LOGIN"do you know how to dance?" he asked. Napailing akong napapayuko na mahigpit nakahawak sa laylayan ng damit ko. Napahinga ito ng malalim. Napaiktad ako nang tumayo ito mula sa pagkakaupo sa sofa at lumapit na napapisil sa baba kong itiningala ako dito. Hindi ako makatitig sa kanyang mga matang matiim akong tinitigan. Para akong matutunaw. Hindi ko siya kayang titigan sa mata. Pakiramdam ko'y malulusaw ako. Nakakalunod makipagtitigan sa kulay asul niyang mga mata. Mga matang napakasungit kung tumingin. "so tell me, how can you pay me hmm?" sensual niyang tanong na napapakagat ng ibabang labi. Napalunok akong napasunod ng tingin sa kanyang mga labi. Unti-unti siyang napangisi na mas inilapit ang mukha! Napakapit ako sa kanyang polo nang akmang sasayad na ang kanyang mga labi sa akin! Sobrang bilis ng tibok ng puso ko. Hindi makatingin sa kanya. Mahina itong natawang ikinaangat ko ng tingin dito. "tell me young lady, how can you pay your father's dept hmm?" he huskily asked. Napatitig ako sa kanya. Mariin akong napapikit akong malalim na napahinga. "I can be your slave sir" mahina itong natawang napalapat ng labi na mapatitig ako ditong salubong ang mga kilay. "Slave? Are you sure? 1million pesos. Do you think you can pay me using your body hmm?" anito na tila nang-uuyam ang tono. Napasuri ito ng tingin mula ulo hanggang paa ko na ikinalunok ko. "Hmm...how about, be my wife. And I'll make sure, I'll let go your father" "W-wife" utal kong ulit. Napataas ang kilay nitong may naglalarong pilyong ngiti sa mga labi. Napalunok ako. Napaawang ang labi pero walang salita ang lumalabas! "Uhmm!" napakapit ako sa kanyang balikat na siniil ako nito bigla ng isang mapang-angking halik sa labi!! "It's settled. Get ready yourself young lady, tomorrow morning, you're gonna be....my wife"
View MoreSeminggu ke depan adalah hari dimana semua siswa-siswi tingkat SMA melaksanakan ujian nasional. Kaila Mahestri Wiraguna, siswi yang dikenal badung sekaligus memiliki otak pas-pasan itu selalu menganggap semuanya enteng. Termasuk ujian nasional pun yang dianggap momok menakutkan bagi seluruh siswa-siswi namun tidak bagi Kaila. Bagi Kaila ujian nasional hanya seperti segelintir upil yang berada dalam hidungnya. Jadi buat apa dibikin takut, toh misal tidak lulus sekolah tidak akan mati jugakan?
Di saat semua teman-temannya sedang mempelajari materi yang sudah dibahas untuk ujian, berbeda dengan Kaila. Ia justru asik main gadget stalking-stalking i*******m para member boyband BTS. Kaila selalu berkhayal ingin bertemu dengan Jungkook. “Woi main hape mulu, belajar,” ucap Debi saat melihat temannya malah mesam-mesem menatap hape. “Udah pinter gue,” jawab Kaila asal. “Lah si anjir, kalau pinter mah nilai pelajaran lu kagak mungkin doremi,” sela Debi mengingatkan fakta yang sebenarnya. “Ah lu kalau mau belajar mah belajar aja sih, otak gue udah ngebul begini. Udah sono lu jangan ganggu gue.” Kaila mengusir Debi yang menurutnya mengganggu itu. Setelah kepergian Debi, Kaila kembali menjadi stalker. Namun beberapa saat ada pesan whatsaap masuk. Kaila langsung membukanya dan ternyata itu dari Kakaknya, Nasya. Setelah membaca pesan w******p dari Nasya, Kaila berdecak sebal. Kenapa sih semua orang selalu mengingatkan dirinya untuk belajar dan fokus? Lagian nih baca buku terus itu bikin mumet dan bisa mengakibatkan kebotakan. Lagian mending baca novel kemana-mana menurut Kaila, apalagi genre romance yang suka bikin baper pembaca. Terkadang Kaila membaca novel sambil guling-guling di kasur saat merasakan hatinya ikutan baper kepada si tokoh lelaki yang di ciptakan oleh si penulis. “Kai,” panggil Debi lagi saat melihat temannya makin nggak waras itu. “Apa.” “Lu seriusan nggak takut?” “Takut