Paligaw Ligaw Tingin Lyrics

"You're breaking up with me kasi sa tingin mo mas magaan? Ganoon ba iyon?" ang mahinahon pero puno ng hinanakit na tanong-sagot sa kanya ni Uriel. Sinubukan niyang magbuka ng bibig para magpaliwanag pero walang anumang salita siyang naibulalas kaya nagpatuloy ang binata. "Kasi wala pa tayong isang taon kaya iniisip mong hindi pa kita ganoon kamahal?" noon na galit na napatayo si Uriel. "Very childish, and I should tell you, that was the most bullshit excuse that I have ever heard!" ang galit na sagot ni Uriel na tila ba hindi narinig ang sinabi niya. Malakas na sampal ang pinadapo ni Therese sa pisngi ng binata dahil doon. "Sa tingin mo madali ito? Ginagawa ko ito para sa'yo!" "Really?" ang binata na mapait pang tumawa. "para sa'kin o para sa sarili mo?" "How dare you!" si Therese na muling napaiyak. "Well same here! Bakit sa tingin mo ba may magbabago sa kundisyon mo kapag inalis mo ako sa buhay mo?" "Tumigil ka!" "No! Hayaan mo akong magsalita okay? You've done too much talking already so I guess it's my turn now!" Natigilan si Therese sa nakita niyang magkahalong galit at paghihirap sa mukha ni Uriel kaya hindi siya nakapagsalita at umiiyak na pinakinggan ang lahat ng sinabi ng binata. "Masakit oo, at ako mismo natatakot na ngayon palang. But I'm not like you. Kasi kahit natatakot ako at nahihirapan, sinusubukan ko paring ihanda ang sarili ko. Pinag-aaralan kong tanggapin ang lahat. Kasi gusto kong maging masaya ngayon, habang nandito ka pa, habang kilala mo pa ako," ani Uriel na tuluyan na nga ring napaiyak. "Simple lang naman ang gusto ko, bigyan mo ako ng role sa buhay mo, kahit maliit lang," ang pagpapatuloy nitong pakiusap saka nagpahid ng mga luha. "U-Uriel," aniyang isinubsob ang mukha sa palad saka napahagulhol.

"Sa tingin mo mamahalin kita? Hinding-hindi kita magawang mahalin Anna, kaya 'wag mo ng ituloy pa ang pagpapakasal saakin!!" "Alam kung matutunan mo rin akong mahalin Dylan, kaya pakiusap.. Pakasalan mo ako.." "Hinding-hindi kita mamahalin isinusumpa ko!" -Dylan "Nagustuhan mo ba?" Hindi ako pa rin ako makapaniwala sa nakikita ko sa kanya, bakit bigla nalang siyang nag-iba? Bakit gumaganda siya sa paningin ko? At bakit.... Bakit Minahal ko siya? Siya ba talaga ang asawa ko?- DYLAN

Nasa palengke ako ng may matandang babae na hindi ko kilala ang humawak sa kamay ko ng mahigpit. Agad ko na pinrotektahan ang baby bump ko, pero sinabi niya, “May naglagay ng swap spell sa iyo. Malapit na ilipat ang patay na bata sa katawan mo.” Sa tingin ko sinungaling siya, pero sinabi niya, “Bilisan mo at subukan pasukahin ang sarili mo. Dapat mo subukan isuka ang isdang kinain mo hanggang sa kaya mo.”

Sanay si Dominic Villaruel, isang gwapong bilyonaryo at may-ari ng kilalang hotel chain, na habulin at pagsilbihan ng mga babaeng halos mag-unahan para lamang mapansin siya. Dahil sa tingin niya’y pare-pareho lang ang lahat—nahuhulog sa kanyang yaman at sa kinang ng kanyang kagwapuhan—hindi niya kailanman sineseryoso ang pag-ibig. Mayabang, arogante, at sarado ang puso; iyon ang mundong matagal na niyang nakasanayan. Ngunit biglang nag-iba ang lahat nang makilala niya si Mira Santos, isang tahimik at introvert na staff sa kanyang hotel. Sa unang pagkikita, ni hindi siya nito binigyan ng tingin—para bang ang kinang ng kanyang itsura ay wala lang. Sa halip na ikababa ng kanyang ego, mas lalo siyang naiintriga. Unti-unti, natuklasan ni Dominic na sa likod ng pagiging mahiyain ni Mira ay may matatag at matalinong babaeng kayang suwayin ang kanyang kayabangan. At sa bawat saglit na magkasama sila, tila isang pana ng kupido ang muling bumuhay sa pusong matagal nang naniniwala na hindi na muling iibig. Hindi niya akalain—ang babaeng hindi man lang siya pinapansin ang siya palang dahilan ng pagbagsak ng kanyang pusong matagal nang sarado sa pag-ibig.

Malapit na mawalan ng pag-asa si Grace sa buhay at gusto na niya wakasan ang sarili niya pero may pumigil sa kanya. Walang iba kundi si Calvin Montevista Ang lalaking magmamahal sa kanya ng totoo. Natupad ang kahilingan niyang maging masaya. Pero nagulat na lang siya isang araw isang malamig na tingin at pandidiri ang nakikita niya sa mukha ni Calvin. Para bang nabasag ang pagkatao niya pero kahit ganun nagsumikap si Grace na nararapat pa rin siya maging masaya.

