Obsidian Steven Universe Novels & Stories

Sossy Pov "Woahhh ngayon nalang ulit ako nakapasok dito ah, and it's feel good.." sabi ni Carrie. " Si Draken Frost diko yata nakikita dito? "Tss martyr, Si Draken Frost ang may ari nitong bar na ito at ex ni Zeph. " Matagal na siyang wala dito, that's what I know" I simply said. "Where did he go?" nagtatakang tanong ni Zeph.

Bigla nalang tumulo ang akin mga luha kung bakit, Matalim naman ang tingin ni Steven sa akin parang may iniisip siyang gawin at pinagiisipan pa niya kung gagawin niya ito o hindi, Nang bigla naghubad si Steven, kaya lalong kinabahan ako at nataranta dahil sa biglang paghuhubad ni Steven. "Diyos ko anu mang-yari sa akin gabay ninyo ako" matimtim kong dasal sa Diyos dahil siya nalang ang magliligtas sa akin, Unting-unti lumalapit si Steven sa akin na parang hayok na hayok, halos nanginginig ang katawan ko ng bigla niyang hinawakan niya ang buhok ko at may binulong

“Opo, Master Wade!” Tugonni Albert saka siya humakbang papunta sa direksyon ni Steven. Sumunod, hinablot niya ang buhok ni Steven saka niya ito binigyan ng isang malakas na sampal sa mukha. Naramdaman ni Steven na para bang nakakita siya ng mga sumasayaw na bituin sa harap ng kanyang mga mata sa pagkakataong ito.

Pagkatapos, imbes na magalit, mahina ring natawa si Kaiden. “Last time she splashed coffee on you,” natatawang sabi nito, “and now this. That Miss Luna really seems to have a lot of opinions about you.” Bahagyang sumandal si Kaiden sa malamig na salamin habang nakatingin sa repleksyon niya. Kitang-kita ang amusement sa kaniyang mga mata. “How exactly did you offend her?” dagdag pa ni Steven. “And how come she owes you twenty million?”

Tumakbo si Steven papalapit kay Vios pero nakita niya ang anak niya na kakalabas lang ng building papunta sa trash bin na binilin ni Vios dito. Agad naisip ni Steven ang possibilidad na kung bababa siya ay hahabulin sila sa lahat ng mga tauhan ni Lashnia. Mahihirapan silang tumakas lalo na't kasama nila ang anak niya. Tumingin si Steven kay Vios na naghihintay sa kaniya. "Go ahead, Vios." Agad na nanlaki ang mga mata ng lalaki sa sinabi ni Steven. Naintindihan nito agad ang ibig sabihin ni Steven.

Worthy silang kalaban at hindi lang dapat Basta Bastang minamaliit. “They are really bunch of morons,” Ani Joey na may malademonyong ngisi sa labi habang pinapanood kung paano mahirapan sa pag-depensa at pag-atake sila Steve He disappeared earlier dahil matapos niyang mapanood kung paano makipag-laban ang dalawang kasama ni Steve ay napag-tanto niyang wala silang laban sa mga ito So, he hide himself while they are busy and contacted his senior to asked for help at mabuti nalang dumating sa tamang timing ang mga ito.

Kahit nasa ganun silang sitwasyon bumuhakhak si Sebastian ng tawa dahilan upang magising ang tatlong mga masasamang tao. Na divert attention namin sa kanila kaya sinabihan ko si Steven na… “Hoy Stevens magdamit ka nga eh ang concentration ko andyan sa katawan mo no.” Bumungkalit na naman ng tawa si Steven. Hindi ko alam ano ang katawa-tawa sa sinabi ko. Pumasok siya sa kwarta at bumaik ng living room na nak shorts at shirt na. That’s better hindi na ako ma divert attention sayo.”

Ong sabay abot ng isa pang paper bag kay Steven. Inabot naman ni Steven ang pasalubong at agad tinignan kung ano ang laman. Isang toy truck pala. “Thank you! But I am not into toy trucks. In fact, I don't want toys anymore. I am now into reading books especially about AIs. But thanks anyway.” pasasalamat ni Steven at pumasok ulit sa kuwarto pero may pahabol na tanong ito, “By the way, are you courting my Mommy?” “Smart ang anak mo. Diretsa rin kung magpaliwanag at magtanong.” sabi ni Dr. Ong.

"Matagal na ring panahon mula noong huling pagkikita natin." Naramdaman ko ang paninigas ng katawan ko. At saglit akong nilingon ni Steven, magkakilala sila? "Shaina," tugon ni Steven. Ang tono ng boses ni Steven ay propesyonal naman, ngunit may kung ano akong naramdaman.

sabi ni Steven, winawagayway ang kanyang baril kay Alex. “Nakita ito ng lahat ng tao dito sa kanilang sariling mga mata. Maaari tayong barilin ng isang tao bilang pagtatanggol sa sarili, hindi ba?" Si Steven ay hindi estranghero sa karahasan, at hindi siya natatakot na gamitin ang kanyang baril, kahit na sa harap ng napakaraming opisyal, kung kailangan niyang ipagtanggol ang kanyang pamilya. Nang makita ni Chelsea na hindi magdadalawang isip si Steven na barilin, ngumiti siya at tumingin sa aking mga tauhan.