apaan?” “Ujian nasional.” “Ngapain takut sih, emangnya ujian nasional itu mematikan? Nih Deb, gue bilangin ya HIDUP ITU TIDAK PERLU DIBIKIN RIBET, NIKMATI DAN JALANI SAJA SEPERTI AIR MENGALIR.” Kaila mencoba memberikan petuahnya. “Sok bijak lu,” sela Debi tak terima dinasehati Kaila. “Ya terserah lu lah,” balas Kaila masa bodoh. “Tapi Kai, emang lu nggak ngeri apah kalau nggak lulus?” tanya Debi melihat Kaila yang tenang-tenang saja. “Udah gue bilang ngapain sih takut, udah tenang aja.” “Lu yakin bisa ngerjain?” “Yakinlah.” Kaila mengucapkan dengan mantap. “Kok gue yang ngeri kalau lu nggak lulus Kai, dilihat dari daftar riwayat hidup lu aja dari kelas satu sampai kelas tiga nilai lu itu not doremi begitu.” “Lagi-lagi lu bahas nilai gue. Ya itukan kalau nilai harian, lu tau nggak Deb? Ujian nasional itu bukan tergantung pinter bodohnya orang,” ujar Kaila. “Terus tergantung apaan?” tanya Debi penasaran. “Tergantung faktor X.” “Apa itu?” tanya Debi masih tidak paham. “Ah bego lu, pelajaran doang nilai bagus. Beginian aja lu oon Deb. Ujian nasional itu tergantung faktor keberuntungan. Lu tahukan banyak siswa yang cerdas dan pinter, sering juara kaya lu justru nggak lulus---” Kaila belum selesai berbicara langsung disambar oleh Debi. “Dih kok lu jadi nakutin gue sih,” sela Debi tak terima atas pernyataan Kaila. “Makanya kalau lu pengin lulus nanti jangan pelit-pelit bagi gue jawaban,” ucap Kaila tertawa terbahak. Debi langsung menonyor kepala Kaila. “Dih tai, itu sih bilang aja lu mau nyontek,” jawab Debi kesal. “Lagian hidup lu terlalu serius sih,” sela Kaila masih dengan tawanya. “Oya gimana Donat lu?” “Doni, Kaila ! pacar gue Doni bukan Donat.” Debi sangat marah jika Kaila memanggil pacarnya dengan seenak jidadnya itu. “Ya ya terserah lu dah, tapi gue serius Deb. Kalau ujian itu tergantung faktor X yang ada pada diri kita.” “Terserah lu Kai,” ucap Debi dan meninggalkan Kaila lagi. Bel sekolah pun berbunyi menandakan semua siswa-siswi untuk memasuki ruangan yang sudah ditentukan menurut nomor induk. Sebelum melakukan ujian nasional semua berdoa menurut kepercayaan masing-masing. *** Satu minggu kemudian. Satu minggu sudah Kaila melaksanakan ujian sekolah dan nasional, namun hidupnya bukan makin santai malah makin ribet, bagaimana tidak ribet coba? Banyak sekali wedding organiser datang kerumahnya untuk membicarakan soal pernikahan Kaila. Namun hebatnya Kaila tidak dilibatkan sama sekali mengenai tema pernikahan yang akan dilangsungkan minggu depan. Lagi-lagi Kaila berdecak sebal melihat pria paruh baya itu. Hidup Kaila sekarang bagaikan penjara, mau hangout sama teman saja harus di tanya-tanya mendetail seperti orang mau pinjam hutang. Ya pria paruh baya yang Kaila maksud itu Hendrik Wiraguna, Papah kandung Kaila sendiri. Kaila mengingat kembali saat Papahnya mengumumkan pernikahan Kaila dulu. Papahnya mengumumkan tepat sebelum Kaila melaksanakan ujian nasional. Di saat itu juga Kaila langsung menolak dengan tegas namun tetap saja seorang Hendrik Wiraguna itu susah untuk dibantah. Kaila menghela napas jika mengingat nasib Kakaknya itu, entah terbuat dari apa hati Papahnya itu. Bisa-bisanya tega mengasingkan Kak Nasya yang sedang mengandung. Bahkan alasan Papahnya menikahkan Kaila adalah, agar Kaila tidak hamil di luar nikah seperti Nasya. “Kai, belum tidur?" tanya Rania melihat putrinya menjadi pemurung seperti ini. “Belum ngantuk Mah,” balas Kaila mencoba tetap tersenyum. Rania sedih melihat putrinya yang selalu ceria itu tiba-tiba menjadi pemurung. Rania tahu kalau tindakan suaminya itu sudah keterlaluan. Namun Rania tidak bisa membantah suaminya itu, Rania terlalu lemah lembut. “Yang sabar ya sayang,” ucap Rania sambil mengelus-elus rambut panjang