Awakening 소설 & 이야기

“Clarissa… may kailangan kang malaman— THE THREE AWAKENED — THE MOMENT OF CONNECTION Sa tatlong magkaibang lugar… sa tatlong magkaibang oras… sabay-sabay na nakaramdam ang tatlong binata. Si Marco, ang anak na naiwan. Si Mark, ang panganay na kinuha. Si Marvey, ang bunso na kinaladkad ng kapangyarihan. Tumigil ang mundo nila. Bumigat ang dibdib. Umikot ang paligid. At sa loob ng tatlong puso— may iisang pintig na umalingawngaw. THUMP. THUMP. THUMP. Ang pintig ng magkakapatid na muling nagkakakilanlan… kahit hindi pa nagtatagpo ang katawan nila.

READ AT YOUR OWN RISK. NOTE: UNEDITED, FULL OF GRAMMATICAL ERROR AND MISDETAILS. |~|~|~|~|~|~|~|~|~|~|~|~|~|~|~|~|~| ~ Cyrex P.O.V ~

Syempre, astronomical ang distansya sa pagitan ng isang taong tulad ng nakamaskara na tao na awakened at Darius na hindi awakened, ngunit may isang bagay na hindi napapansin. Ang gintong likido. Ang gintong likido ay nagpasigla sa mga meridian ni Darius sa tuwing nagsasanay siya ng mga meditation technique sa sira sirang aklat na ibinigay sa kanya ng kanyang lolo, kaya naabot niya ang rurok ng martial arts na maaabot ng isang ordinaryong tao. Sa ngayon, siya ay bahagyang awakened at kailangan ng dagdag na pagtulak upang maging isang awakened.

Althea Tahimik. Iyon yung unang napansin ko pagkagising ko kinaumagahan. Hindi yung tahimik na nakakarelax, kundi yung klase ng katahimikan na parang may mga bagay kang kailangang harapin pero hindi mo pa kayang simulan. Dahan-dahan akong bumangon mula sa kama habang hinahaplos yung ulo ko. Pagod pa rin ako—hindi lang sa katawan, kundi pati sa isip at damdamin.

CHAPTER 147 – Subject Zero Activation “The moment my name became a system command…” “I stopped being a person in their world.” Naramdaman ko agad. Hindi yung ingay. Hindi yung alarma. Kundi yung pagbabago sa paligid namin—parang ang buong mundo ay nag-adjust sa presence ko. Parang may invisible line na biglang bumukas sa hangin. At ako yung nasa gitna. “SUBJECT ZERO ACTIVATION CONFIRMED.”

Akala niya na ang Apocalyptic Book na ang pinakamataas na kayamanan ng cultivation, pero ngayon, parang isa lang itong panimula sa pagbubukas ng pineal gland. Kung ang landas ng cultivation ay ihahalintulad sa paglalakbay sa malawak na universe, marahil ay hindi pa lumalabas sa atmospera ng Earth ang Apocalyptic Book. Marahil ay makakapasok ka lang talaga sa kalawakan at magsisimulang lakbayin ang universe sa pamamagitan ng pagbubukas ng pineal gland.

Pinisil niya ng mahina ang kamay ko at tinignan niya ako sa aking mga mata. "Walang makakapagpabago ng nararamdaman ko sayo Ayesha." he said, ngumiti ako sa kanya. "She have a disorder, it's called psychotic depression. Ngayon tatanungin kita, hindi parin ba mag babago ang pag tingin mo sa kanya?" napalingon kami kay Dreana nang mag salita ito. Gisisng na pala siya. "Like what I've said, hindi mag babago pag tingin ko sa kanya." Lawrence answered. Tinaasan siya ng kilay ni Drea at saka ito lumapit sa pwesto namin na nag hihikab.

Baka kapag nalunod ulit ako, makaalala na ako. Teka! Nalulunod na talaga ako. Nakakainom na ako ng tubig. Nauubusan na ako ng hangin. Pinilit kong umahon pero hindi na maabot ng mga paa ko ang buhangin. Hindi ako makalutang kasi wala na akong hangin sa katawan. Shit! Hirap na hirap na akong umahon nang may bigla na lang pumulupot sa bewang ko at tinulungan akong makaahon sa tubig.

“No more staying up late reading books and articles that only confuse you more, no more digging into things that are better left buried. No more pretending you are fine when you feel them getting close. If you feel the cold, if the nightmare starts, if you see shadows moving where there should be none. You wake me up immediately. You say my name three times, clear and loud. That is the anchor, that is what holds you to this side, what keeps the darkness from pulling you under.” Three times. It sounded like some kind of ancient ritual, like a prayer or a spell, simple yet powerful. Parang narinig ko na rin iyon noon, sa mga lumang kwentong binabasa ko noong bata pa ako, pero hindi ko inakalan

WARNING: THIS CHAPTER CONTAINS SCENES OF TORTURE AND MURDER!!! VIEWER DISCRETION IS ADVISED!! ᯽ -(AXZIE GENEVIEVE FORSYTHE POV)- -❥- I was awoken to the sun shining in my face, causing me to cover it with a blanket. Naramdaman ko rin na wala akong katabi so I got up, rubbing my eyes only to see myself in the room. No Kaji in sight…