Page 80 Be More Chill

All along, I've been following a social media account that's dedicated to a couple sharing about their romance. It doesn't have a lot of followers, but the posts are all very heartwarming. The owner of the account records all the little details about his relationship with his girlfriend. They get into arguments over a plate of pasta before breaking into laughter and calling each other an overgrown child. They climb up the hill to hold each other under the sky full of stars, wishing they could make time pause at that very moment. Even though the owner of the account never reveals his face, I am always moved by the words he writes. The day before my wedding, the owner uploads a new post. "This marks the end of our ten-year relationship. From now on, she'll be his wife, and I'll only be his friend. There won't be any more updates to this account. I wish nothing but the best for my best friend and the woman he loves the most." The picture uploaded with this caption is one of my fiancee and me, taken from behind.

I am the only son of the richest man in Fairmont. Before my coming-of-age, my mother selects nine girls for me, one of whom I am to marry when I turn 18. I choose Ruth Lonsdale, the girl who had grown up by my side since we were kids. But on our wedding day, Ruth secretly leaks my whereabouts to kidnappers and takes every single bodyguard my mother had assigned to protect me. After I am abducted, I call her and beg for help, but she answers with a cold laugh, "You're still acting? You had a bunch of thugs go after Jack, and I haven't gotten even with you for that yet! Anyway, I only took your bodyguards to protect him and make him feel safe. Don't make such a big deal out of it." She then hangs up. Enraged, the kidnappers stab me repeatedly before throwing my body from the rooftop. When I open my eyes again, I'm back to the day I'm supposed to choose my bride. This time, I didn't even glance at Ruth's photo. I point to the most ordinary-looking girl of them all and say, "I choose her."

“Ella is only a housekeeper, that is not my mother!” I heard the contemptuous words coming from the mouth of the child I had loved and cared for like my own for ten whole years. My husband did not love me, and his two children only regarded me as someone who served them. Until the moment I opened my eyes once again and was reborn at the age of twenty-two. And once again, the Oliver family forced me into a political marriage with Leo Dominic. “I agree, but only if I receive five million dollars.” I realized one thing: in this world, the most reliable thing is only money. When I met Leo Dominic, I received the marriage contract exactly as I wished. As long as I remained his wife for three years, I would receive freedom and one billion dollars! But suddenly, when I divorced and lived a carefree life, enjoying luxury, those people began trailing behind me and asking for love. “I’m sorry, Mom, I want you to come back home!” The children cried until they developed fevers and fainted, and the ruthless billionaire who had never once looked at his contract wife stood outside the million-dollar villa I had just moved into with my best friend all night. What should I do now, when I am clearly living a new life after divorce and happily spending money?

Kehidupan yang bergelimangan harta, Keluarga yang hangat, Pertemanan yang menyenangkan, Pernikahan yang menjadi impian setiap orang, benar-benar seperti hidup di negeri dongeng. Namun bagaimana jika itu semua adalah hal yang dapat membuatmu mengalami kesedihan berkepanjangan? Kisah ini benar-benar dimulai dengan awal yang manis, lebih dari rasa manis itu sendiri, sampai-sampai membuatnya terasa seperti pemanis buatan. Kalian tahu pemanis buatan kan?, itu dapat terasa sangat manis. Tapi dampak yang dirasakan tak menjamin rasa manis itu sendiri.

โสทิตาสาวสวยผู้ผ่านการสู้ชีวิตทุกรูปแบบเธอทำงานที่ต่างประเทศเป็นทหารรับลับหลังจากที่ทำงานมานานหลายปีรู้สึกเบื่อจึงลาออกจากงานและจะบินกลับที่เมืองไทยไปดูแลผืนนามรดกตกทอดที่ตายายทิ้งไว้ให้หลายร้อยไร่

“เกิดใหม่ทั้งทีต้องเกิดมาอยู่ในร่างที่ชีวิตรันทดแม่สามีคอยรังแกทุบตี แม้สามีจะรักแต่ไม่สามารถปกป้องได้ เธอจะไม่อ่อนแอยอมให้พวกเขาทำร้ายเธอกับน้องชายได้อีกต่อจากนี้เธอจะหย่าและเลี้ยงดูน้องชายของเธอเอง"

เธอไม่เคยรู้ว่านิยายครึ่งเล่มที่เธออ่าน จะกลายเป็นทั้งชีวิตที่เหลือของเธอ อดีตคู่หมั้นทรยศ ชื่อเสียงถูกเหยียบย่ำ พ่อแม่ต้องอดมื้อกินมื้อ น้องชายต้องออกจากโรงเรียน สิ่งเหล่านี้ทำให้เธอต้องลุกขึ้นสู้อีกครั้ง

My mom decides to implement an income-based rationing system. Everything at home is delegated to everyone based on their income. At a holiday dinner, I decide to grab myself an extra helping of pasta. As soon as I fill up my plate, my mom snatches it from my hands. "Hold on. Just look at the spread on the table. The sea bass is already worth 180 dollars. The scallops are worth 200, whereas the lobster goes for 300 dollars. "You only earn 3,000 dollars per month. If you want a second serving, you must pay up first. I'll charge you based on the family rate. It'll be three dollars, thank you very much." My mom sticks out three fingers while smiling at me.

เพราะมุ่งมั่นจะเก็บเงินเปิดร้านอาหารทำให้ 'ซู' โหมโอทีไม่พัก คติประจำใจคือ งานคือเงิน เงินคืองาน ถ้าใครไม่ทำ โยนงานมาให้ฉันได้เลย "พักบ้างก็ดีนะซู" ในสายตาทุกคนเธอคือผู้หญิงเก่งและสตรองมาก ชีวิตกำลังไปได้ดี งานมั่นคงมาก ถ้าเธอมีพร้อมทุกอย่าง เดี๋ยวความรักดีๆ ก็คงตามมาเอง แต่... หลายวันมานี้เธอทำงานหนักเกินไป ร่างกายเหนื่อยล้าสะสมรับไม่ไหว จึงทำให้น็อคหมดหมดสติคาโต๊ะทำงานที่บริษัทไป แต่แล้วพอลืมตาขึ้นมาสิ่งที่เห็นตรงหน้าก็ทำเธองง 'ที่นี่คือที่ไหน' มันเป็นคำถามที่ผุดขึ้นมาในใจท่ามกลางความสับสน งุนงง และไม่มีใครสักคนที่เธอรู้จักเลย อื้อ! ปวดหัว ซูยกมือขึ้นกุมศรีษะ เธอแค่ทำงานหนักจนหมดสติไป แต่ทำไมถึงได้ปวดหัวขนาดนี้กัน ยังไม่ทันได้อ้าปากถาม ความทรงจำบางอย่างก็ถาโถมเข้ามา ผู้ชายที่เธอไม่รู้จักตรงหน้าไม่ใช่คนอื่นคนไกล แต่เป็น... สามีที่เธอชัง ส่วนเธอที่ทะลุมิติมาในยุค 80 นั้น เป็นภรรยาที่หาข้อดีไม่ได้สักอย่างเดียว!!!

เมื่อเจ้าของร้านอาหารสุดแซ่บ เกิดทะลุมิติมาอยู่ในร่างของนางร้ายประจำหมู่บ้าน ใครเห็นก็เบือนหน้าหนี และที่สำคัญสามีดันเกลียดร่างเดิมนี้นี่สิจะทำยังไง กรรมของคนสวยแท้ๆ