Obsidian Steven Universe Novels & Stories

Mapapasaakin ka din Earlyx San Diego not now but soon. @Miss Vijj

Pagkatapos, imbes na magalit, mahina ring natawa si Kaiden. “Last time she splashed coffee on you,” natatawang sabi nito, “and now this. That Miss Luna really seems to have a lot of opinions about you.” Bahagyang sumandal si Kaiden sa malamig na salamin habang nakatingin sa repleksyon niya. Kitang-kita ang amusement sa kaniyang mga mata. “How exactly did you offend her?” dagdag pa ni Steven. “And how come she owes you twenty million?”

Tumakbo si Steven papalapit kay Vios pero nakita niya ang anak niya na kakalabas lang ng building papunta sa trash bin na binilin ni Vios dito. Agad naisip ni Steven ang possibilidad na kung bababa siya ay hahabulin sila sa lahat ng mga tauhan ni Lashnia. Mahihirapan silang tumakas lalo na't kasama nila ang anak niya. Tumingin si Steven kay Vios na naghihintay sa kaniya. "Go ahead, Vios." Agad na nanlaki ang mga mata ng lalaki sa sinabi ni Steven. Naintindihan nito agad ang ibig sabihin ni Steven.

Worthy silang kalaban at hindi lang dapat Basta Bastang minamaliit. “They are really bunch of morons,” Ani Joey na may malademonyong ngisi sa labi habang pinapanood kung paano mahirapan sa pag-depensa at pag-atake sila Steve He disappeared earlier dahil matapos niyang mapanood kung paano makipag-laban ang dalawang kasama ni Steve ay napag-tanto niyang wala silang laban sa mga ito So, he hide himself while they are busy and contacted his senior to asked for help at mabuti nalang dumating sa tamang timing ang mga ito.

Kahit nasa ganun silang sitwasyon bumuhakhak si Sebastian ng tawa dahilan upang magising ang tatlong mga masasamang tao. Na divert attention namin sa kanila kaya sinabihan ko si Steven na… “Hoy Stevens magdamit ka nga eh ang concentration ko andyan sa katawan mo no.” Bumungkalit na naman ng tawa si Steven. Hindi ko alam ano ang katawa-tawa sa sinabi ko. Pumasok siya sa kwarta at bumaik ng living room na nak shorts at shirt na. That’s better hindi na ako ma divert attention sayo.”

Ong sabay abot ng isa pang paper bag kay Steven. Inabot naman ni Steven ang pasalubong at agad tinignan kung ano ang laman. Isang toy truck pala. “Thank you! But I am not into toy trucks. In fact, I don't want toys anymore. I am now into reading books especially about AIs. But thanks anyway.” pasasalamat ni Steven at pumasok ulit sa kuwarto pero may pahabol na tanong ito, “By the way, are you courting my Mommy?” “Smart ang anak mo. Diretsa rin kung magpaliwanag at magtanong.” sabi ni Dr. Ong.

sabi ni Steven, winawagayway ang kanyang baril kay Alex. “Nakita ito ng lahat ng tao dito sa kanilang sariling mga mata. Maaari tayong barilin ng isang tao bilang pagtatanggol sa sarili, hindi ba?" Si Steven ay hindi estranghero sa karahasan, at hindi siya natatakot na gamitin ang kanyang baril, kahit na sa harap ng napakaraming opisyal, kung kailangan niyang ipagtanggol ang kanyang pamilya. Nang makita ni Chelsea na hindi magdadalawang isip si Steven na barilin, ngumiti siya at tumingin sa aking mga tauhan.

Ito ang Dandgeon at dito mo nakita ang Universe Stone na Pendant At nakita mo ito sa isang malaking Bato na nakapatong sa ibabaw nito Gulat na gulat si Brayan sa kaniyang mga narinig, dahil alam mismo ng kaniyang Lolo na si Stephan Charles Ang buong Dangeon at kung saan mismo nakita ni Brayan ang Universe Stone Si Stephan Charles ay kinuha nito ang Galaxy Stone Pendant at sabay ipinakita ito kay Brayan Ang Universe Stone ay kulay Black ito na may kunting White, Samantalang kulay Red naman sa Galaxy Stone na may kunting White ito Sabay sinabi ni Stephan Charles kay Brayan Ang Universe Stone ang una kong nakita, bago ko nakita ang Galaxy Stone Ang Galaxy Stone?, nang makita ito ni Brayan ay a

"Anya, lumipat ka at binlock mo ako. Nagtanong-tanong ako, andito ka daw." Tinagilid ko ang ulo ko at tinignan siya ng masama. "Anong gusto mo?" Matagal akong tinitigan ni Steven bago inabot sa akin ang isang magandang nakabalot na box. Sa loob ay isang pink na pendant. "Nakuha ko ito para sa iyo sa Cryovein . Alam kong gusto mo noon pa man ang mga pink na bagay," sabi niya. Napatigil ako sa sinabi niya, at nagpakawala ako ng mapait na tawa.

Puri ng isang ginoong businessman na kausap ni Steven. Parang walang narinig si Steven at walang reaction sa kumento ng kasosyo. Seryuso ang mukha na humarap sa nobya upang hindi ito mapahiya sa mga nakakita. Agad natuon ang kaniyang mga mata sa kasama nito na halos ibalandra ang kaluluwa dahil sa suot nito.