Papa Nobita

By the fifth year of my marriage to James Hill, he began pretending to be his late twin brother, the late Don of the family. With that, he took over all of a Don’s duties and the role of my sister-in-law, Hilary’s husband. Every time after he slept with her, he would cut his arm open, kneel before me, and beg for forgiveness. “Pia, you’re the only woman I’ve ever loved. Once Hilary gives birth to the heir and secures her position, I’ll fake my death and come back for you.” He told me his twin brother had died saving him, so he had to fulfill his brother’s last wish. During the year he pretended to be his brother, James slept with Hilary ninety-nine times. After a full year, Hilary finally gave birth to the family’s heir. I truly believed James would fake his death as promised, then take our son and me away from this bloody life. However, I saw him with Hilary in his arms, teasing the tiny baby she carried. “Hilary, I’ll stay with you and our child until he’s ready to take over as the next Don.” Silently, I wiped my tears and went back to my room to pack my suitcase. My son saw me crying and ran into my arms, gently wiping away my tears with his little hands. “Ma, Aunt Hilary already had her baby. Why isn’t Papa coming home yet?” I placed my clothes into the suitcase as I told him softly, “Because he doesn’t want us anymore. But don’t be sad, sweetheart. I will build us a home.” If James wanted to raise an heir, then I would return to North Atlantis’s most powerful mafia family, take my rightful place as my father’s heir, and become the Godmother of the Mafia.

Everyone had been poisoned. The toast for my party had just happened and now people were dropping like flies around me. And then I saw him. He entered the hall like an angel of death, his dark brown eyes two pools of malevolence that shone with sinister intent.Despite his twenty years of age, he definitely had more kills under his belt than years on his person. I was viciously yanked into the hard body of the man responsible for everything going on.One muscular arm went over my chest, pinning me to him. Fear lodged itself in my throat upon the sensation of cool dangerous metal at my temple. I bit back a whimper. He was going to kill me. “The name is Gabriel Rossi,” he murmured, his deep voice sending ripples of fear down my spine. “And your papa is going to watch me k*ll his precious princesa. He took my birthright from me. I’m gonna take something from him too.” I gathered my courage and with a surprising amount of strength fueled by the sheer terror pumping in my veins, I pulled myself out of Gabriel’s grasp. He tried to grab my arm, only for his hand to go over the protective bangle that suppressed my magic. I gave another fierce jerk of my body and the bangle broke away, left behind in his hand as I pulled free. I heard the cocking of his p*st0l. My eyes met the feral glowing yellow eyes of my killer, one hundred percent sure I was going to die. “Mate,” Gabriel Rossi said, staring straight at me. **** In a world where darkness and magic collide, Evelina finds herself entangled in a perilous dance with fate. You can run from Gabriel Rossi....but you can't hide. ***

Louis Bernard a ingéré par erreur un nouvel hallucinogène, et sa situation est devenue critique, en tant que médecin de famille, j'ai été forcée de devenir son antidote. Je suis née avec une grande fertilité, et je suis tombée enceinte après une seule fois. Après l'avoir épousé, j'ai donné naissance pour lui à des jumeaux, un garçon et une fille, intelligents et pleins d'esprit. Mais après le mariage, Louis n'a pas permis aux enfants de l'appeler papa et a passé ses journées à se saouler en tenant la photo de son premier amour. Au cours de notre dixième année de mariage, il a mis le feu et nous a brûlés vifs, moi et les enfants, dans la cave. Il s'est avéré qu'au fond de son cœur, il m'en a toujours voulu de l'avoir sauvé ce jour-là. Il a obstinément cru que j'étais intervenue exprès à son moment de faiblesse, dans le seul but de grimper les échelons sociaux. Cela a entraîné la rupture de sa relation avec son premier amour, qui, bouleversée, a eu un accident de voiture. En rouvrant les yeux, j'ai découvert que j'étais revenue au jour où Louis avait pris par erreur l'hallucinogène. Cette fois, j'ai volontairement laissé à son premier amour l'occasion de le sauver, et je suis partie vers le bureau…

