilan para mawala sa balanse ang kaniyang kinauupuan at tuluyan siyang tumaob. Muli siyang itinayo ni Leopold ngunit muli rin siyang bumagsak nang muli siyang suntukin at sipain nito.

Malamang mapahamak lang si Pogi kapag nanlaban ito o nagtawag ng attention ng iba. Hindi papayag si Bogs na arburin niya ang lalaki ng walang lagay. Ang lagay ay mahalaga sa mga taong katulad ng mga ito. Ang kaso mali ang timing. Walang wala siya. Ang kinita niya kanina sa suking Indonesioan ay nakalaan para sa kanyang ina. Naubos parehas ang puhunan nila pero uunahn niyang pagipunan ang puhunan ng kanyang ina. “Ano? syota mo tong mukhang lampang ito” tanong ni Bogs na kita niya sa mata na hindi ito kumbinsido.

Umiiyak na saad nito sa akin na nagpalala pa lalo ng pagtataka at pamumuo ng mga katanungan sa aking isipan. "Teka, ipaliwanag mo nga ng buo ang mga nangyayare sa inyo." Utos ko naman. "Sige, kung iyan ang hiling mo. Isang daang taon na ang nakalilipas, payapang namumuhay ang mga ghouls sa Reino do Fogo bilang mga mamaya nito, kapalit nun ang proteksyon ng kaharian. Ngunit isang araw, pinaalis kami sa Reino do Fogo, dahil hindi na raw nila makayanan na nakakikita ng pangit na pagmumukha, maka-aamoy ng masangsang na amoy sa araw-araw, at hindi maintindihang mga nilalang ang mga Fantasian na naninirahan doon. Kaya ayun matiwasay kaming umalis sa Reino do Fogo at nanirahan sa bundok, kase sinab

Narinig ko na ang pangalan ng batong ito ngunit bigo akong maalala. "Ang batong ito ay pagmamay ari ng dating babaylan ng tribo Baguljol. Bago pa man dumating ang mga Kastilang conquistador sa lugar na ito, napadpad rito ang punong dilim upang angkinin ang lupaing ito. Ngunit natalo siya ni Datu Baguljol mula sa kapangyarihan ng dalawang babaylanes. Ang kamay ng kalikasan at ang mata ng tadhana," kuwento sa amin ni Natalia sa mga nalalaman niya tungkol sa Fuego.

Kwento ni Bugoy. “Inagapan ni Pogi si Big boy. Hindi ito umiiyak tapos may iniabot siya kay Big Boy. Nagalit si Pogi nang makita na may sugat si Big Boy, alam mo bang binugbog niya ang mga lalaki. Halos lahat bagsak na sa kalsada na bugbog sarado pero nang bumaba ang isang lalaki na nakasuot ng purong itim hindi ito binugbog ni Pogi! Alam mo bang kusa siyang sumakay sa magarang sasakyan tapos bigla na lang umalis. Pero alam mo, Maria! Feeling ko napakagwapo nang lalaki na nakapurong itim, sayang lang at hindi ko nakita ang mukha niya dahil may suot siyang sombrero at shades! Alam mo na... Galawan pa lang lalaking-lalaki!” Kinikilig na kwento ni Stela.

Pinaghahampas ng mga batang demonyo ng latigong tadtad ng tinik ang mga lalaking nakabitin hanggang sa humiwalay ang nga balat nila sa laman. "Tama na, Padre Jose! Tama na!" sigaw ni Padre Mauricio. Tumalikod siya at kasabay nu'n ay bigla siyang nasuka. Bumulwak mula sa bibig niya ang lahat ng kinain niya noong nakalipas na dalawang araw. Takot, awa at pandidiri ang nagkakarambola ngayon sa kanyang dibdib. Napaluhod siya dala ng panghihina. Tumingala si Padre Mauricio at nakitang nakaharap na ngayon ang istatwa sa kanya. Nakaupo na ito sa kanyang pedestal. Parang mamang nangingisda lang sa ilog. Isinara ni Padre Jose Epifañia ang pinto ng lagusan. "Kulang pa ba? Ano pa ba ang kailangan mong

Ngunit wala ni isa mang nagsalita. Sa halip, nakinig sila kay Don Pablo na nagsimulang isalaysay ang kuwento. Isang kasaysayan mahigit tatlumpung taon na ang nakalilipas. Ang unang bahagi ay pamilyar kay Alec. Noon, sa isla, si Amalia na lamang ang natitirang dugo ng makapangyarihang Villafuerte. At buong puso niyang minahal si Alexander.

Hindi namamalayang patungo ang kabayong sinasakyan ni Mateo sa kagubatan ng Ampual. Ang gubat na iyon ay kilala sa mga mababagsik na hayop na siyang naninirahan dito. Ilang mga kuwento na rin ang kumalat at nagpasalin-salin sa dila ng mga mamamayan patungkol sa pagiging misteryoso at panganib na nakakubli sa gubat na ito.

Tunog lang ng kalikasan ang aking naririnig. Kumuha ako ng isang palaso at inilapat yun sa aking pana. Dahan-dahan ko iyong hinila. Pagdilat ko ay ang tanging palayok sa ibabaw ng ulo ni Ama ang nakikita ko. Mabilis kong binitawan ang palaso. Mabilis itong lumipad sa ere. Napapikit ako dahil sa takot, na baka, hindi ko natamaan ang palayok. Pero ng magsigawan silang lahat ay agad akong dumilat. Bumungad sa aking paningin ang basag na palayok na bumagsak na sa lupa at ang panang diretsyong tumama sa puno na nasa likod ni Ama. Napatamaan ko ang palayok! “Mabuhay si Palan-taw!”

Ang mga ugat sa likod ng kanyang kamay ay lumitaw, ebidensya ng poot na pilit niyang sinusupil. Sa sandaling iyon, ang sinumang magtangkang lumapit sa kanya ay tila nanunukso sa kamatayan. Matagal nang magkabuhol ang pamilya Pablo at pamilya Villanueva. Noon pa man ay pinaghihinalaan na niya na may kinalaman ang mga Pablo sa pagkamatay ng kanyang ina. Ngunit ano ang papel ng ina ni Pamelle na si Helen sa lahat ng ito?