People Watcher Novels & Stories

Huminga ng malalim si Thea at nagpatuloy, “Bagaman nakatakas ako sa digmaan, dumanas din ako ng matinding pinsala. Bukod pa rito, naiwan ng Doom Race ang mga Watchers sa Primordial Realm. Kaya, wala akong lakas ng loob na ipakita ang sarili ko. Minsan, nagpakita ako sa publiko at natuklasan ng Watchers. Sa huli, dumanas ako ng matinding suntok at muntik na akong mapuksa.” Pagkasabi noon ay bakas sa mukha niya ang pag aalala. "Layunin ng Watchers na subaybayan ang lahat ng tao at mga buhay na nilalang sa Primordial Realm. Sa sandaling lumitaw ang isang makapangyarihang pigura na maaaring magdulot ng banta sa kanila, siya ay agad na mapapawi. Sa buong kasaysayan, mayroong hindi mabilang na mga

pagpapagaan niya ng aking loob. And right there, as I cried in his arms, I realized… whoever sent that package just tore open a wound that never really healed. And Vander? He saw it. And I knew, he wouldn’t let this go. ****** 'THIRD PERSON'S POINT OF VIEW' (“The Watcher”) He watched from a distance. Not literally, not through glass or from some rooftop like the movies, but through the lens of the chaos he created. The package would have arrived by now.

Pakiramdam ko tuloy ay palaging siyang nakasunod at nakatingin sa akin mula sa malayo. Kung minsan pa nga ay napapatingin na lang ako sa aking paligid at baka may nakatago roon na maliit na camera habang pinapanuod niya ako sa malaking monitor. Tila ba ay may isa akong stalker na hindi ko kayang ipagtabuyan o iwasan man lang. Waa akong kalaban-laban sa isang anino na hindi ko man lang nakikita.

Dahan-dahan siyang umupo, pinagkrus ang mga kamay habang nakatitig sa screen. “Simula pa lang ito.” Pinindot niya muli ang remote—at sa isang iglap, nagbago ang eksena sa monitor. Lumabas ang isang dokumento. Isang marriage certificate. At ang nakapangalan… Theariza… at Alexander. “Walang bisa ang kahit anong meron kayo…” malamig niyang sambit. Pagkatapos, muli siyang ngumiti—ngunit ngayon, mas madilim.

malamig na sabi ni Aria. Walang sumagot, pero ilang segundo lang, may lumabas na tatlong anino mula sa likod ng mga puno. Lahat sila ay nakasuot ng maitim na balabal, parang mga nilalang na hindi na bahagi ng karaniwang mundo. “Who are they?” bulong ni Cassandra, mahigpit ang hawak sa device. “They’re called Watchers,” sagot ni Aria, hindi inaalis ang pagkakatutok ng bow. “Mga nilalang na hindi eksperimento, pero konektado pa rin sa Omega. They observe, they collect… and sometimes, they kill.”

Saan ba 'yun nagtatago? Lumipat sa tabi ko si Sol para makalapit sa'kin nang husto at saka bumulong. "Don't worry, your identity as witness is confidential and as of now, anonymous. You won't see yourself on TV. They won't know who you are until you speak in court as witness. But you have to take good care of yourself and be vigilant. Marcus knew that you saw him so he has an idea about you." Lumayo na siya sa'kin kaya nakahinga na ako nang maluwag. 'Yung tingin kasi sa'kin ng mga estudyante, patalim nang patalim. May gusto ba sila kay Sol? B'wisit! Mukhang gulo na naman ang dala sa'kin ng lalaking 'to. Gusto ko lang naman ng tahimik na buhay e.