Warning: Please be advised that this story contains TRIGGER WARNINGS, and POTENTIALLY OFFENSIVE LANGUAGE, VIOLENCE, SEXUAL HARASSMENT, SENSITIVE LANGUAGE ang MATURED THEMES, that not suitable for young audiences. _________ Akala ko ang pagkamatay ni mama at papa ang pinakamasakit na nangyari sa buhay ko hindi pa pala dahil may mas lalong masakit pa na nanaisin ko na lang ding mamatay para makasama si mama at papa. Ang hirap at sakit na dinanas ko sa poder ng tiyahin ko.Ang pagmalupet niga sa akin. Ang pagtalikod sa akin ng mga kaibigan ko noong kailangan ko sila. Ang ipagtabuyan ako ng taong mahal ko at ang pagkamuhi niya sa anak namin dahil isa akong biktima ng panggahasa. Imbis na tulungan,pinili nilang ako ay talikuran at pabayaan. Ngunit sa kabila ng lahat ng pinagdaanan ko may taong taos-pusong tumulong sa akin at inako ang lahat ng responsibilad na hindi niya dapat gawin sa akin. Ngunit ang hindi ko inasahan na ang taong tumulong pala sa akin ay siya pala yong taong sumira ng buhay ko ng buong pagkatao. Ang taong tumulong sa akin siya rin pala ang taong gumahasa sa akin. Gusto ko siyang maparusahan sa ginawa niya sa akin, ngunit sa anong paraan? Ipagkatiwala ko ba iyon sa batas o ako mismo ang gagawa? Ngunit, paano? Gayong sa puntong ito natutunan ko na siyang mahalin. Bakit sa ganitong paraan ako pinaglaruan ng tadhana? Makayanan ko bang ipakulong ang taong mahal ko? Maibigay ko pa ba ang hustisya para sa sarili ko kung ang taong iyon ay parte na ng buhay ko?

"The Rossi family doesn't need a Don. We just need a Donna." As the only heiress of the Rossi family, this was the law that I had set when I received the Browning pistol—a pistol that resembles the ultimate authority in the Rossi family—from my Papa when he was on his deathbed. But three years ago, the police relentlessly investigated the money laundering business that my fiance, Lorenzo Moretti, was in charge of. If that business were to get exposed, the Rossi family's hundred-year-old legacy would be ruined. In order to protect my family's legacy and to allow Lorenzo to continue legalizing my family's businesses, I decided to become the scapegoat for all the crimes. On the rainy night of my arrest, I personally handed the pistol over to Lorenzo. "Protect my family for me before my return." This gave Lorenzo legitimate authority to run my family. He used the pistol to purge my subordinates and take over the family business. He even broke my law by announcing to the public that he'd become the next Don soon. An invitation with golden borders is soon leaked from the family's inner circle. Lorenzo's and another woman's names are printed on the cover. During a visit, my private lawyer says mockingly, "If you don't get out of prison now, the Rossi family might take on another man's last name for real." I just sneer in response. After that, I get bailed out of jail in advance and return home to celebrate Lorenzo's "funeral". But no matter how many times I scan my iris at the biometric scanner in the estate, the result always comes out wrong. A young woman, who's toying with the pistol, opens the door at that moment. The contempt and disdain in her eyes are plain to see. "Where the hell did a crazy woman like you come from? You came to the wrong place. This is my private turf, you know."