Bunso sa magkapatid si Carmelita. Madali sana ang buhay niya dahil nakapagtapos na ng pag-aaral sila at tanggap na ang kanilang pamilya sa kanyang lolo at lola, pero habang na sa sinapupunan palang si Carmelita may marka na ng isang sumpa ang kanyang pagkatao. Sa edad na labing-walo tatalab ang sumpa. Sumpa na makakabago ng paningin ng ibang tao sa kanya at ang kanyang paningin sa sarili. "Carmelita, Ganyan na ba talaga ang tingin mo sa akin? Do I look that desperate for a child?"

Ang life trial system na “If You Think You Can Do Better, Prove It” ay sumabog sa eksena na parang isang naglalakbay na circus na nagpapangako ng magagandang bagay. Ang ideya ay plain. “Kung sa tingin mo ang buhay ng ibang tao ay magulo at tingin mo kaya mong mas gawin ito ng maganda, sige at patunayan mo. May reward na naghihintay kung magawa mo.” Bago ko mapagtanto, ang buong pamilya ko na tinuturing akong hanggal sa gitna ng palabas. Nandyan ang ina ko, nangangarap na gawin akong inahin. Ang asawa ko, na naglaan ng mga taon umiiwas sa nararapat na hati ng bigat ng pamilya. At ang anak kong lalaki, naaawa pag nakikita ako. Tinulak nila ako sa “judgement seat” na para bang kontrabida sa isang kwento. Bawat isa sa kanila ay sumumpa, sa pwesto ko, maayos nila ang buhay ko kaysa sa kaya ko. Ang pusta? Well, kung magawa nila ito, ang consciousness ko ay mabubura—mawawala, binura na parang pagkakamali sa chalkboard—at gagawin nilang personal na katulong. Dagdag pa dito, maglalakad sila palayo ng may isang milyong dolyar. Pero kung hindi nila magawa? Kung gayon ako ang siyang makakakuha ng tatlong milyong dolyar. Ngayon iyan ay pustahang kaabang abang, hindi ba?

"Love should not be all about saying, 'I LOVE YOU' but also about showing and proving that it's true" Ang akdang ito ay tumutukoy sa isang Lalaking masyadong mataas ang tingin sa kanyang sarili kaya't kung pahirapan at ituring niya ang mga taong nasa paligid nya ay parang isang basura lang at basta na lang niya binabalewa. Makikilala niya si Irene Min, Isang Babaeng natutong tumayo sa sarili niyang mga paa para sa isang pagtakas na kanyang ginawa.

Ang kamangmangan at kahirapan ang naging dahilan upang masadlak si Thalia Alvarez sa isang nakakapanghilakbot na pangyayari. Paano niya ipagtatanggol ang sarili na inosente siya gayung sa nakakatakot na tingin ng isang napakagwapong bilyonaryo na si Maximus Villaroman ay isa siyang kriminal? "Mamamatay kang mabubulok dito. Pero bago mangyari yun, papakinabangan ko muna ang katawan mo." NOTE: THIS BOOK CONTAINS SEXUAL AND ABUSIVE CONTENT. THIS IS A DARK ROMANCE AND NOT INTENDED FOR YOUNG, MINOR AND SENSITIVE READERS. PLEASE BE GUIDED.

"do you know how to dance?" he asked. Napailing akong napapayuko na mahigpit nakahawak sa laylayan ng damit ko. Napahinga ito ng malalim. Napaiktad ako nang tumayo ito mula sa pagkakaupo sa sofa at lumapit na napapisil sa baba kong itiningala ako dito. Hindi ako makatitig sa kanyang mga matang matiim akong tinitigan. Para akong matutunaw. Hindi ko siya kayang titigan sa mata. Pakiramdam ko'y malulusaw ako. Nakakalunod makipagtitigan sa kulay asul niyang mga mata. Mga matang napakasungit kung tumingin. "so tell me, how can you pay me hmm?" sensual niyang tanong na napapakagat ng ibabang labi. Napalunok akong napasunod ng tingin sa kanyang mga labi. Unti-unti siyang napangisi na mas inilapit ang mukha! Napakapit ako sa kanyang polo nang akmang sasayad na ang kanyang mga labi sa akin! Sobrang bilis ng tibok ng puso ko. Hindi makatingin sa kanya. Mahina itong natawang ikinaangat ko ng tingin dito. "tell me young lady, how can you pay your father's dept hmm?" he huskily asked. Napatitig ako sa kanya. Mariin akong napapikit akong malalim na napahinga. "I can be your slave sir" mahina itong natawang napalapat ng labi na mapatitig ako ditong salubong ang mga kilay. "Slave? Are you sure? 1million pesos. Do you think you can pay me using your body hmm?" anito na tila nang-uuyam ang tono. Napasuri ito ng tingin mula ulo hanggang paa ko na ikinalunok ko. "Hmm...how about, be my wife. And I'll make sure, I'll let go your father" "W-wife" utal kong ulit. Napataas ang kilay nitong may naglalarong pilyong ngiti sa mga labi. Napalunok ako. Napaawang ang labi pero walang salita ang lumalabas! "Uhmm!" napakapit ako sa kanyang balikat na siniil ako nito bigla ng isang mapang-angking halik sa labi!! "It's settled. Get ready yourself young lady, tomorrow morning, you're gonna be....my wife"