Nobody's Perfect Quotes の小説・ストーリー

Naalala ko tuloy, yung moment na may debate kami tapos ako yung magdedepensa tungkol sa statement na, ‘Nobody’s perfect’. “Talaga namang walang perpekto sa mundong ito. Lahat tayo may mga bagay na di magandang nangyari sa buhay natin. Lahat tayo may pagkukulang na natatangap sa mga taong kakilala natin. Worst nasasaktan din tayo ng taong nagmamahal sa atin. Kaya naniniwala talaga ako na ‘Nobody’s perfect.” At sa classroom namin kung recitation na ang usapan, walang susuporta sayo. Kanya-kanya kayo supporta sa sarili dapat. Natural yan sa star section.

Napabuntong hininga naman ako at inirapan siya. “I still have flaws, so I’m not perfect,” giit ko pa rito. “Sana all,” bulong pa nito. “Kung makasana all ka ah parang wala ka nang mga binaggit mo eh halos ni-didescribe mo na nga ‘yang sarili mo.” Ngayon ay siya naman ang umirap sa akin. “I don’t have a perfect family,” mahinang sabi niya. Napatahimik naman ako dahil do’n. Tahimik lang kami hanggang sa makapunta kami sa kanya kanya naming building.

sagot ko sa kanya. “I’m Gavril, I already introduce myself to you earlier.” Sagot niya. Napailing-iling naman ako at natawa sa sinabi niya. “That’s actually a poem by Emily Dickinson. That poem means that it is actually nice to be nobody than to be somebody. People think that being alone means loneliness but being alone means that you just have more time for yourself and it is better to be that way.” Sagot ko. Napangisi naman niya sa sinabi ko.

Bakas ang inis sa kanyang tinig. Tumango ako. "Sapagkat hindi po dapat tayo tumingin sa pagkukulang o kapintasan ng isang tao dahil hindi po tayo perpekto." Tumingin ako sa kisame at naagaw ng atensyon ko ang malaking kumpol ng mga ilaw na tila brilyanteng nakasabit. Ang ganda. "Maaaring bungi ang isang tao at magiging kapintasan iyon para sa iba dahil iyon ang kanilang nakikita ngunit may mga taong perpekto po sa panlabas ngunit sa kalooban ang kapintasan."

"Masyado ka lang cynical sa usaping pag-ibig dahil 'di ka pa nagmamahal. Hindi ka ba nagkaka-crush man lang?" Ibinaling niya ang mukha kay Pierce at umiling na nasa bibig pa ang ice candy. "Ang tigas naman ng puso mo kung ganoon." "Siguro nga matigas ang puso ko." "Takot ka lang sigurong magkamali. You seem like the kind of person who hates regrets. You want to be always right. 'Di naman kasi laging ganyan. Hindi mo malalaman ang pakiramdam kapag 'di mo susubukan. Loosen up, queen. Your life is too perfect. Hindi naman maling lumabag ka ng ilang rules sa buhay mo. It makes you more human."

Basta alam niya sa kanyang sarili na may natutunan siya. At Oo, sabay kaming napapa-grown up ni Sean. Sa bagong kabanata ng kwento namin, merong progress sa mga pananaw sa buhay. Yung ilan napapatunayan naming tama. Ang ilan hindi. Ang mundong to na maraming kailangan matutunan tungkol sa buhay. Kailangan magkamali para lang may matutunan. Kaya nga nobody's perfect. And the greatest opponent of success is being perfectionist.

I heard Rene carefully uttered. "There's nothing wrong in loving someone, guys. Wala bang imperfections ang mga mahal niyo? Mayroon din naman. Don't judge my feelings for him because of what personality of him you've known. Lahat naman ng tao nagbabago, lahat may dahilan sa lahat ng bagay." "I remember Taylor Swift lyrics in a song." Janpzy suddenly added. "If a man talk shit then I owe him nothing." I chuckled and shook my head. "Palitan natin. If a person talk shit then we owe them nothing."

Nanatili ang tingin niya sa akin pero biglang naging malamig ang mga titig na iyon. “Kung gaano katayog ang pangarap ko para sa sarili ko, ganoon din katayog ang pagbagsak ko!” Nagpatuloy ako at mas lalong umiyak. "Sometimes, being perfect means knowing and accepting your own imperfections. Not all the times you were on top. It's not about being in the spotlight. In life, what matters most is to survive in your every tragic downfall and continue to live." Doon ako nag-angat ng tingin sa kanya. Lumayo siya nang kaunti sa akin. Pinunasan niyang muli ang mga luha ko.

“My perfect imperfection.” Ngumiti ako. “Ako dapat nagsasabi niyan kasi gano'n ka sa akin. Hindi ka perpekto sa mata ng iba pero sa mga mata ko, sobra-sobra ka pa sa salitang iyon. Allow me to say this, hm?” Tumango siya saka ngumiti matapos ko masuyong hawakan ang magkabila niyang pisngi. “You're my perfect imperfection, Thirdy. I love you so much.”

“You’ll see. People like you don’t get happy endings.” Tahimik na pinanood ni Kienna ang paglayo nito. Ramdam pa rin niya ang bigat ng mga salitang iniwan, pero hindi na siya nagpadaig. “Hindi ko kailangan ng perfect ending,” mahinahon niyang bulong. “Basta totoo.”