Only Rose Among The Thorns の小説・ストーリー

Nang hindi na nya ito matanaw mula sa bintana ay hindi nya napigilan ang sariling mapamura. She raised her hand to fix her messy hair in disappointment, when she touch something soft on her ear. It's a blue rose. 'When did that thief put this rose on my ear?' She asked. Ni hindi nya man lang napansin o kaya naramdaman ang paglagay nito ng bughaw na rosas sa kaniyang tenga. Dahil sa inis ay agad nyang kinuyom ang kamao at itinapon ang rosas sa bintana.

Ayaw na niya. “Hayop siya. Ang kapal-kapal naman ng mukha niyang itali ka sa kanya e wala naman siyang kwenta,” galit na text pa ni Rose, “Naku, Ruth. ‘Wag kang patatalo d'yan. Peke pala ‘yan na sobra kaya kahit pagmano kay Nanay ay di ginagawa. Anong karapatan naman niya na itali ka sa kanya kahit manloloko siya? Makasarili siya, ayaw niya na sumaya ka sa iba.” Ganun din ang iniisip niya. Gusto ni Baron ay maging dakilang martir siya sa kanilang dalawa. Hindi siya martir dahil hindi siya isa sa tatlong paring martir na GOMBURZA.

I want to ask about it pero naagaw ang atensyon ko sa kwintas na sinuot niya sa leeg ko. It’s a rose gold necklace with a heart pendant. But the pendant has a small QR code. Kaya kinuha ko kaagad ang cellphone ko na nasa lamesa tsaka ko iniscan iyon. Noong una e akala ko hindi mababasa ang QR sa sobrang liit, but it opened.

So paanong hindi ko malalaman 'to? Napatingin ako sa paanan ko nang mapansin ko ang petals ng pulang rosas. Tinignan ko kung hanggang saan iyon at papunta iyon sa Amphitheatre. "Ate teka! Nahuli ako!" Natatawang sabi ng batang babae at hinahabol pa ang paghinga, "take your time baby," natatawang sabi ko. Hindi naman maalis ang ngiti ko sa labi ko. Inabot naman sakin ang peach rose—means gratitude.

Pagkatapos ko iyong mahagis ay agad na nagsiatakihan ang kanyang mga kasamahan, 'Mga hangal. Sabay silang sumipa at sumuntok na sinasalo at ibinabalik ko sa kanila, mas umingay ang buong paligid dahil sa tunog ng mga nababaling buto, tunog ng suntok, sipa at palahaw dahil sa sakit na kanilang natatangap. Muli akong sumuntok pero natigilan ako ng may pumigil sa aking dalawang braso. Binaling ko sa kanila ang aking mga tingin at mas humigpit ang kanilang pagkakahawak dito. Tumalon ako patalikod at mabilis na nakawala sa kanilang mahigpit na pagkakahawak sa akin. Hindi ako nagsayang nang oras upang umatake sa kanila, pero bago ko pa man marating ang aking mga pakay ay may nagsalita na mula sa a

I told him. He chuckled once again and handed me the flowers. "Look at these roses, they're red as what I am feeling. Full of emotions, convictions to love, full of care. I love you so much, Eizz. Words are not enough to explain how much I would do anything for you, give anything for you. You were my roses when life seems to be full of thorns. You were my rose when everything just seems so ugly and bad," he said as he started to tear up.

"SHUT YOUR MOUTH RIGHT NOW, ADRIENNE." I could feel my aunt's voice trembling in anger. Ngumisi ako habang nakatingin sa kanilang dalawa. Bakit, nasampal ko ba silang dalawa ng katotohan? Sino ba kasi sila at akala nilang dalawa kaya nila akong malit-maliitin. Bakit? Dahil lumaki ako sa ampunan na parang naging Cinderella isang araw habang sila ay sagana na simula pa lang? Then, I don't get it. Cause in the end, we are still from the same blood and descendants.

The roses bloomed vividly under the early summer sun. Bahagya siyang napangiti, walang kamalay-malay sa titig na galing sa binatang na sa itaas na floor. ON THE second floor, a man stood by the window, half-hidden in shadow. His face sharp, eyes dark and still. Thorn. Through drifting smoke, he watched the girl beneath the roses. Saglit siyang natigilan sa ngiti nito. At sa unang pagkakataon sa loob ng maraming taon, parang may kung anong gumalaw sa kanyang dibdib. Sudden. Unmistakable.

Maliban sa matalino, mayaman, napakagaling mag basketball ay kamukha n'ya pa 'yong singer na kumanta ng No Promises na si Shane Ward. "A red rose to a beautiful lady." nakangiting wika n'ya sabay abot sa akin ng isang tangkay na pulang rosas paghinto n'ya sa tapat ko. I rolled my eyes. Ginaya pa 'yong asawa ko. Walang originality.

Tumango ang mga bata. Napailing si Rose Anne ng maalala ang nangyari sa garahe. Samantalang si Ambrose ay biglang nawala sa sarili. Gusto pa rin niyang tikisin ang kanyang hipag sa nangyari sa kambal. Ngunit unti-unting lumalambot at natutunaw na parang yelo ang kanyang pride. Alam ni Rosy kung paano paaamuin ang nagngangalit na leong tulad niya.