Steven Universe Emerald Novels & Stories

“Hindi siya madaling kausap. Hindi siya madaling maawa.” Huminto siya sa paglalakad at bahagyang lumingon. “But I’ll try,” mariin niyang sabi. “Hindi para sa’yo… kundi para sa pangalan ng Tan.” Nanatiling tahimik si Steven. Hindi na siya makatingin nang diretso. Sa unang pagkakataon sa buhay niya, naunawaan niya kung gaano kaliit ang mundo niya kumpara sa mundong ginagalawan ng mga Ellison.

Sampung minuto pa ulit makalipas, sumigaw si Tobias, “P*tangina! Diyos ko po! Hindi ito makatotohanan! Ito ay… isang mala salaming emerald! Ito ay talagang rare!” Pero isa pang sampung minuto ang lumipas at ang stonecutter ay hiniwa ang ore mula sa tatlong magkakaibang lugar. Isang malaking emerald na kasing laki ng basketball ang lumitaw, tanging maliit na parte lang ng ore ang nabuksan. Napaupo si Dickinson sa basang sahig, gulat sa kanyang kalooban. “Gaano… gaano ba kalaki ang bagay na ito?”

Tinakpan niya ang kanyang nagdurugong mukha at sumigaw, “Hayop ka!” “Ang kapal ng mukha mong hawakan ako, si Kubomura Akane, gamit ng marurumi mong kamay?! Hintayin mo lang!” Sinipa ni Steven si Kubomura sa sikmura. Nang makita niya si Hazel at ang bantay nito, kumislap ang mga mata ni Steven. “Nandito ka na pala, Hazy?” “Bumili ako ng Emperor’s Booth para lang sa’yo! Diba classy?”

Ang rurok na kanilang narating ay hindi lamang dinala sila sa langit, kundi binuksan nito ang huling protocol ng Project Emerald. Hingal na hingal si Serein, ang kanyang dibdib ay mabilis na umaangat at bumababa. Ang pawis nila ay kumikinang sa ilalim ng asul na ilaw, tila mga dyamanteng nagkalat sa kanilang balat. Hinawakan ni Alistair ang panga ni Serein, pinilit itong tumingin sa kanya. "Look at me, Serein," bulong niya, ang boses ay puno ng emosyon. "You are not a machine. You are mine. Control it. Control the Emerald for me."

"Anya, lumipat ka at binlock mo ako. Nagtanong-tanong ako, andito ka daw." Tinagilid ko ang ulo ko at tinignan siya ng masama. "Anong gusto mo?" Matagal akong tinitigan ni Steven bago inabot sa akin ang isang magandang nakabalot na box. Sa loob ay isang pink na pendant. "Nakuha ko ito para sa iyo sa Cryovein . Alam kong gusto mo noon pa man ang mga pink na bagay," sabi niya. Napatigil ako sa sinabi niya, at nagpakawala ako ng mapait na tawa.

Nasa opisina si Emerald sa ACEGame, nakaupo sa kanyang upuan habang nakatutok ang mga mata sa malinag na screen ng computer. Patuloy na hini-hack ni Creep ang bawat CCTV sa paligid ng Red House, just in case na subukan na namang ilipat ng kalaban nila sina Dr. Sanders at Ember.

Bahagyang kinusot ni Steven ang kanyang kaliwang mata bago niya binuksan ang pinto. "Good morning!" Masiglang bati ni Yuki sabay lahad nito ng isang kulay blue na tupperware na ikinagulat ni Steven. "Ano yan? At ano na naman ang ginagawa mo dito?" Nakakunot ang noo na tanong ni Steven. Yuki smiled at him. "Nagluto ako ng agahan and I decided to give some to you. Masarap ito!" Umagang-umaga at napakasigla nito. He looked fresh at mukhang masayang-masaya ito na lalong nakadagdag sa kagwapuhang taglay nito.

Nagtatawanan kami ni Trevor ng kumatok sa kuwarto namin si Steven, “Mommy! Why are you both laughing?” “Steven, come here son.” tawag ni Trevor dito. Inilagay ni Trevor ang kamay ni Steven sa tiyan ko. “Do you feel that? It's your sister!” “Sister? You mean I am goung to have a sister? Yeheyyyy!!” masayang sigaw ni Steven. At ease na ngayon si Steven dahil alam na niyang on-going na ang pag-aadopt sa kanya ni Trevor. Magiging Tee na rin ang kanyang apelyido. “When will she arrive?”

Habang iniisip nya ito ay kinikilig talaga siya kaya palagi ang ngiti niya at nakita pa siya ni Emma hababg naglilinis ito ng mga halaman sa labas. “Ms Zara bakit po kayo nakangiti dyan, para kayong kinikiliti ng sobra?” nagtanong ang tsismosang si Emma “Ai andyan ka pala Emma, wala lang imagine ko lang kung gaano kaya ka gwapo ng Steven na maging fiance ko dahil tinagurian siyang playboy so magandang lalaki talaga siya di ba Emma, ano sa palagay mo?”

"Wala kang alam! Ang masasabi mo lang sa amin ay mamamatay pa rin si Luke kahit ikaw ay naririto. Sa tingin mo ba mabibigyang-katwiran mo ang pananakit na ginawa niyong lahat kina Luke at Gwen?" May isang sandali na natigilan si Steven sa sinabi ni Luna. Ayaw aminin ni Steven, pero...tama si Luna. Hindi kailanman naisip ni Steven ang buong bagay na ito mula sa pananaw nina Luke at Gwen. Bukod dito, hindi niya naranasan na mawalan ng isang bagay na mahalaga sa kanya at tingnan ito na naging isang bagay na hindi siya pamilyar.