Di bagian timur Kota New York ada dua ahli waris. Satu adalah maniak kecepatan yang mendominasi arena balap, satu lagi adalah aktuaris genius yang mengendalikan arus modal. Keduanya berasal dari keluarga terpandang dan sifat mereka berbeda jauh. Namun, mereka tumbuh bersama sejak kecil dan menjadi satu-satunya sahabat sejati. Mereka pernah berebut perhatian seorang gadis, juga berselisih karena taruhan di arena balap. Namun, saat berusia 15 tahun, mereka sama-sama menggantungkan sebuah lencana tembaga di dada. Itu adalah hasil latihan ukiran tangan dari Mia di kelas kerajinan, dengan sebuah huruf "M" yang tergores di bagian belakang. Saat itu, Mia duduk di bangku paling belakang kelas. Tak seorang pun tahu siapa identitas dia sebenarnya. Namun, kedua laki-laki itu mengenakan lencana tersebut selama 10 tahun penuh. Entah itu saat berdiri di podium juara F1 atau saat mengetukkan palu pada investasi triliunan di bursa, lencana tembaga murahan itu selalu menempel di dada mereka dan tak pernah tergantikan. Sampai akhirnya muncul Ella. Putri kesayangan dari keluarga konglomerat baru. Ella menyulam sebuah emblem kain berhiaskan benang emas dan memberikannya kepada mereka. Kain itu cuma benda biasa yang mirip dengan pernak-pernik murahan yang dijual di pasar loak. Namun, mereka malah sama-sama melepas lencana tembaga itu dan menggantinya dengan kain murahan yang diberikan Ella. Mia tidak mengatakan apa pun. Dia hanya diam-diam menyimpan foto lama mereka yang tercetak di sebuah koran usang. Malam itu juga, dia menelepon ayahnya yang jauh di Sisilia. Nada bicaranya sangat tenang saat berkata, "Papa, aku menerima pernikahan politik ini."

La quatre-vingt-dix-neuvième fois où mon fiancé, Draven, a raccroché, je me suis traînée jusqu'à l'église familiale, le diagnostic d'insuffisance rénale terminale serré contre moi. « Père, je veux rompre avec la famille des Roche et rompre mes fiançailles avec Draven Frost. » À ces mots, mes parents sont arrivés en trombe, accompagnés de ma sœur adoptive, Bianca. Mon père, le mastermind de ma famille, n'a pas hésité : il m'a giflée en pleine joue, là, devant le prêtre. « Ton fiancé est un leader respecté dans notre monde et tu oses l'humilier de cette manière ! » « Tu as fait honte à notre famille devant toute l'organisation ! » Ma mère m'a arraché le diagnostic des mains, après un regard rapide, elle a ricané : « Tu as encore joué à la malade pour attirer l'attention, n'est-ce pas ? Qu'est-ce que tu veux faire cette fois ? » Ma sœur adoptive, Bianca, s'est accrochée aux bras de nos parents, sa voix étranglée de larmes : « Je suis tellement désolée. Tu peux prendre ma place au gala. Arrête seulement de tourmenter papa et maman, s'il te plaît ! » J'ai essuyé le sang qui coulait de mon nez et j'ai répété calmement mes paroles au prêtre. « Je ne suis plus la fille de la famille des Roche. Je ne suis pas digne d'une alliance avec les Frost. » « Je vais mourir dans trois jours. Je voulais que ces fiançailles soient rompues avant ce moment. »

Après que ma vingtième demande de lien mental ait été ignorée par mes parents, j'ai foncé vers le Conseil des affaires de la meute. Le rapport médical en main, j'ai lancé sans préambule : « Bonjour, je veux renoncer à mon identité au sein de la meute... et IMMÉDIATEMENT ! » Dix minutes plus tard, mes parents ont fait irruption dans la salle, traînant ma sœur adoptive Elsa. Tous les trois avaient l'air terrifié. Mon père, un Bêta, les crocs apparents et les griffes frémissantes, s'est avancé en hurlant : « Tu n'es qu'une enfant gâtée en quête d'attention ! Arrête ton numéro, tu me fais honte ! » Ma mère, médecin légiste de la meute, a arraché mon rapport, y a jeté un coup d'œil et a ricané : « Tu as falsifié ça juste pour qu'on s'intéresse à toi ? Tu as toujours été une menteuse pathologique. » Elsa, accrochée à leurs manches, sanglotait : « C'est de ma faute… Je devrais pas insister pour organiser cette cérémonie de transformation… Je suis désolée, mais Jennifer, arrête de mentir pour manipuler la culpabilité de papa et maman ! » Je me suis calmement essuyé le sang qui coulait de mon nez, me suis redressée et ai répété à la conseillère : « Je n'ai plus de famille depuis longtemps. Effacez toutes mes traces du registre de la meute. Mes funérailles sont dans trois jours, et je veux pas les retarder. »

