MasukWarning: Please be advised that this story contains TRIGGER WARNINGS, and POTENTIALLY OFFENSIVE LANGUAGE, VIOLENCE, SEXUAL HARASSMENT, SENSITIVE LANGUAGE ang MATURED THEMES, that not suitable for young audiences. _________ Akala ko ang pagkamatay ni mama at papa ang pinakamasakit na nangyari sa buhay ko hindi pa pala dahil may mas lalong masakit pa na nanaisin ko na lang ding mamatay para makasama si mama at papa. Ang hirap at sakit na dinanas ko sa poder ng tiyahin ko.Ang pagmalupet niga sa akin. Ang pagtalikod sa akin ng mga kaibigan ko noong kailangan ko sila. Ang ipagtabuyan ako ng taong mahal ko at ang pagkamuhi niya sa anak namin dahil isa akong biktima ng panggahasa. Imbis na tulungan,pinili nilang ako ay talikuran at pabayaan. Ngunit sa kabila ng lahat ng pinagdaanan ko may taong taos-pusong tumulong sa akin at inako ang lahat ng responsibilad na hindi niya dapat gawin sa akin. Ngunit ang hindi ko inasahan na ang taong tumulong pala sa akin ay siya pala yong taong sumira ng buhay ko ng buong pagkatao. Ang taong tumulong sa akin siya rin pala ang taong gumahasa sa akin. Gusto ko siyang maparusahan sa ginawa niya sa akin, ngunit sa anong paraan? Ipagkatiwala ko ba iyon sa batas o ako mismo ang gagawa? Ngunit, paano? Gayong sa puntong ito natutunan ko na siyang mahalin. Bakit sa ganitong paraan ako pinaglaruan ng tadhana? Makayanan ko bang ipakulong ang taong mahal ko? Maibigay ko pa ba ang hustisya para sa sarili ko kung ang taong iyon ay parte na ng buhay ko?
Lihat lebih banyakSOFIA'S POV
"Slut!" "Wake up, you slut!" The voice echoed in my ears like a slap—sharp and piercing. My arm was tapped roughly, and a sickening weight pressed down on me, making my body feel like it was sinking into the bed. But I didn’t move. My eyelids were too heavy, my body too weak, as though something was forcing me to stay still. Then, the voice came again, louder this time. "You whore, I said wake up!" My chest rose and fell with a shaky breath as I forced my eyes open. The first thing I saw was Victoria's face, her lips curled into a sneer, eyes burning with disgust. I blinked, confused. My surroundings felt wrong and strange. I should be in Nathan's room, not here. This wasn’t his room. This wasn’t where I was supposed to be. Then it hit me. I was in the garden last night with a glass of wine, preparing for the most important day of my life. I was going to be made Luna of the pack. Nathan had called me and told me he had a surprise for me. But now... how had I ended up here? With Victoria? And where was Nathan? The unfamiliar room reeked of alcohol and deceit, its lavish curtains reminding me I was still somewhere within the palace. But this wasn’t Nathan’s room. I tried to sit up, but strong hands forced me back down. Panic surged in my chest, and I looked to my left. A man, a stranger, lay beside me, his eyes closed, his lips twisted into a grin even in his sleep. I rubbed my eyes, trying to focus, hoping it was a nightmare. This couldn’t be happening. Nathan should be the one here. But he wasn’t. The man beside me muttered something in his sleep, pulling me closer to him. I gasped and shoved at him, but he only tightened his grip, pulling me deeper into the bed. "Where the hell am I?" I whispered to myself, my voice trembling. Then, just as I was about to scream, Victoria’s voice sliced through the silence, cold and venomous. "I’ve always told you she’s not the right one for you." I froze, not understanding. My heart thudded painfully in my chest as I watched her step into the room again, a victorious glint in her eyes. "She’s a slut. A whore who only knows how to open her legs for any man," she sneered, her gaze flicking from me to the man beside me. I opened my mouth to protest, to explain, but nothing came out. The words were trapped in my throat, tangled in confusion and fear. What was happening? Before I could even process it, the door swung open with a force that rattled the frame. Nathan walked in. His eyes locked on me, and the world seemed to stop. The flicker of pain in his eyes was all I needed to see to know something had gone terribly, terribly wrong. My heart sank as his gaze swept over the scene—me, disheveled, clutching the sheets; the stranger beside me. His jaw tightened, and I saw the coldness build in his eyes. "What the hell is this?" he growled, his voice low, filled