Pete Lacaba Romane & Geschichten

sinabi ko bago tanggapin ang nakalahad nyang kamay. "Palagi akong gwapo, okay?" mahanging aniya. Inirapan ko nalang sya kaya sya natawa at iginiya ako papunta sa pwesto kung saan may naroon ang isang lalaking kasing tangkad nya lang at nagsusumigaw rin sa karangyaan ang postura. "He's Trevor Gustave, my long lost pet," sinamaan sya ng tingin nung lalaki. Humalakhak sya,"Just kidding, he's my bestfriend. Dude, this is Leticia, my future sister-in-law." bawi nya.

Inilibot niya ang tingin sa paligid ng hallway, pero wala naman siyang nakikitang ibang tao maliban kay Jacob na kasalukuyang nakatayo sa harap niya. Aba malay niya kung sino ba ang kailangang layuan. Kung si West ang tinutukoy ng lalaki, ay lalayuan niya talaga ito. Pero iyon ang imposibleng mangyari kasi amo ni Jacob si West, at aso ni West si Jacob. Her eyes narrowed on Jacob. “From who?” “Zavian Amiel Lacoste.” “Zavian Lacoste?” tanong niya sa sarili. “Sa head ng project na sinalihan ko? Bakit?”

Grabe kung pag-usapan siya ng mga tao roon. Alam ng lahat na ang pamilya Peters ang may pinakamalaking kapangyarihan sa buong Nueva Ecija. Matapos pumanaw ang asawa niya nq si Gaustavo Peters, si Lola Belen, isang babae, ang siyang nagtaguyod na sa buong pamilya. Bagaman parehong mahusay sina Benjamin at ang kanyang ama, nanatili pa rin sa kamay ni Lola Belen ang kapangyarihan ng pamilya Peters.

Natatawang sabi ni Jacob. "Hoy, grabe ka naman sa chismosa! Hindi ba pwedeng kinakausap ko lang itong girlfriend ng katrabaho natin?" "Sus! Palusot ka pa," sabi ni Pete. "Mag-ingat ka sa mga tanong niyan, Mich. Mamaya ay tatanungin ka na niya kung may pinsan ka ba o kapatid na pwede niyang jowain," dagdag pa niya. Mahina akong natawa habang ang iba ay umiling na lang. Jennifer rolled her eyes. "Tss! Huwag ka na nga sumabat, Pedro. Hindi ka kasali sa usapan namin."

sambit niya sa namamaos na boses. "Excuse me?" "I want you, Petra," sambit niya. Malamlam na ang mga mata na nakatingin sa akin. "Sorry pero hindi na ako si Petra. I am Izabella." Hinanap ko ang ballpen sa aking bag saka nagsulat sa check bago ito pinilas at inabot sa kaniya. "That's two point five million. Kung kulang, let me know." Natigilan ako sa sarili kong tinuran.

ANGELO KABADO akong bumaba ng owner dahil mas isipan ko pa rin ang mga salitang winika ni Padre Tiago. Papatay siya...papatay siya kapag nagpagamit pa ulit ako sa mga lalaki. Hindi ko man masabi pero natatakot na rin ako sa kanya. Kaya niyang pumatay? Pumapatay rin ba ang mga pari? Iyon ang naiwang katanungan sa isipan ko nang mga sandaling iyon. Pagkababa ni Padre Tiago ay nauna pa siyang umakyat ng hagdan sa akin.