« Ne préférerais-tu pas que ton enfant m’appelle “papa” plutôt que lui ? » murmura-t-il, son souffle brûlant contre son oreille. « Je peux ruiner Philip et te garder, si tu me le permets. » Sabrina Merritt pensait avoir une vie parfaite… jusqu’à la nuit où elle surprit son mari et sa propre sœur dans une trahison qu’aucune femme ne devrait jamais voir. Humiliée, abandonnée et dépouillée de tout — y compris de son indépendance — Sabrina n’a plus qu’une seule mission : protéger l’enfant qu’elle porte. Mais lorsqu’un accident sur une route sombre la met face à Tyrone Sterling, avocat impitoyable et ennemi juré de Philip, son monde vacille à nouveau. Tyrone ne se contente pas de lui offrir du réconfort : il lui propose un marché dangereux. Il la protégera, subviendra à ses besoins et revendiquera même son enfant comme le sien… mais à une condition : qu’elle reste à ses côtés et devienne l’arme dont il a besoin pour détruire son mari. Sabrina sait qu’il est dangereux de se livrer à un homme comme Tyrone, mais elle ne peut ignorer la brûlure de son toucher ni la paix étrange qu’apporte sa présence. Il est pouvoir, danger et tentation… et pourtant, dans ses bras, ses cauchemars s’éteignent enfin. Car, entre guerre et désir, Sabrina découvre en lui la part manquante d’elle-même — et Tyrone réalise que la seule chose plus redoutable que sa vengeance, c’est son désir pour elle.

Daya berasal dari keluarga terpandang. Papanya adalah seorang dokter bedah jantung yang handal. Mamanya juga memiliki profesi yang sama sebagai dokter, namun dengan spesialiasi anestesi. Seluruh keluarga besar Daya adalah orang terpelajar. Masyarakat di kota tempat tinggalnya lebih mengenal mereka sebagai keluarga dokter. Sejak ungku, panggilan Daya kepada orang tua laki-laki papanya yang juga seorang dokter bedah masih muda, keluarga Daya sudah terkenal atas kepemilikannya terhadap salah satu rumah sakit besar di kota kelahirannya tersebut. Ketiga adik papa Daya juga menjadi dokter yang terkenal dengan spesialisasinya masing-masing. Sebagai anak dan cucu pertama laki-laki dalam keluarga Syahbri, Daya diharapkan dapat menjadi penerus gelar keluarga, menyambung profesi dokter. Segala upaya dicukupkan untuk Daya. Fasilitas pendidikan dan sekolah di tempat yang elit khusus bagi putra putri keluarga berpunya dipersiapkan untuk Daya. Namun semua itu tidak pernah menjadi keinginan Daya. Daya tidak pernah merasa berada di tempat yang seharusnya, alih-alih dalam keluarga, tidak juga dalam tubuhnya. Daya tidak pernah bahagia terlahir sebagai laki-laki. Hal inilah yang selalu berusaha ditutupi dan dibungkam oleh seluruh keluarga, kecuali Tante Azmi yang berprofesi sebagai psikiater, lulusan dari Perancis. Walaupun masih takut untuk terlalu membela Daya di depan keluarga besarnya, setidaknya Tante Azmi adik bungsu papanya itu masih mau mendengarkan dan menghibur Daya. Selepas Sekolah Menengah Atas, keluarga besar mendesak Daya untuk memilih jurusan kedokteran. Sementara Daya tertarik untuk menjadi seorang cellis, pemain cello. Sementara, papanya terus memaksa Daya dengan berbagai cara. Hingga pada satu malam, Daya tak sanggup lagi menahan segalanya. Daya pergi dari rumah, meninggalkan segala yang dirasa tak mampu memahami seluk beluk hatinya. Kemanakah Daya pergi? Mampukah dia bertahan? Bisakah Daya mencapai cita-citanya?