with barely contained rage. "I... Nathan, I... I don’t even know what’s going on," I stammered, my body trembling. I tried to pull away from the man, but he didn’t let go. I didn’t even recognize him. Who was he? How had I ended up here? Victoria stepped forward, smugly observing the chaos she had set in motion. Her role in this was clear. She was the mastermind, feeding him lies, manipulating him with every word. But I didn’t have time to think about that. All I could focus on was Nathan’s cold stare, the complete rejection I saw in his eyes. "Can you explain this?" His voice was tight with fury. I tried to explain, tried to make him understand, but the words wouldn’t come. "I was in the garden last night with a glass of wine... I was getting ready for…" "For today, yes, for today," I said, smiling weakly, hoping he’d understand. "It’s today," I added when it hit me. "You called me, told me you had a surprise..." Nathan's face twisted in disbelief. "A surprise?" he repeated, his voice harsh. "This is the surprise, Sofia? You with another man in my bed?" "And not just my bed but my private room at that," he said with hurt. I immediately looked around the room and realized he was right. It was his private room! The room he marked me! He only comes here when he wants to be alone, and according to him, I was the first person he had brought to this room. And now... Gosh! What's going on?! I thought. Tears welled in my eyes as I clutched the bedcovers to my chest. "No! Nathan, please... I don’t know how this happened." "And you couldn’t even come up with a better lie, Sofia," Nathan spat, his voice dripping with contempt. "You of all people knew I wasn’t even in the pack last night! I was out making sure everything was perfect for our coronation. Then how the hell did I call you?" "I don’t know!" I shouted, my voice cracking. "I didn’t do this! I—" "Shut up!" Nathan roared, cutting me off. "I’ve seen enough." Victoria’s face gleamed with satisfaction, and she stepped closer, tilting her head mockingly. “Oh, Nathan,” she said sweetly, her voice laced with poison, “I warned you about her. I told you she’d ruin you. But did you listen to me? No.” She smirked, her eyes cold as they locked on me. “Now look at her. A whore, just like I said. You should be thanking me for saving you before she dragged the entire pack down with her filthy ways.” Nathan’s face hardened as her words seemed to confirm every doubt he already had. "You’re a liar, Sofia. A cheat. You’ve betrayed me." His words were like daggers, each one plunging deeper into my heart. I tried to reach for him, desperate to make him see the truth, but his eyes hardened further, his body stiffening as he stepped back. "You’re not worthy of me. Or the pack." I felt the weight of his words crush me, suffocating me. I watched in shock as he turned to Victoria. "Get her out of my sight," he said coldly. "I don’t want to see her again." Then, he looked at me one last time. "You're banished. I never want to see you again," he spat. The words hit me like a physical blow. My body went numb as his words sank in. Banished?! I couldn’t breathe. My chest felt like it was collapsing, and the world around me seemed to blur. Victoria’s triumphant smile made my stomach churn. Before I could even react, Nathan turned his back on me, walking out of the room. The witch followed behind him, her wicked, victorious grin leaving me with the feeling that my fate had already been sealed. What just happened?"Sa farm ba tayo?" Tanong ko nang doon ang daan na tinatahak niya."Yeah. Pero hindi doon sa bahay. Malaman mo mamaya."Tahimik lang ako na naka-upo. Ang daming tumatakbo sa isip ko ngunit hindi ko masabi. Kinakabahan ako. Hindi ako mapakali. Kahit may aircon pakiramdam ko namamawis ako."Bad memories."Nagtataka na nilingon ko siya. Huminto ang kanyang sasakyan . Kumunot ang noo ko pagtingin ko sa buong paligid. Bakit kami nandito? Anong gagawin namin dito? Hinawakan ko ang kamay niya nang umiba ang ekspresyon ng kanyang mukha. Hindi parin ba siya naka move on tungkol dito?"Nilinis ko ang buong paligid. . Ang plano ko, gawin itong farm na pwedeng dayuhan. Malawak naman itong lupain kaya pwede rito ang iba't ibang pananim. At doon," turo niya sa pinakagitna. " Doon natin itatayo ang mansyon natin.""Gusto ko ang plano mo. Huwag kang mag-alala tutulungan kita. . Pero hindi ko gusto ang mansyon.""Pwede bang malaman kung bakit?"I sigh. " Kapag malaki ang bahay pakiramdam ko ang layo
