Only Rose Among The Thorns Novels & Stories

Tumayo na ito at kumuha pa ng isang rosas but this time, hindi nalang petals kundi pati ang katawan nito. She took my hand as she put the rose on my hand. "Imagine that's Zake, you can touch him...hold him...but not too tight...why? Because you'll bleed." She hold my shoulder as she stares at my eyes. "Roses are not just harmful wine, they withered...in a wrong time." "Just like him," Napatulala ako sa sinabi niya dahilan para di ko na siya masundan pa. Unti-unting bumaba ang mga tingin ko sa rosas na nasa kamay ko at bahagyang napaatras ng unti-unti iyong naluyos sa kamay ko.

Natatawa niyang sambit. I looked at the roses in my hands, “Oo nga, nabunot ko yung bulaklak na may tinik. Akala ko kasi hindi ako masasaktan kapag kinuha ko ahahahaha turns out it still has thorns and hurt me. I guess I’m too fascinated to its beauty I didn’t noticed it.” Napabuntong hininga nalang ako at tumingin sa malayo, “Oo nga pala, hindi ko kasi mahanap si Clout. Pwede bang pakisabi nalang na aalis na ako? May kailangan kasi akong puntahan, urgent,” wika ko.

At ang mas nakakaagaw-atensyon sa'kin ay ang pulang rosas na nakatusok sa palad ng bangkay. Sinong walang puso ang may gawa nito? TO BE CONTINUED

Nilagay niya sa sink ang baso. Gulong-gulo ang utak ko sa mga sinabi niya. Ang alam ko ay may gusto siyang ipahiwatig sa akin ngunit malabo para sa aking maintindihan iyon sa ngayon. “What exactly do you want to say?” I remained calm. “Even beautiful roses have their own thorn. Flowers can lure you closer to them without your realizing that their hidden thorns are slowly pricking you.” He shrugged. “Sometimes, it will be too late to realized that you've been pricked by their thorns and left bleeding.”

What a big germ she was. I gave her a rose with full of thorns, "A rose for a bitch like you with thorns since you're stingy." Matamis na sabi ko at inilagay ang rosas sa kamay niya. I closed her hand. I remain smiling at her sweetly. "O-OUCH! OUCH!" D***g niya at agad na binawi ang kamay niya. Binitawan niya ang rosas. Her hand's bleeding because of the thorns. I smiled even more. You deserve that.

Angil ni Denver sa ina. Namula ang pisngi ni Rosita dahil sa galit at pagkapahiya. Sina Shane at Tanya ay mukhang umurong na ang mga dila at hindi makapag salita. Mukhang iiwan sila sa ere at takot ang mga ito madawit sa nangyari gayong ang mga ito ang pasimuno sa lahat.

Tahimik ang buong hardin. Tanging tunog ng tubig sa fountain, ihip ng hangin, at malabong humahaplos sa mga dahon ang maririnig. Ang buwan ay nakataas, nagbibigay ng malamlam na liwanag sa bawat sulok, na para bang nagmamasid sa bawat galaw ko. Hawak-hawak ko ang maliit kong bag, nanginginig ang mga kamay sa lamig at kaba. Hindi ko alam kung tama ang ginagawa ko. Alam kong delikado. Alam kong mali. Pero mas mabigat ang takot kong mawala siya nang tuluyan.

Kasabay 'nun ang pagsabog ng bulaklak na pumoprotekta sa amin dahilan para umulan ng mga malalaki at maliliit na rose petals ang lugar dahilan para magkagulo ang mga tao pati ang mga knights sa kaiiwas sa malalaking petals kaya hindi na nila napansin ang paglipad ni Vayne na kasalukuyang nasa anyo na ng ibong maya. Unti unti akong bumagsak mula sa ere. Ginalaw ko muli ang dalawang kamay ko at may tumubong nga halamang rosas naman sa lupa na pumulupot sa katawan ko para alalayan ako sa pagbagsak sa lupa. Napansin ko namang hinahanap hanap nila sa paligid si Vayne pero nang wala silang makita ay napuno ng pagtataka ang mukha ng mga knights.

Ngumiti ako nang matanaw ang malambot na sikat ng araw na tumatagos sa mga sanga ng puno na nag-iiwan ng gintong liwanag sa makukulay na mga bulalak sa aking harapan. Mayamaya'y napatanghod ako sa harap ng queen roses-ang tawag ni Mom sa rare variety ng rosas na 'to. Tila kumikinang na mga diamante ang pulang-pula nitong talulot. Yumukod ako, inamoy ang mahalimuyak na bulalak na nanuot sa ilong ko at nagbigay ng kaginhawaan sa'kin. A small smile cruved my lips as I straightened and the memories of Anika's delighted expression flashing in my mind. Gustong-gusto niya ang rosas na 'to kaya ingat na ingat akong pumili. I chose the finest roses, its stem sturdy, and its bloom flawless.

Dumaan ako sa hallway, bawat portrait ng mga Blackthorn rulers nakatingin sa akin, parang nagbabantay. Ang mga mukha nila — proud, malamig, parang bato. Ito ba ‘yung posteng pinili naming upuan? Hindi. Ito na ‘yung naging kami. Pagdating ko sa courtyard, ‘yung black rose garden kumikislap sa ilaw ng buwan. Parang mga bulaklak ng kadiliman. Lumuhod ako, hinaplos ang isa sa mga tangkay. > “Worth it ba?” bulong ko. “Was the crown worth the blood?”