Watch Over Me Novels & Stories

Buti na lang wala ng media ang naghahantay dahil kung hindi, hindi siya makakauwi. "Rest first, okay? Don't think too much, you will be okay, hon. I'm just here, call me if you need me. I'll go to you immediately. I'll try if I can go here later— no i'll go home to you after my schedule." Agad naman siyang umiling at hinawakan ang kamay nito.

Isang pamilyar na kirot ang naramdaman ng binata sa dibdib niya. Pagkaraan ay isang babae ang nakita nito na pasuray-suray na humahangos patungo sa gitna ng dance floor. Pagewang gewang ang lakad nito, dahil siguro sa kalasingan. Umiiyak ito habang sumasayaw sa saliw ng musikang kakasalang pa lamang. Nakapagtatakang bigla itong umupo sa sahig habang nakahawak ang dalawang kamay sa mukha na tila tinatakpan ito. May mga pagkakataong tinatanggal nito ang mga kamay kung kaya't makikita ang mukha ng babae lalo na kapag nasisinagan ng ilaw ng disco ball. May pait sa reaksyon sa mukha nito. Panaka naka'y maririnig itong binibigkas ang salitang "ate" saka muling hahagulhol.

“Veronica! Why are you not paying attention?! Namumula na sa galit si Anthony sapagka’t mukhang lutang na naman ang mukha ng assistant. “Si…sir! I..I am paying attention sir, yes about the shipment. I..I will call Cavite hardware right away.” Saglit na lumipad ang isip ni Nica sa napakagandang view sa labas ng balkonahe ng boss. Makikita duon ang fountain at iba ibang halaman sa bintana ng mga nakatira sa lugar. Isa itong nakamamanghang tanawin para kay Nica. Biglang napako paningin niya sa mukhang monster na boss niya. Sisigawan sana uli ni Anthony si Nica ng mapansin niya ang napakagandang babae sa likuran nito.

Muli ay tahimik pa rin. Beeeeep— Hanggang sa biglang bumalik ang linya. Mahina, ngunit malinaw. “Pulse restored. Continue monitoring,” sabi ng Adrian at malalim na napabuntong-hininga. Sa labas, halos sabay-sabay na napaluha sina Ember, Melanie, at Meryll. Hindi iyon katiyakan, ngunit sapat na para kumapit sila sa kaunting liwanag.

Kahit hangin, parang kulang. Bigla akong kinabahan para sa baby ko. Hindi para sa akin. Para sa kanya. “I’ll be watching,” sabi niya, sabay turo sa CCTV. “Don’t die too fast. Gusto ko na makita kang maghirap.” “Miranda!” sigaw ko, pero— Biglang nag-black ang screen.

Maya maya ay narinig ko ang malakas niyang sigaw kasabay non ang pagtulak niya sa akin ng malakas. Masyadong malakas ang pagkakatulak niya sa akin kaya nahirapan akong tumayo. Ngunit mas nagulat ako sa nakita ko Si Lyca nakadapa at puno ng dugo ang ulo niya, "LYCAAAAAAAAAAAAAAAAA" End of flashback

♫︎♫︎♫︎ Ne ane sonyeoneul jiweonaen daeum Manggajin nae moseubeul chaeweonwa Nan machi zombiecheoreom dead alive Sarange mudeom wie taeeona Soljikhi deo mame deune Wanjeonhi dallajin nae face I just killed me with all that pain Ijen da sanggwaneopseo nan Nungameun jeolmange bameun waenji dalkomhae Ohiryeo jayuroweo nan Watch watch gotta watch watch me yeah (Nan nal jugyeo jugyeonwa) ♫︎♫︎♫︎ Napahawak ako ng mahigpit sa dala kong bottled water. Maging ang kamay kong nakahawak rin sa railing ng hagdanan ay nanginginig. Gosh! What have I done to made me feel this? Dahan-dahan akong humarap sa likuran ko upang tingnan kung may tao ba sa living room, pero wala.

Sinubukan kong i-dial pabalik ang numero pero Out of Service na ito. Napasandal ako sa bathtub nang maramdaman ko ang panghihina bigla ng tuhod ko. He's here and he's fvcking watching me! Nilibot ko ang paningin ko sa paligid, nagbabakasakali na may makikitang hidden cam pero wala. Paanong alam niyang nasa bathtub ako?!

ay si Gabriel. Hindi nagtagal, na-discover ko naman ang isang maliit na envelope sa ilalim ng sofa...Kinakabahan man ako pero maingat at Dahan Dahan ko itong bonuksan kasunod ay nakita ko ang isang note: "You are not alone. We are watching to protect you." Napailing ako, halo ang takot at gulat. “Ano… ano ito? Who is watching us?”

Mabilis kaming bumalik sa monitoring room. Huminto ang mundo ko habang pinapanood ko yung footage. Isang babae. Yung nagdala ng kamote. May dala pa ring sako. Pero mas malaki, at halatang mabigat. “Zoom.” Lumapit ako. Pinilit kong huminga ng maayos. At doon— May konting galaw sa loob ng sako. “Shit…” mahina kong nasabi.