Nobelang Pilipino Novels & Stories

Sambit niya sa kaibigang bakla. "Bakit ako ang tinatanong mo?!" Angal nito. Hindi na muna bumalik si Noel sa canada dahil nakiusap siya na samahan muna sila ng anak niya dahil ang kanyang magulang ay nag bakasyon sa probensiya na hindi niya sigurado kung babalik pa dito sa maynila. Nakiusap naman si Noel sa kanyang mommy sa canada na sasamahan muna sila dito sa pilipinas, nagsinungaling din sila sa magulang ni Noel na anak nilang dalawa ang bata na kanyang isinilang.

Si Nigel lang ang purong Pilipino na kabilang sa nasabing banda habang ang isa'y half-Filipino at half-Italian. "Crap!" Malutong na mura ng kaibigan ni Reverie habang hinahatak niya ito sa kung saan sila makakahanap ng masisiksikan. "Stop being a baby there, Elfie and get your ass over here!" Asik ni Reverie sa matalik na kaibigan na kinaladkad lang niya papunta sa concert.

sigawan ng mga matatanda na tila aatakehin na sa puso. Humagikgik si Nosgel, isang tunog na puno ng laya. Hinalikan niya si Gabriel sa pisngi. "Poor? With him? I'm the richest woman alive." Bumulong siya kay Gabriel, "Takbo na tayo? Bili tayo ng Jollibee sa Tondo. Doon tayo tumira ulit." Napanganga si Gabriel. "Tangina ka, Nosgel. Two trillion pesos ang halaga ng kumpanyang 'to—"

Search niyo lang po yan o Ang aking Piname na BATINO . MARAMING SALAMAT PO!

Agad niyang inislide ang answer button at malalim na boses itong sumagot. "Dad." "Gabriel, things in Hong Kong are not completely settled. Bakit ka nagmamadaling bumalik ng Naga?" Napaka lamig at stikto ng boses ng ama niyang si Exel Dela Valle. Kahit naman na tanong iyon ay alam nilang dalawa ang dahilan kung bakit nagmamadaling umuwi ng pilipinas si Gabriel. "I won't fire Haraleigne Perez." Mariing sagot ni Gabriel sa ama.

Sa kabilang parti sa unahan ay may narinig silang umaangil na parang asong gutom na gutom. “Sa tingin ko nasa Pilipinas tayo mga kasama,” ani ni Naro. “Pilipinas? Malayong bansa ‘yon ‘di ba?” “Oo. At sa Pilipinas lang makikita ang mga nilalang na tinatawag nilang aswang,” “What are those?” “Mga kumakain ng tao, Adalyn.” “Ooh gossh. Nakaligtas nga tayo sa witch, pero parang hindi tayo makakaligtas sa mga aswang.”

Maluha-luhang wika ni Rain. "Bakit hindi mo pa siya harapin ngayong narito ka na sa Pinas. Explain everything to him, malay mo magkaroon pa rin kayo ng happy ending," Hindi maitago ni Kola ang kilig sa isiping after five years ay magkakabalikan ang mga ito.

Amp! Muli Kong tinitigan ang brown envelop na kipkip ko sa aking dibdib. Kapag hindi pa talaga pumayag ang Zion Montallejo na iyon at pilitin pa rin kaming paalisin sa Sitio Yakal, itatapal ko na ito sa pagmumukha ng poncio pilataong iyon! Kaya hindi umuunlad ang Pilipinas dahil sa mga pangungurakot at kasamang ginagawa nila sa kanilang mga kapwa. Mga buraot ng lupunan!

nakangisi nitong sambit Kaagad ko din naman itong pinandilatan at bago pa ako nakapagsalita, bigla na lang nagreact ang babaeng nasa likuran nito "What? Nobya? come on, kailan pa nagkaroon ng nobya ang isang Baylord Montenegro?"

Chapter 1 Philippines 1930 NAPANGANGA SILANG apat sa kagandahan ng Time Gold Resort at sa kagandahan ng dagat rito sa El Nido Palawan. Ang bascuit archipelago ng bansang Pilipinas. Blue na blue iyon na siyang paboritong kulay ni Asula. Ngayon lang siya nakapunta sa ganitong lugar at nakakita ng ganitong tanawin.