Hindi parin ako makapaniwala na isa na akong Mrs. Montefalco. Mabilis lang ang ginawang seremonya ng judge na tito pala ni Javier. Nagulat pa ito ngunit hindi na nag atubiling magtanong at sinimulan ang seremonya upang maging ganap na mag-asawa na kaming dalawa ni Javier.Nakita ko kung gaano siya ka saya habang hawak ang kamay ko na nanunumpa sa harap ng judge. Kung paano pumatak ang kanyang luha nang halikan ako. Hanggang sa palabas kami ng munisipyo hindi ma palis ang ngiti sa labi niya.We decided to eat dinner but they refuse.Nagmadali na umalis si Artemis dahil may naghihintay raw sa kanya. Ang kanyang tito naman ay may importante ring gagawin kaya nagpasya nalang kaming umuwi at sa bahay kumain ng dinner."I love you," he said and kissed the back of my hand."Love you too. Pero bitawan mo muna kamay ko, nagmamaneho ka," natatawa na saad ko dahil hindi niya parin binibitawan iyon."I can drive with one hand, wife."Parang kinikiliti ang puso ko. Finally, I am his wife now. Hinay
Tumikhim ako nang makabawi sa sensasyong nadarama. Inayos ko ang damit ko at hindi na inabalang i-lock ang hook ng bra ko." S-si Isabella.""Yeah," saad niya sa paos na boses. "Matulog ka na,ako na ang bahala sa kanya," dugtong nito. "But,your. .hard."Kanda lunok na sambit ko nang maramdaman ko ang matikas na bagay na sumusundot sa puson ko.He chuckled. " Yeah. Pero nagugutom na ang prinsesa," kumalas siya ng yakap sa akin at pinuntahan ang anak ko na patuloy parin sa pag-iyak. "Ayaw niya pa siguro magkaroon ng kapatid."Namula ang pisngi ko. Naalala ko ang kababalaghan na ginawa namin at hanggang ngayon ramdam ko parin ang kanyang kamay na humahaplos sa katawan ko at ang paglamas niya sa dibdib ko. Shit! Ramdam ko ang basa sa pagitan ko. Hindi ko siya sinagot at mabilis na nagtungo sa cr upang maligo.Walang salita na tiningnan ako ni Javier nang makita akong naka roba at basa ang buhok. Karga na niya si Isabella at pinapatulog ito muli."Ako na magpatulog sa kanya. Kanina ka pa n
Nang maka-uwi kami dumiritso agad ako sa kwarto upang basahin ang liham ni Ella. At halos gumuho ako sa aking nabasa.All this time ako parin ang iniisip niya. Kapakanan ko parin ang inuna niya. Paano. .paano niya nakayanan ang lahat ng iyon? Hindi ko man lang siya nadamayan. Hindi ko man lang siya nasamahan sa mga araw na nahihirapan siya. Anong klaseng kaibigan ako? Sana nag contact ako sa kanya noong nasa farm ako ni Javier. Sana, kahit sa kanya man lang ako nag contact, sana alam ko ang kalagayan niya. Sana nakita at nayakap ko pa siya. Sana nagka-usap pa kami."Wife."Bakas sa mukha nito ang pag-alala nang makita akong umiiyak yakap ang sulat ni Ella. Napahagulhol ako nang yakapin niya ako. Nangsisisi ako kung bakit pinairal ko ang pride ko na huwag silang kausapin. Hindi ko kaya. Hindi ko kaya na isa naman ang mahal ko sa buhay ang mawala. Kumalas ako ng yakap sa kanya at dinampot ang cellphone ko."Jaxson," humikbi na sambit ko nang sagotin niya ang tawag. "Gusto ko makausap si
Sabay kaming bumalik sa loob ng kanyang sasakyan ng bumuhos ang ulan. Naka andar na ito ngunit hindi parin kami umuosad, bumuntong hininga ako at nilingon siya. Ang kanyang kanang kamay ay nakapatong sa manibela. Ang siko niya ay nakatukod sa gilid ng bintana habang nasa baba nito ang kamay. Seryoso
Tuluyan ng umiwas si Javier sa akin.. sa amin ng anak ko mula nang malaman niyang lihim akong nakipagkita kay Jaxson. Kahit sa anak ko hindi na siya nagpapakita, hindi niya dinadalaw si Isabella kahit pa nasa trabaho ako. Nagsisi ako kung bakit hindi ko nalang sinabi sa kanya ang tungkol kay Jaxson
Tahimik kami pareho hanggang sa makarating ng mansyon. Naglalakbay ang isip ko kaya't hindi ko napaglaanan ang buong paligid ng mansyon pagpasok namin. Hindi nagtanong si Javier tungkol sa insedenteng nakita niya, hindi rin namin pinag-usapan. Hindi ko masabi sa kanya kung ano ang nangyari dahil nat
Mahirap ang magpatawad ngunit mahirap ang makulong ka sa galit at puot dahil kahit anong gawin mo hindi ka maging masaya. I choose to forgive Javier hindi dahil sa may naramdaman akong pagmamahal sa kanya. I choose to forgive him dahil kung hindi ako magpatawad araw-araw akong gigising ng may saba n
Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.
Ulasan-ulasan