Novel & Cerita Obsidian Steven Universe

Maputi itong parang niyebe, malambot ang balahibo, at may mga mata na tila nakakaintindi ng emosyon ng sinumang lumalapit. Maingat siyang inalalayan ni Zeus upang umangkas. Hinawakan siya nito sa bewang, marahang iginiya pataas bago ito sumakay sa sarili niyang kabayo na kulay itim, sing-kinis ng obsidian at mukhang masyadong proud sa sarili.

sagot ko. Naningkit ang mga mata nito. “I'm going to the beach to swim,” aniya ko, binalewala ang nakikitang galit na itsura nito. “Gusto mong sumama?” He turned his back to me and threw up his arms in frustration. Sumenyas naman ako sa mga tauhan na iwan kami. Agad sumunod ang mga ito. “Where the hell did they go?” tanong ni Steven nang malingonan na wala na ang mga pinapagalitan niya. “Hindi pa ako tapos sa kanila.”

Sa lalaking lumalabas ng sasakyan ngayon nakatutok ang kanyang atensiyon. Muli akong pumikit.. wala ng makapang pag-asa sa aking dibdib... Steven is wearing a white long sleeve, denim jeans, and a black boots.. He's towering over my Mom, his clean cut blonde hair is very formal, napakapormal din ng kanyang kasuotan, malayong-malayo kumpara sa kasuotan ni Javier.. Subalit, pormal man ang kanyang kasuotan, napakakisig man niyang titigan.. mas pipiliin ko pa rin si Javier, si Javier na nakaputing tee-shirt lang, si Javier na butas-butas ang pantalong suot, si Javier na mahaba ang buhok... marami man ang insultong ibabato ni Mommy siya parin ang pipiliin ko, sa kanya pa rin ako tatakbo! Pero tat

Sabi ng susunod na matanda. Lubos niyang hinahangaan si Esteban, dahil dumating si Esteban sa Apocalypse, wala pang isang buwan, at nakagawa siya ng isang himala na hindi pa nararanasan ng Apocalypse, hindi ito masyadong tinawag na henyo, at mayroon din siyang lakas ng loob na pumunta nang malalim sa ikalawang mundo, na hindi magagamit sa mga master sa antas ng Pride, pagkatapos ng susunod na taon, Ang mga tagumpay ni Esteban sa hinaharap ay magiging walang limitasyon.