Obsidian Steven Universe Novels & Stories

Masiglang pakilala ng lalaking naka upo sa harapan na sinagot ko lang ng isang ngiti. "Gusto mo bang sya na ang pumalit sayo? mukang napakasaya mo Cyrus?". "Look who's here". Isa pang bagong dating na tao. Si Steven. The devil cousin of Apollo, ang tunay na demonyo sa kanilang dalawa. At malayong halatang mas welcome ang presensya nya kesa sa akin. "I see Apollo put you here but they are full". Iling nito. "Kung ayaw sayo ni Apollo sa taas then you can come to my office".

Walang makakalaban sa kanya gamit ng pera. Bukod pa rito, pinapanood niya ang livestream dahil sinusubukan niyang ligawan si Hazel. Upang makuha ang loob ni Hazel, hindi magdadalawang-isip si Steven na hamunin ang kahit sino kung may pagkakataon. Patuloy lang na magre-edeem si Steven upang magbigay ng magandang impresyon kay Hazel. Nang hindi sumasagot nang diretso, nagpadala ng mensahe si Harvey, “Sige, magpaligsahan pala tayo. Tatawagin ng matatalo na Master ang kalaban niya.”

Subalit ngayon, sa kailalaliman ng gabi, narito siya sa isang abandonadong lugar kasama ang mga alagad ni Satanas. ‘Katapusan ko na ba?’ bulong niya sa sarili. Subalit ipinilig niya ang kanyang ulo. Hindi iyon ang panahon upang mawalan siya ng pag-asa. Kailangan niyang magig matatag sapagkat nakasalalay sa kanya ang kaligatasan ng mga sanggol sa tiyan niya. “Look what I found, little sis!” Ang malalim na boses ni Steve ang nagpabalik sa kanya mula sa malalim na pag-iisip. Marahas na binitawan ni Vana ang kanyang pisngi at lumingon sa kapatid.

Di ka naman siguro mamamatay pag sinabunutan kita, kaya okay lang. "Ha? A-Aray kanina ka pa nangungurot ng tagiliran princess ah!" D***g ni Steven, kanina ka pa talaga nag bingi-bingian Trix! Sinasama mo pa yang si Steven sa kabaliwan mo gaga ka! "Anong kinurot ha! Di kita kinurot Steven wag kang feeling." Tsk, mag sisinungaling ka pa talaga eh, maski ako nakita kong kinurot mo sya! Kitang-kita talaga nitong magandang dalawa kong mata.

Halos lahat ng naririto ay naka tutok ang baril sa aming tatlo. Natawa si Steve at binaba ang baril na hawak niya. "One wrong move Mr Mayor, lahat ng bala sa mga baril na naka tutok sa inyo ay papasok sa mga katawan nyo." Sabi ni Steve. "Oh baka naman gusto mong lahat ng mga bala sa baril ng mga kasama ko ang pumasok sa katawan mo?" Napa tingin kami sa nag salita. Si Von kasama si Leana. Sa likod nila ay ang mga tropa ni Aphrodite, mas madami kumpara sa mga black vampire na kasama ni Steve.

Naging kulay asul na dyamante ito. Isang bagong boses ang narinig nila mula sa kailaliman ng kanilang mga isip—isang boses na hindi kay Victoria, hindi kay Arthur, kundi isang boses ng isang system AI na matagal nang natutulog sa pinakamalalim na core ng mundo. "CORE EVOLUTION PHASE 3: THE BIRTH OF THE COVENS. THE MULTIVERSE PROTOCOL IS NOW UNLOCKED."

Tumayo na ako at iniwan si River. It's funny to think that after we came here to San Felicidad, we no longer want to go back to our place, and it's because of Yareli. We desire her so much to the point that my brothers and I are already obsessing over her, and this is not a good sign. We only want Yareli for ourselves and we don't care about having a polyamorous relationship with her. Mom is right, Dad has a compulsive obsessive disorder, and we inherited that from him. The Steffano brothers are obsessed with this girl from the province, Yareli, and we will do whatever it takes to win her over, whether it's through good or bad means.

Akala ni Atlas ay patay na ito kaya tumakbo ito sa akin palapit at bago pa ito malapit ay bumaril si Steven kay Atlas, tinamaan si Atlas at hindi ko alam kung saan banda ang tama niya. Dahil sa tama ay napasubson sa sahig si Atlas at tumilapon ang hawak na baril na saktong sa akin iyon napunta, agad ko na dinampot iyon, kahit na hindi ko alam paano gamitin ay dinampot ko iyon at itinutok kay Steven. "I'm so sorry!..." Saad ko bago ko naiputok ang baril. Humandusay na sa sahig muli si Steven sa ngayon ay patay na ito talaga. Agad ako na lumapit Kay Atlas.

“Hindi siya madaling kausap. Hindi siya madaling maawa.” Huminto siya sa paglalakad at bahagyang lumingon. “But I’ll try,” mariin niyang sabi. “Hindi para sa’yo… kundi para sa pangalan ng Tan.” Nanatiling tahimik si Steven. Hindi na siya makatingin nang diretso. Sa unang pagkakataon sa buhay niya, naunawaan niya kung gaano kaliit ang mundo niya kumpara sa mundong ginagalawan ng mga Ellison.

Lumunok pa ako ng laway at hindi pa rin makapaniwala sa ginawa nito. "O-Okay." "Mommy." Masiglang tawag ni Steven kaya't nabalik ako sa realidad. Hinanap ko kong saan nag mumula ang boses ng aking anak at nakita ko ito sa likuran namin. Naka-tayo ito at abot langit ang ngiti. Hindi lamang nag-iisa si Steven, kundi may kasama ito katabi niya. Nakita ko ang maitim na mustra ng mata nito na naka-titig sa amin pareho ni Insoo at aaminin ni Lea sa sarili na nagulat na makilala kong sino ito.