Phone Ringing Tone Novels & Stories

Mabilis kong kinuha ang phone ko at tinawagan siya. Ringing… One ring. Two rings. Three. Hanggang sa marinig ko ang voicemail tone. “The number you dialed—” “Shit.” Sinubukan kong ulitin. Twice. Thrice. Still no answer. Please answer. Please, baby, sagutin mo. “Come on, Baby…” Still nothing. “Katalina, please…” bulong ko, habang pinipindot muli ang call button. “Please answer the phone…”

Muli sanang hahagkan ang kanyang kamay nang tumunog ang cell phone nito. Sandaling natigilan ang binata. Sa palagay ni Gilliane ay nakareserba ang ringtone na 'yon sa isang importante o partikular na tao dahil makailang bees na niyang narinig tumunog ang cell phone nito tuwing magkasama sila. "Oh, no," paungol nitong sabi habang inilalabas ang cell phone mula sa bulsa. Nagpakawala ito ng buntong-hininga habang pinagmamasdan ang screen.

Pansamantala akong nakalaya dahil sa pakiusap sa ni lola sa mga at pagbabayayad ng piyansa ko na mahigit 500 thousand pesos. Nakahiga lang ako ngayon dito sa kwarto at nag-iisip kung paano ko masosolusyunan ang problema ko ng umalingawngaw ang ringing tone ng cellphone ko na ang ibig sabihin ay may tumatawag sa akin. Agad ko itong kinuha sa ibabaw ng mesa at sinagot ang new number na tumatawag.

​Subalit ang mapayapang umaga ay biglang nabulabog nang magsabay sa pag-vibrate at pag-ring ang dalawang telepono sa ibabaw ng nightstand. ​BZZZZZ! BZZZZZ! Ringtone ng Astrid-Luxe Management (Calling...) BZZZZZ! Ringtone ng Villareal Medical Group (Calling...) ​Napakunot ang noo ni Jace, dahan-dahang iminulat ang kanyang madidilim na mata. Ang una niyang ginawa ay mas higpitan ang yakap kay Zoe para hindi ito magising sa ingay. Ngunit huli na, dahil maging si Zoe ay napadilat na rin, ang kanyang katawan ay agad na binalot ng kaba nang marinig ang sunod-sunod na tunog ng notification.

Hinawakan ko ang aking cellphone, nanginginig ang mga kamay ko sa takot at panghihinayang, at nagpasya akong tawagan siya. Narinig ko ang tunog ng ringtone, bawat tono ay parang isang pagtawag sa aking pag-asa. Masakit ang dibdib ko, ngunit kailangan ko siyang makausap. Sa wakas, sumagot siya, at sa kanyang tinig ay parang nadama ko ang liwanag mula sa madilim kong mundo. “Hello? Anong nangyayari?” tanong ni Zhyriel. Sa boses niya, narinig ko ang pag-aalala; tila ba siya’y handang makinig sa akin.

Subalit ang panandaliang kapayapaan na iyon ay mabilis na nabasag nang biglang tumunog ang *private mobile phone* ni Zeno mula sa ibabaw ng nag-iisang *side table* na hindi nito nawasak kanina. Marahas na bumuntong-hininga si Zeno. Ayaw niya sanang bitawan si Celestine, ngunit ang *ringtone* na iyon ay eksklusibo lamang para sa *head of security* ng kanyang kumpanya. Dahan-dahan niyang inilayo ang dalaga, hinalikan ang tuktok ng ulo nito bilang pampakalma, at sinagot ang tawag. "Speak," malamig at maawtoridad na utos ni Zeno.

Pero bago ko isinara ang pinto, napahawak ako sa labi ko at napailing ulit. "Holy sh*t. Hinalikan ako ng lasing." *** Nagising ako nang marinig ang maingay at hindi pamilyar na ringtone. Napailing ako, pilit inaalala kung bakit ang aga-aga pa lang ay may tumatawag na. Napahawak ako sa noo ko nang maalalang nasa coat ko pala ang cellphone ni Bella kagabi. Napabuntong-hininga ako.

"Hey! Naririnig mo ba ako, sino ka!" Nilayo ni Sandy muli ang telepono at tiningnan ang likod no'n, nanlaki na lang ang mata niya nang hindi pala sa kanyang telepono ang tumunog, kay Dwight pala. Parehas kasi ang ringtone ng tawag nilang dalawa ni Dwight, naalala lang niya na naka-silent nga pala ang phone niya ngayon at tanging vibrate lang ang sinet niya para hindi maingay. "Sorry—"

Nag-aalala na siya ‘t naiinis, hindi manlang makuha na tumawag o magpadala ng mensahe. Halos liparin niya ang pagitan ng cellphone ng umalingawngaw ang malakas na ringtone nito. Bumagsak ang balikat ng makita kung sino ang tumatawag, si Lani. “Yes. Why?” “Wow, ang sama ng tono mo. Nakakaistorbo ba ako? Are you guys having s3x?” Kahit kailan ay malaswa ang isip ng babaeng ‘to.