O Amor Na Via Rápida

Si Viania Harper ay may lihim na relasyon sa isang CEO kung saan siya nagtatrabaho. Noong una, tinanggap niya ang gusto ni Sean Reviano na siyang CEO ng kompaniyang pinagtatrabahuan niya ngunit lahat ay nagbago nang magkaroon sila ng hindi pagkakaintindihan na naging sanhi ng pagkasira ng kanilang relasyon. Si Sean ay isang CEO ng Luna Star Hotel, isa s’ya sa pinakasikat na bilyonaryo hindi lamang sa Amerika kung ‘di sa Europa at Asya. Sa bawat pakikipagrelasyon niya ay laging may tatlong alituntunin. No commitment. No pregnancy. No wedding. Subalit nang dumating si Viania sa kan’yang buhay ay nagbago ang lahat.

(คารอส ร็อฟเวลล์) เพื่อนรักของออร์แลนโด้ แอบหลงรักเพื่อนสนิทของมิกิ ซึ่งเป็นนางแบบดังของไทย จึงเดินหน้าขายขนมจีบ ขณะที่ทุกอย่างกำลังไปได้สวย ก็มีเรื่องให้หมางใจ จนสองตระกูลแทบมองหน้ากันไม่ติด สุดท้าย...รักนี้จะจบเช่นไร ติดตามต่อได้ใน อ้อมกอดเจ้าชายลวง

ลำดับที่2 ของซีรีส์อ้อมกอด R&R ออร์แลนโด้...พี่รองของตระกูลโรคาซานเดอร์ ชายผู้ที่ได้ฉายา เจ้าชายน้ำแข็ง เพราะเขาโนสนโนแคร์ สิ่งรอบข้าง จนกระทั่งได้มาเจอกับเธอ...มิกิ หญิงสาวที่สวยสะดุดตา สะกดใจ ทำเอาคนที่ไม่เคยจีบสาวมาก่อนถึงกับเสียทรง เอ่ยถามค่าตัวแทนการขอเบอร์โทร ติดตามเรื่องราวความรักนี้ต่อได้ใน... อ้อมกอดอสูรไร้ใจ

(แดเนียล ร็อฟเวลล์) เพื่อนรักของแพททริกสัน แอบหลงรักเด็กในอุปการะของผู้เป็นยาย พอรู้ว่าอีกฝ่ายกำลังจะถูกทาบทามดูตัว ก็รีบเดินทางข้ามน้ำข้ามทะเลมาจัดฉากรัก 18+ เพื่อให้ผู้เป็นยายล้มเลิกการดูตัว เรื่องราวจะดราและฮาขนาดไหน ฝากติดตามต่อได้ใน อ้อมกอดเล่ห์จอมมาร

Com nove meses de gravidez, eu estava na reta final do meu termo, pronta para dar à luz a qualquer momento. Mas meu marido, Vito Falcone, subchefe da família, havia me trancado. Ele me mantinha em uma sala médica subterrânea e estéril, injetando-me um medicamento que suprimia o trabalho de parto. Enquanto eu gritava de dor, ele friamente me dizia para aguentar. Porque se esperava que a viúva de seu irmão, Scarlett, entrasse em trabalho de parto exatamente na mesma hora. Um juramento que ele fizera ao seu irmão falecido declarava que o primogênito herdaria o lucrativo território da família na Costa Oeste. — Essa herança pertence ao filho de Scarlett. — Disse ele. — Com Daemon morto, ela está sozinha e desamparada. Você tem meu amor, Alessia. Todo ele. Só preciso que ela dê à luz em segurança. Depois será a sua vez. — Continuou. A droga era um tormento constante. Implorei para que ele me levasse a um hospital. Ele me agarrou pelo pescoço, forçando-me a encarar seu olhar gelado. — Pare isso! Eu sei que você está bem. Está apenas tentando roubar a herança. — Disse, com voz cortante. Meu rosto estava pálido. O corpo convulsionava enquanto eu conseguia sussurrar, desesperada: — Não me importo com a herança. Eu só quero que nosso filho nasça em segurança! Ele zombou. — Se você realmente fosse tão inocente, não teria forçado Scarlett a assinar aquele acordo pré-nupcial, renunciando aos direitos de herança do filho dela. — Disse. — Não se preocupe, voltarei para você depois que ela der à luz. Afinal, você carrega minha própria carne e sangue. — Completou. Ele passou a noite inteira em vigília do lado de fora da sala de parto de Scarlett. Só depois de ver o recém-nascido em seus braços é que ele se lembrou de mim. Finalmente, enviou seu segundo em comando, Marco, para me libertar. Mas quando Marco finalmente ligou, sua voz estava trêmula: — Chefe… a senhora e o bebê… se foram. Naquele momento, Vito Falcone se despedaçou por dentro.

Eu me chamo Ângela Guedes. No dia do quinto aniversário do meu filho, nós três fomos assistir a uma chuva de meteoros. No meio do passeio, meu marido atendeu um telefonema e partiu às pressas. No meio da noite, meu filho teve uma crise de asma, e o único remédio estava no carro do meu marido. Eu corria desesperada pelo campo deserto, segurando meu filho nos braços, ligando repetidamente para meu marido, mas recebi apenas uma mensagem fria: [Tenho uma emergência, não perturbe.] No dia seguinte, finalmente consegui falar com ele, mas quem atendeu foi a primeira namorada dele. — O meu cachorrinho morreu repentinamente ontem à noite. O Fidel ficou com medo de que eu ficasse muito triste e passou a noite comigo. Ele acabou de pegar no sono. Se tiver algo a dizer, pode falar para mim. Passei a mão pelo rostinho do meu filho, gelado, e senti o mundo desabar em silêncio. — Diga a ele que quero o divórcio.

