Novel & Cerita Only Rose Among The Thorns

Napakurap ako sa nakitang kaunting dugo sa palad niya at sa rosas. "Uhm, I didn't see the thorns. Sumabit sa tinik ang balat ko," mabilis niyang paliwanag. Tumango ako at hinawakang mabuti ang rosas. "I will just take a bath. Set up your painting tools right now."

Kumuha ako ng vase at winasak sa sahig kaya ito lumikha ng ingay na nagpabalik sa kanila sa ulirat. "Who are you!?" Tarantang sigaw ng babaeng kalantari n'ya ngunit galit na galit ko lang silang tiningnan. "R-rose---" Kumuha ulit ako ng isang vase at binasag sa harap nila. Napasigaw ulit ang babae sa takot pero mas matakot s'ya kung sa ulo n'ya ibabasag ko ang vase. "Why are you acting like this!?" Tumayo si Thorn at lumapit sa akin, lumayo ako sa kanya at kinuha ang isa pang vase at nagbabantang itatapon sa kanya kaya napahinto ito.

Nagtawanan at halos magwala na ang buong klase dahil sa kapal ng mukha ni Lorain. Narinig ko ang quotations ng ibang mga babae na parang may halo ring panlalandi sabay tingin ng pasimple kay Darius. Habang nagtatawanan ang lahat pasimple naman akong nanggigigil sa babaeng iyon.

Ang mensahe ay naglalaman ng misteryosong salita: “A beauty that never fades brings enchantment to every man yet you’re an evil creature that is masked with an innocent look. People around you admired your charm and charisma but in my mind, you remain the ugliest human being who destroyed someone. I have been waiting for you for a very long time, the pain remains in my heart and the agony still burns like a fire. What you’ve done in the past will never be forgotten and let me remind you, I will take whatever you have until the last drop of your blood!”------- Mr. X

DOS: KABADO ako ng mabungaran ang buong ka-nayon nila Rose na nagkukumpulan dito sa harapan ng kabahayan na tila nagmi-meeting abanse. Pasimpleng bumitaw si Rose sa pagkaka-intertwined ng mga daliri namin ng mapalingon silang lahat at nagsihawi.