Nakakalibog Na Kwento Novels & Stories

Ako’y manunulat ng mga kwentong hindi laging perpekto, ngunit totoo dahil doon sila humihinga, sa gitna ng mga sugat, sa pagitan ng mga pangarap, at sa mga pahinang puno ng mga tanong na walang tiyak na sagot. May mga pagkakataong ako’y napapahinto, hindi dahil wala nang kwento, kundi dahil ang kwento ay masyadong mabigat dalhin, parang mundong nakapatong sa balikat ng isang pagod na kaluluwa. Ngunit sa bawat pagod, may dahilan para bumangon, sa bawat katahimikan, may bulong ng panibagong simula,

Sadyang malawak lang ang pag-iisip ng bawat isang nilalang kaya sila nakakapag-isip ng ganoon, malayo sa inaasahan nilang mangyayari ang mga bagay na nakikita nila, nagbibigay silang ng kwento na puro naman gawa-gawa at walang kabuluhan sa mata ng bawat tao, ngunit nakakapagdala ng kapahamakan sa mga tanong makikinig. Mas nakakatakot ang mga tinig na nanggagaling sa bibig dahil maraming makakarinig at baka mas lalong marami ang maniniwala, na wala namang kahit anong preweba. Kahit papano, ayaw ko din namang mangyari iyon. "Esmeralda?" mamaya pa. Masyado naman kaming mabilis kung nakarating kami agad.

" Nanghihina akong napaupo dito at hindi makapaniwala sa mga naririnig. Paano yun nangyari? Totoo man lang ba ang mga nangyayari na 'to o isa na namang panaginip? Hindi ako makapaniwala. Paano nangyaring tugmang-tugma yung mga panaginip at alaala ko sa kwento ng madlang sharer na yun. "Thank you very much for that interesting story. Very heart-melting ang kwento ng pagkabata mo at sigurado akong nalungkot talaga nang bongga ang mga tagapakinig natin ngayon..

sabi ko. "Really? Tell some story naman." lalo akong napangiti nang kumapit ang babaeng naka-hairpin sa 'kin. "Omg, kwento ka naman kung ano'ng kababalaghan ang nangyayari sa Palasyo. Baka may alam ka." "HAHAHAHAHAHAHAHAHA," hindi ko na napigilan at natawa na talaga ako nang sarkastiko.

May hangganan din ang maskara ko. "Gusto n'yo pa po ba ng detailed na kwento kung bakit ako nawala o kung paano ako nakauwi? Willing akong magkwento. Baka kasi mali-mali 'yong mga kwento sa inyo ni Mama, eh. Mahilig pa naman magpabango 'yon ng pangalan niya." Hindi nakasagot ang dalawa. Nakayuko lang sila at hindi magawang tumingin sa akin. Napaismid na lang ako.

Hindi ko alam kong saan nanggaling ang mga salitang ‘yon, o baka galing talaga sa’kin para magising siya sa katotohanan na hindi lahat ng impormasyon na alam niya, tunay. Nakaka-insulto naman kung magsasabi ka ng gawa-gawang kwento pero hindi mo alam may nakakita pala sa lahat ng nangyari. Those questionable and doubtful stories. Of course, sino bang matinong tao ang magsasabi ng kwento para lang maging mabango ang sarili. I’m queit used with this kind of tactics. Marami na akong nakita at nasaksihan. Isa na doon siguro marahin ang dalang trauma ng paninirahan ko sa mundo ng mga tao.

Nakukuha paring magpatawa sa kabila ng malungkot niyang kwento. "Ano? Paanong hindi mo kilala.?" Nahulog ako sa malalim na pag - iisip sa sinabi niya, ano kayang ibig sabihin niya sa hindi niya kilala ang ama ng maga anak niya? Na raped kaya siya? " Basta mahabang salaysayin po. At hindi po ako komportableng ikwento sa iba. Pasensya na po." Basta andito lang akong kong ready ka ng magkwento. Ibulong mo lang agad sakin. All ears ako sayo, nakakaintriga eh.

Ferrer. Kwento? Anong kwento ba? Kagabi s*x at love lang naman yata pinag uusapan namin dalawa, dapat ko pa bang sabihin yon sakanya? Wag nalang kaya baka kase akalain nyang kung ano-ano nalang ang tinuturo ko sa anak nya. Baka isipin nitong mga kabastosan tinuturo ko, nako mali yon no!

nakangiting wika ko rito kaya napakunot ang noo nito "Akala ko ba hindi mo alam na may isang katulad ko sa buhay ninyo ni mommy?" takang tanong nito sa akin "Nakukwento ka niya sa akin noong maliit pa ako hanggang sa lumaki at siguro kaya hindi kita makilala ay dahil ayaw tanggapin nang sistema ko ang katutuhanan noon na iba ang ama ko dahil sa kalagayan namin ni mama noon" mahinang kwento ko dito bago ako nag-iwas nang tingin

Pinahid ko ang mga luha sa'king mata at lalo na ang Isang balding Sipon na kanina pa tumutulo. *Sobs* Hindi ko na napigilan na umiyak ng malakas dahil sa narinig kong kwento, Iyak lang ako ng iyak habang nagki-kwento itong taong 'to sa harap ko. Hindi ko alam pero parang gusto kong paniwalaan ang mga pinagsasabi niya. Nakakalungkot ang kwento ng buhay niya.