The Tale Of The Rose Novels & Stories

Nang madama ng lahat na wala silang magawa, ipinahayag ng pamilya ni Rose na nalutas na nila nang perpekto ang problema. “Oh… Oh, that time. Nalutas ito ng isang misteryosong tao na humiling kay President Chase ng Merchant Union na lumapit,” nakangiting sabi ni Rose. "Isang misteryosong tao?" Nagkatinginan sina Sara, Jade, at Garry na naguguluhan. “Sinasabi mo ba na hindi pa rin alam ng pamilya mo kung sino ang tao?” “Oo.” Awkward na tumawa si Rose. “Gayunpaman, wala itong kinalaman sa aking ama. Malamang na estudyante iyon sa Preston University.”

Sa tabi niya, si Shelley—ang lalaking blondeng kinatatakutan ni Amber noong una siyang mahuli sa kastilyo. “Shelley, have you heard the story of the Petal Murders?” “I haven’t, sir.” Darius gave a faint, almost nostalgic smile. “I once bought a painting called The Rose of Heliogabalus.” Napatingin si Darius sa ibaba at nakita nito sina West at Amber na nagsasayaw sa gitna. “It depicted a feast thrown by a Roman tyrant—he ordered thousands upon thousands of rose petals to be released from the ceiling during the banquet.”

"Since he won't give her to me willingly... then I will take her by force." "Send a message to Felix. Tell him... no matter how high his walls are, no matter how many guards he has... I will take Lia from him. I will make her mine. And there is nothing he can do to stop me." The next morning, a package was delivered to Felix’s office. It didn't contain a bomb or a weapon, but something far more threatening. Inside was a single, red rose... but its petals were painted black. And attached to it was a letter written in blood-red ink.

At si Sylvant… marahil, sa wakas, matututo siyang magsalita. Ang kwento ay hindi pa tapos. Ngunit sa gabing iyon, sa tahimik na opisina at mga ilaw ng lungsod, alam ni Rosemary na ang bawat desisyon, bawat hakbang, ay humuhubog sa kanilang lahat. At sa kanyang puso, naroon ang isang pangako: kahit gaano man kahirap, kahit gaano man kaalangan ang sitwasyon, hindi na siya tatakbo sa pagmamahal.

Pero bago pa kami makarating doon, pareho kaming napatigil. Sa gitna ng puti naming unan, may nakapatong na isang bagay na hindi dapat nandoon. Isang black rose. Sariwa pa ito, may mga tinik na matatalim, at may malapot na itim na likido sa mga petals nito. Walang sulat. Walang card. Pero sapat na ang presensya nito para mabasag ang katahimikan ng gabi. Dahan-dahang lumapit si Kalix, ang kanyang kamay ay agad na napunta sa baril sa kanyang bewang. Tinitigan niya ang rosas, ang kanyang panga ay nag-igting sa galit.

Pilit kong pinapantay ang mabilis at marahas kong paghinga. Sa ayaw ko man o sa gusto ay dapat ako’ng kumalma. “Let’s get back to the dark fairy tale, shall we?” Wala ni isang sumagot kaya nakangiting ipinagpatuloy ko ang kuwento. “The third choice the evil king gave to Princess Karmine is to sell her body to the highest bidders every time there is an auction his mafia will hold. Princess Karmine thinking that she will die after countless of men using her body shuddered with that thought. She called God numerous times, but not even once did God heard her cries and pleas.

Tumatawang kwento ni Rose. Sinupil ni Hazel pagsilay ng ngiti sa kanyang labi. Baka kasi mapansin ng mga ito na sobrang saya niya na makarinig ng kwento tungkol sa binata. Baka mamaya ay makahalata pa ang mga ito.

- MidnightFlameX *** After the steamy event of the chapter "Four" NAALIMPUNGATAN si Ivory dahil sa marahang pagyapos sa kaniyang katawan. He slowly opened his eyes, at doon bumungad sa kaniya ang napaka-gwapong mukha na para bang isang anghel, ang nahihimbing na mukha ni Death.

Palaging sumasakit ang ulo niya at palaging inaantok na halos tulog ito buong araw. Hindi mapakali si Cassidy, kaya naman ay inutusan niya si Rose na malaman ang nangyayari sa kwarto ni Czarina, kapalit ng pera. Alam ni Cassidy na nangangailangan ng malaking pera si Rose, kaya ginamit niya ang pagkakataong iyon para malaman ang totoo. At nang iabot ni Rose ang pregnancy test na nakuha niya sa kwarto ni Czarina, nanlamig si Cassidy.

she whispered, her voice a hushed murmur that held a world of meaning. Osiris's fingers traced a gentle path along her cheek, his touch a silent affirmation of his love. "No rose, no gesture, can ever capture what we have," he replied, his words a gentle caress that mirrored the sentiment in his eyes. In the tender glow of the night, their unspoken vows hung in the air—a promise to cherish each moment, to weather the storms together, and to revel in the quiet joy of being in each other's arms. As they settled into the soft embrace of their bed, the night whispered promises of dreams and tomorrows. The rose remained a silent witness to their journey—a journey that had been filled with challen