Sa isang lungsod na puno ng mga kontraste, dalawang tao mula sa magkaibang mundo ang nagtagpo. Si Hendry, isang sikat at makapangyarihang billionaire, ay nabubuhay sa mundo ng luho at tagumpay. Subalit, may isang bagay na nagpapaiba sa kanya sa iba pang mga mayayaman-siya ay pilay. Dahil sa isang aksidenteng hindi nya inaasahan, si Hendry ay gumagamit ng wheelchair, ngunit hindi ito naging hadlang sa kanya upang makamit ang mga pangarap at maging isa sa mga pinakamatagumpay na tao sa negosyo. Sa kabilang banda, si Sienna ay nagmula sa isang mahirap na pamilya. Lumaki siya sa isang maliit na baryo kung saan ang bawat sentimo ay mahalaga. Sa kabila ng mga pagsubok sa buhay, si Sienna ay matiyaga, matalino, at puno ng pangarap. Nagtrabaho siya nang husto upang makapag-aral at umahon sa kahirapan. Sa paglipas ng panahon, nagbago ang pagkikita nila mula sa isang simpleng pagkakataon tungo sa isang malalim na koneksyon. Sa gitna ng mga hamon ng kanilang magkaibang mga mundo, natutunan nilang magtulungan at magbigay inspirasyon sa isa't isa. Si Hendry ay nakita ang lakas at pag-asa sa hirap ng buhay ni Sienna, habang si Sienna naman ay natuto mula sa tapang at talino ni Hendry sa pagharap sa mga pagsubok.

Unang araw sa trabaho ni Jean at hindi niya inaasahan na ang nakaaway pala niya sa shop ng kaniyang kaibigan ay ang magiging boss pala niya. “Good morning Ms. Jean Salazar! Remember me?” Sarkastikong sabi nito. At ako naman ay halos manigas sa kinatatayuan ko! At parang gusto ko na lang bumuka ang lupa at lumubog dito! Di ako makapag salita dahil parang walang lumabas na boses sa lalamunan ko, pinagpapawisan ako kahit ang lamig naman sa loob! Napakurap naman ako at tumikhim bago nagsalita. “Huh? Ah ehem,  g-good m-morning sir! I'm Jean Salazar sir! Nice to meet y-you!” "You can sit down Ms. Salazar baka sabihin mo wala akong manners?” sir Sandrex. “Po? si-sige po sir, t-thank you!” utal-utal kong sagot. “So Ms. Salazar, alam kong nagulat ka sa nalaman mo! Right? Na ang gago palang nakabungguan mo kahapon ay ang magiging boss mo ngayon!” sir Sandrex “S-sir! I...” “Ssshhh, Ms. Salazar don't worry I don't mix personal matters in my business!” sir Sandrex. 'Lord! Please gawin mo na kong invisible ngayon!' Binubulong ko to sa sarili ko habang nakatingin ako sa supladong lalaki na to! Aba, Malay ko bang siya pala ang magiging boss ko! Tadhana nga naman oo! Hinawakan nito ang magkabilang armrest ng upuan at inilapit ang muka sa akin! Na halos na aamoy ko na ang mabango nitong hininga at ang pabango nito na alam kong mamahalin! Ang lapit ng muka niya na halos ilang dangkal na lang ay lalapat na ang matangos niyang ilong sa ilong ko! Lord! Please ibuka mo na talaga ang lupa! Now na! “Afraid of what I'm going to do Ms. Salazar? Look straight into my eyes! And tell me what you said yesterday!” Sir Sandrex with his husky voice.

— Abre um pouco mais, Eva, Eva... Isso... assim mesmo. Meu corpo inteiro parecia derreter sobre a maca de exames. Meus dedos agarravam os lençóis com uma força involuntária. A voz atrás de mim era grave e contida... Cada palavra dele fazia meu corpo vibrar e minhas orelhas arderem. A posição do exame era vergonhosa demais. Meus quadris eram obrigados a se erguerem, altos demais, numa postura que parecia pura rendição. — Doutor... eu... ah... não consigo abrir mais... — Murmurei, mordendo o lábio inferior, a voz tremendo de propósito. Através da barra metálica da maca, vi meu reflexo: cabelos bagunçados colados à face corada, os olhos úmidos, turvos, brilhando com um desejo confuso.

Sa kagustuhan ng sariling ama na sundan ang kaniyang ina na nasa ibang bansa, ay nagawang iwanan ang maliit na paslit na si Aira sa isang kaibigan nito na kilala bilang isang matikas at batikang CEO ng Gomez Corporation at gobernador ng buong Masbate. Sa ilang taon na lumipas, sa isang pagkakamali ay biglang nagbago ang pagtingin ni Aira sa kaibigan ng Ama. Dahil lamang sa pagsibol ng mainit na gabi ay lalong lumalalim ang lihim na pagtingin. Ngunit mananatili kaya ang kaniyang lihim na pag-ibig para sa Ninong niya ng malaman na ikakasal na ito? Ilalaban niya ba ang pagtingin? O susuko na lamang at tanggapin na hanggang doon na lamang ay kayang ibigin ang lalaking minsan ng umangkin sa kanya?