Opposite Of Mistake Novels & Stories

Punong-puno ng kahihiyan at guilt ang mga mata nito pero hindi nun maibsan ang nararamdaman kong sakit. "I'm sorry, I made a mistake and I regretted it more than you know, that's why I did it once and never did it again." "Dapat ko bang ipagpasalamat na isang beses mo lang siyang ginalaw at hindi mo na inulit?" "No baby, sobra kong pinagsisihan na ginawa ko yung bagay na yun kung maibabalik ko lang ang panahon."

tanong nito sa kan'ya sabay pakita ng lahat ng nasa katawan nito na gamit sa paglilinis. "And so?" nakataas ang kilay na tanong n'ya pabalik sa babae. "What so, so? May s**o ako ser pero wala pang gatas este so maglilinis ako ng buong palasyo mo ser kaya kung paaalisin mo ako ngayon ay walang maglilinis dito. At isa pa gabi na ser, wala na akong masasakyan, natatakot akong maglakad sa dilim because when I was a child my teacher asked me ; Indeeyyy, give me the opposite of this sentence, ganon s'ya ser. Syempre sumagot ako no! Sabi ko, what is that kabayong bundat ma'am? Oh, di ba ang galing kong mag English ser, tapos sabi ni teacher; Children in the dark make mistakes, give me the opposite

How I wish may kakambal na lang si Summer. Binibiro nga ako ni Patrick, sundan na raw namin si Summer. Baka raw kasi magkaroon pa kami ng kambal o 'di kaya ay triplets pa! Amputek! Who would have thought na makikilala ko silang lahat? Ang mga taong nagbigay ng saya sa buhay ko. Sinong mag-aakala na ang dating f******k friend ko lang na si Princess ay magiging bestfriend ko in real life? At higit sa lahat, sinong mag-aakala na ang dating pagkakamali ko lang, siya ng nagpapaligaya sa akin ngayon? Patrick Raveno is the most beautiful mistake I've ever made at kagaya nga ng sinabi ko, hindi ko pinagsisisihan ang pagkakamaling 'yon kasi naging masaya naman ako.

Pinikit niya ang kan'yang mga mata hanggang sa dalawin siya ng antok. Nagising si Terrence na masakit ang ulo at ginala ang mga mata sa loob ng kwarto. "Hindi ako pwedeng magkamali nasa Mansyon ako ngayon. Pero, paano? Hindi ko naman natatandaang nag drive ako pauwi. Pinikit ko ang mga mata ko at nirecall ang nangyari kagabi. Hanggang sa makita ko si Celestina. Sabi na nga ba siya 'yong babaeng nakita ko bago ako antukin at kanina hindi panaginip ang lahat. Nandito siya sa loob ng kwarto ko. Napatingin ako sa ilalalim ng comforter ko at may bakas pa ng katas ko. May nangyari ba sa amin ulit? Pero, bakit hindi ko matandaan? Ang natatandaan ko lang ay pinaligaya niya ako. Medyo sumasakit na an

“So much for our anniversary.” “Masaya ka pa ba sa kaniya?” Hindi mapigilang tanong ni Primo. “Sa mga kuwento mo, lagi na lang kayong nag-aaway. In my viewpoint, wala siyang naidudulot sa ‘yo kun’di sakit ng ulo.” “I think it’s normal na magkaroon ng hindi pagkaka-unawaan ang dalawang tao sa isang relasyon.” “Pero hindi sing-dalas ng sa inyo.”