Novel & Cerita Patalim

--- Kinabukasan Maghapon naghanap ng impormasyon si Patricia tungkol sa tinitirhan ni Martina. Hindi na ito naninirahan sa kanilang lumang mansyon kundi sa isang maliit na bahay sa labas ng siyudad—mas tahimik, mas payapa, at malayo sa mata ng publiko.

THIRD PERSON POV(SSPG)‼️⚠️ “Ohmmm. Ahhhh! shit! Cge pa!” Tila nawala sa sarili si Patricia at napapikit nang mariin habang ninanamnam ang bawat galaw ng estranghero. Ang mapangahas na paghaplos nito sa kanyang kababaan ay sinasabayan ng mainit na pag-angkin ng mga labi nito sa kanyang namumukadkad na dibdib, na nagdulot ng hindi maipaliwanag na bugso ng ligaya.

Kalmado at payapa. Iminulat niya ang mga mata at inilibot ang tingin sa paligid. Nagbabadya na ang pag halik ng araw sa lupa. Malapit nang mag dapit-hapon. Niyakap niya ang sarili nang maramdaman ang malamig na hanging humaplos sa kanyang balat.. Dinungaw niya ang kailaliman ng burol. Mula roon ay matatanaw ang pribadong Liang Beach resort na pag-aari ng mga Zantillan.

Lalong yumabang at lumago ang katamaran ni Calem Pengas dahil kumikita na siya ng sapat na halaga. Nang hapon na yon ay bumabaha ng alak at droga sa bahay ni Calem Pengas. Tumanggap siya ng malaking pera mula kay Sarhento Rada kaya inimbita nito ang tropa. Daig pa ang piyesta sa dami ng handa. Meron pang videokie kaya pati mga asawa nila ay tuwang-tuwa habang kumakanta. “Inom lang mga pare. Marami tayong kita ngayon.” Pagaril na sabi ni Calem Pengas pagkatapos humithit ng usok. “Sky is the limit mga pare ko.”

Ilaria POV Ang patio ngayong gabi ay punung-puno ng tao, malapit na rin talaga ang fiesta. Ang ilan sa mga nagtatrabaho at nag-aaral sa city ay umuwi na sa probinsya. Pagdating pa lang namin sa patio, ang saya-saya na agad. May mga bata na naglalaro sa gilid, mga tindahan ng kung anu-ano—balloons, toys, street foods. Tapos, sa mismong harap ng stage, ang daming nakapalibot na tao, naghihintay ng simula ng contest. Parang lahat ng problema ko biglang gumaan kasi kasama ko ang mga kaibigan ko.

Pati puneralya ay kakunsyaba niya. Alam na rin pala ni mama na pinatay ni Tita Camilla si papa. Si Tita Camilla pa ang nagsabi nun sa kaniya kaya awang-awa ako kay mama nung mag-iiyak na lang daw siya sa kuwarto niya.

Tahimik nang muli ang buong lalawigan nang Cavite tila nawala ang ingay ng mga naghihimagsik na mga rebelde. Nalalapit na rin ang araw na pag-iisang d****b nina heneral Edilberto at Polina. Marami na rin ang nagpaabot ng pagbati nang malaman nila ang balita. Tulala si Polonya habang pinagmamasdan ang traje de boda(damit pangkasal) na kaniyang isusuot sa araw ng kanila ng kasal. Isa itong masamang bangungot para sa kaniya na tila hinding hindi na niya matatakasan pa. Napalingon siya sa pinto ng kaniyang silid nang bumukas iyon.

KABANATA 74 Mabilis at mabigat ang bawat hakbang na ginagawa ni Rostam sa isang mahabang pasilyo patungo sa isang kwarto. Padilim ito nang padilim dahil ang kanilang silid na pupuntahan ay ilang pinagkakatiwalaang tao lang ang nakakaalam. Walang kahit na anong camera ang nakatutok sa gawing ito dahil sa Hacienda, ito ang pinaka pribadong kwarto. Kwarto kung saan ipararanas sayo kung paano tumira sa impyerno.

paliwanag ni Boss Damon. “Huwag kayo mag alala hindi kayo maluluto dito ng buhay. Dahil sementado yang pader na yan at ang ikatlong layer naman ay Nara na kahoy na galing pa ng Baguio at ibang bansa. Disenyo ni Flame ito upang secure ang mga tao na nanatili dito at the same is comfortable sa titira..” paliwanag ni Boss Damon.

Southeast Asia – Philippines. Pakiramdam ko ay may humila sa sahig mula sa ilalim ko. “Timestamp?” tanong ni Rafael. “Six hours ago.” Anim na oras. Habang kami ay nagse-set up dito, may mga taong nag-uusap tungkol sa anak ko na parang isa siyang produkto. Pinikit ko ang mga mata ko sandali. “May pangalan ba?” tanong ko. “Walang real name. Pero may descriptor.”