Kaila. “Iya Mah,” balas Kaila mengangguk dan langsung menyenderkan kepalanya di bahu sang Mamah. “Jangan jadikan pernikahan ini beban untuk kamu ya Nak, jangan benci Papahmu. Kaila tahu tidak, kalau Papahmu melakukan ini semua itu demi putri-putrinya.” “Kaila nggak masalah nikah muda, nikah diusia 18 tahun seperti ini, yang Kaila pikirkan itu bagaimana dengan Kak Nasya yang di Surabaya Mah, Kak Nasya sedang hamil. Kak Nasya butuh dukungan kita sebagai keluarga. Tapi kenapa Papah justru tega membuang Kak Nasya,” ucap Kaila menahan amarah yang sudah terlalu lama dipendam itu. “Mamah yakin, kalau Kakakmu itu baik-baik saja di sana. Apalagi Kak Nasya wanita kuat, lagian kamu waktu pergi ke Surabaya lihat sendiri kalau Kak Nasya tidak apa-apa kan. Justru Kak Nasya bekerja di sana,” ujar Rania agar Kaila tidak sedih lagi sekaligus lebih tenang dalam pernikahannya besok. Mereka berdua tanpa sadar saling mengeluarkan air mata, posisi mereka pun masih saling berpelukan. Elusan tangan Rania membuat Kaila semakin sedih, apalagi Kaila mendengar kalau calon suaminya itu hidup di negara California. Sudah Kaila bayangkan pasti kehidupan di sana sangat berbeda dengan di Indonesia. Yang membuat Kaila berpikir apakah calon suaminya bisa bahasa indonesia? Jujur saja Kaila tidak bisa bahasa inggris. Memikirkan itu membuat Kaila frustasi. Tak sadar Kaila memeluk Mamahnya makin erat. “Mah. Tidur bereng Kaila yah,” rengek Kaila manja. “Kamu kan mau jadi istri, masa tidur sama Mamah sih.” “Tapikan saat ini belum Mah, jadi masih boleh dong,” rayu Kaila lagi. “Kamu ini, udah mau nikah tapi manjanya nggak ilang-ilang. Awas loh kamu harus rubah sikap absurd kamu Kai.” Rania memperingati anak bontotnya itu untuk bersikap normal, sebab Rania hapal betul kelakuan Kaila yang hiperaktif itu. Apalagi jika ada lagu dari Korea, Kaila langsung ikutan ngedance. Namun itu semua justru untuk hiburan keluarganya, terutama menghibur Rania dan Nasya yang terkenal pendiam itu. Akhirnya dengan terpaksa Rania menemani Kaila tidur di kamarnya. Bisa ngoceh kaya burung beo besok kalau tidak diturutin. Mereka berdua terlelap dengan saling memeluk, menyalurkan rasa sayang mereka antara Ibu dan Anak.KIESHA:NAPAHAGULHOL ako na niyakap si Eivo pagkapasok namin ng silid. Niyakap din naman ako nito na hinahagod-hagod ang likod ko. Para akong bata na umiiyak ngayon sa kanyang balikat dala ng sama ng loob ko. Kung hindi lang ako nahihiya kay Daddy Primo ay hindi lang 'yon ang inabot sa akin ni Kristine.Alam kong hindi siya titigil para sirain ako at nagsisimula na nga siya. Mabuti na lang at nasa panig ko ang asawa kong mas kinakampihan ako kaysa sa bruhang 'yon. Kinakabahan din ako sa pagbabanta nito dahil alam kong siya 'yong uri ng taong gagawin ang lahat makuha lang ang gusto. "Tahan na, sweetheart. Makakasama sa'yo at kay baby ang pag-iyak mo," malambing saad nito.Karga pa rin nito ang Eisha namin na nahihimbing sa kanyang balikat. Marahan nitong pinahid ang luha ko at saka humalik sa noo ko. Napapikit akong napayakap sa baywang nito na napangiti. Kahit paano ay naibsan ang inaalala ko na nasa panig ko ito. Malaking bagay sa akin ang tiwala ni Eivo na kahit sirain ako ng sirai
KIESHA:MARIIN kong nakagat ang ibabang labi habang nakamata sa asawa kong nasa paanan ko. Napakalagkit ng ginagawad nitong tingin na nagniningning ang mga matang nakatutok sa akin. Hindi ko tuloy mapigilang mag-init ng pisngi dahil nilalamutak lang naman ako nito sa aking hiyas! Kahit gabi-gabi ako nitong sinasamba ng buong-buo ay hindi pa rin ako masanay-sanay. Nahihiya, nakikiliti at naiilang pa rin ako na makipagtitigan dito habang kinakain niya ako sa aking kaselanan. Napakapilyo pa naman niya at sinasamantala ang pagiging horny ko. Nakakahiligan ko na kasi ang mag make out kaming mag-asawa. Bago matulog at kahit bagong gising ay nilalambing ko ito. Nahihiya man ako pero hindi ko naman mapigilan ang sarili kong masabik at mag-init ng katawan. Kaya madalas ay ako ang nag-aaya dito o nagpapakita ng motibo na mag make love kaming mag-asawa."Oh, gosh. . . E-Eivo," nasasarapang ungol ko na nasabunutan ito sa batok.Mas lalo naman siyang nanggigigil na sinisipsip ang clit kong ikina
