A Hundred Days With You 소설 & 이야기

I BELONG WITH YOU By: Kit Ten [General Fiction/Romance] [CHAPTER 29] [Athena’s POV] After an hour ay napalitan ko rin ang gulong ng kotse ni Sir Luciano. Nakakatawa lang kasi hindi niya talaga inalis ‘yong tingin niya sa ginagawa ko mula ng magsimula ako hanggang sa natapos.

paalam ni Grey saamin kaya tumango lang ako. Kumuha na ako ng bacon, hotdog at sinangag sabay upo sa tabi ni mama. Nag kuwento naman siya kung papaano siya nakalabas ng hospital kaya nakinig na lamang ako. ---------- "MATATAPOS niyo ba yan within 3 hours? " pagtatanong ko. "ofcourse, trust me Simpson" sagot ni Afrodite mula sa bintana She is the fastest and neat wedding coordinator and also she is one of Dusk flings.

Kahit sinong may isip ay alam kung ito ba ay isang tunay na pagdiriwang o may ibang dahilan sa likod nito. One-hundred days na silang magkasama. Nalasahan na nila ang iba’t ibang lasa ng buhay. Pero dalawang taon lang ang kontrata nila—730 araw lang. Kakatapos pa lang ng isang bahagi, ngunit hanggang ngayon, hindi pa rin niya mabasa kung ano talaga ang iniisip ni Eldreed.

Sa nanginginig niyang mga kamay, dumampot siya ng isang sobre. Based on the date, it was written four years ago. Dahan-dahan niya iyong binuksan kung saan bumungad sa kanya ang isang pamilyar na sulat kamay. 'Day 150... It's one hundred fifty days since I woke up. I am still not alright. Kumusta ka na, Love? I miss you so fúcking bad… Every breath is so hard to make. I still can't walk but I'm trying. I hope you're here with me...'

Mahigpit niyang hinawakan ang itim na card na nasa loob ng kaniyang bag. Isang card na walang silbi. Isang pangakong hindi niya mahawakan. Isang pag-asang unti-unti nang naglalaho. Sa ikaapat na araw, hindi na siya bumalik. Napagod na siyang maghintay. Napagod na siyang umasa. Napagod na siyang maniwala. Kung ayaw siyang makita ni Dr. Kael...

“You—” “Ako?” “Yesterday, you’re wearing a blouse and a short and you look stunning. You were so pretty. And now, your hair is messed up… you just woke up… and you’re wearing my shirt! You look hot, for God’s sake. How do you want me to react to that? I’ve already had enough resisting you last night. Kahit nga ang tumingin sa iyo ay hindi ko ginagawa. Iyon pa kayang madidikit ang balat mo sa akin? You don’t know how hard this is for me. So please… huwag kang lalapit sa akin.”

Pinalandas niya ang kanyang kamay sa mukha ko at saka ako hinalikan sa noo. “I promise I won’t forget you. Sana ay hindi ka mawala sa paningin ko araw-araw kahit na makapag-asawa ka na.” “Ako rin, Neil. Pero bakit tayo nag-uusap ng ganito na para bang mawawala na kaagad ako? May 29 days pa ako with you ‘no at hindi lang 29 days, marami pa! ‘Di ba sabi mo ay magiging personal assistant mo ako?”

Siguro sa araw na iyon… makakamit na niya ang kanyang kalayaan. Tatlong araw na ngayong nakakulong si Chantelle sa kanyang silid. Tatlong araw na hindi nakatapak sa labas. Tatlong araw ng pag-iisip, pag-iyak, paglubog sa isang kalungkutang kasintabing ng gabi. Nawalan na siya ng konsepto ng oras. Minsan, kumakain siya ng ilang subo. Minsan, hinahayaan niyang lumamig ang bandehado nang hindi man lang ginagalaw. Wala nang saysay ang lasa ng pagkain. Pira-piraso na ang kanyang puso.

"Last na, kailan ka free? Pwede mo ba akong samahan minsan sa labas para mamasyal?" Lumaki ang medyo singkit n'ya mata "Sa biyernes. Day off ko ng biyernes, pupuntahan na lang kita dito, agahan mo ang pag gayak para marami tayong mapuntahan." Sabik na sabik ang boses niya. Malaki ang ngiting lumabas si Aella ng kwarto.

Ang gago at ang tanga ko lang kasi kaya eto hindi ko natupad ang pangako ko sa kanya na hindi ko siya sasaktan at paluluhain. Kaya gusto ko na kaagad mapawalangbisa ang kasal namin ay para wala na kaming dahilan para magkita pa ulit. Para hindi ko na siya makitang nasasaktan. At kung ang kasunduang ito ang tanging paraan then I will grab it. With my trembling hand I dialed her number. [Hello.] "Let's do it...your condition." [Oh, okay.] An awkward silence enveloped us. I'm waiting for her to continue but I guess she wasn't expecting my call at this hour.