KIESHA:TAHIMIK akong nandidito sa gilid ng pool. Nakalublob ang mga paa sa tubig na nakayuko. Matapos kaming makausap nila Mommy at Daddy na dito na muna tumira si Kristine ay dito ako sa likod ng mansion tumuloy. Pakiramdam ko ay napakasikip ng mansion na nandidito ang Kristine na 'yon. Ramdam ko ang negative vibes dito at hindi na ako magtataka na gagawa ito ng hindi maganda. Inaalala ko lang ay. . . baka ako pa ang mapasama sa mga Montemayor na nandidito ang bruhilda.Naramdaman ko naman ang mga papalapit na yabag dito sa kinauupuan ko. Pasimple akong nagpahid ng luha na nanatiling nakayuko. Aminado naman akong labag sa loob ko ang pagpayag na tumira dito si Kristine. Pero nahihiya naman ako na umangal dahil nakikitira lang kami dito.Naupo ito sa tabi ko na inilublob din ang mga paa sa tubig at saka ako inakbayan. Hinagkan pa ako sa ulo na kinabig pasandal sa kanyang balikat."Don't cry, wife. Nalulungkot din si baby sa tummy mo," malambing saad nito. Kilalang-kilala niya talaga
KIESHA:NAGISING akong mag-isa na lamang ng silid. Maging si Eisha ay wala na rin sa kuna nito. Napainat ako ng mga braso na bumangon ng kama. Inaantok pa ako pero mataas na ang sikat ng araw. Isa pa ay nandidito na si Papa. Tiyak kong naiilang pa iyon na makisalamuha sa pamilya ni Eivo. Matapos kong gawin ang morning routine ko ay bumaba na ako ng hagdanan. Natigil ang paghakbang ko na mahagip ng pandinig ko ang pamilyar na boses sa may sala. Napapalunok akong bumilis ang pagtibok ng puso. Dahan-dahan akong bumaba ng hagdanan at hindi nga nagkamali na malingunan sa sala ang babaeng nagpainit lang naman ng ulo at dugo ko. Si Kristine. Napakagiliw nitong nakikipag kwentuhan kay Mommy Angeline. May mga paper bag pa sa center table na mukhang pasalubong nito sa mga in laws ko."Kiesha! Long time no see!" bati nito na napatayo.Kimi akong ngumiti na lumapit sa mga ito. Napakahilaw ng ngiti na halatang pinaplastik lang ako dahil nakaharap si Mommy Angeline. "Hello," kiming bati ko na t
Eivo pov:I CAN'T HELP MYSELF smiling while watching them peacefully sleeping beside me. Napahaplos ako sa pisngi ni Eisha. Although hindi pa dumating ang DNA test na pinagawa ko ay dama kong anak ko siya. Napahinga ako ng malalim na inayos ang comforter nilang mag-ina bago bumangon ng kama at lumaba
Keisha pov:NANIGAS AKO NA NAMIMILOG ang mga matang napakapit sa kanyang mga braso habang malaya nitong sinasabisab ang mga labi ko ng isang malalim, mapang-angkin, mapusok at makapugtong-hiningang halik! "Umpt! T-tama na po!" hinihingal kong sigaw na pilit nilalayo ang mukha ko dito.Napangisi ito na
Angeline pov:PANAY ANG buga ko ng hangin para ibsan ang kabang nadarama ko habang dahan-dahang naglalakad sa red carpet na napupuno ng petals ng mga roses na iba-iba ang kulay. Nakakapit ako sa braso ni tatay na sinasabayan ang marahan kong paghakbang.Suot ang wedding gown na napili ko. Off shoulder
Angeline pov:AKALA KO 'YON na ang pinakamalala. Pero habang tumatagal ay lalo namang nakakainit ng ulo ang mga pinaggagawa ni Primo! Oras-oras na lang ay wala itong inaatupag asikasuhin kundi ang biik na alaga nitong sinusubuan pa pag pakainin. Laging kalong-kalong iyon saan man magpunta. Na halos i












Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.
reviewsMore