Phone Ringing Tone Novels & Stories

Argh! [3 days later] RING! RING! RING! RING! RING! RING! My brows furrowed when I heard the noise. I grabbed my other pillow and put it over my ear so I couldn't hear the sound coming from my phone. RING! RING! RING! Yes, I covered my ear, but I'm still hearing the goddamn ringtone. I know that I was the one who set that ringtone, but the sounds still irritate me.

Sa halip, ito pa ang tumalon sa pool upang iligtas siya. Bigla siyang napailing. “Damn...” bulong niya sa sarili. Ngunit bago pa siya makapag-isip pa, isang malakas na ringtone ang umalingawngaw sa paligid. Tring! Tring! Tring! Napalingon siya. Muling tumunog ang cellphone. Sinundan niya ang tunog hanggang sa makarating siya sa gilid ng isang malaking halamanan malapit sa pool.

Kinakabahan niyang pinisil ang kanyang phone at tinignan ang pangalan ng tumatawag ng ilang sandali. Nagdadalawang-isip si Madam Dunn. Kung hindi niya sasagutin ang tawag na ito, pwede niya itong patagalin ng ilang oras. Kapag sinagot niya ang tawag, hindi na niya matatanggihan ang mga susunod dito. Nanahimik na rin ang walang humpay na ringtone. Bago makahinga nang maluwag si Madam Dunn, tumunog na naman ang malagim na ringtone nang walang humpay.

Minsan-minsan, bahagyang kumikilos ang maliit niyang paa. The gentle sound of a ringtone chimed in the bedroom. It was as soothing as a breeze through wind chimes on a wooden porch after a rainstorm, filling the room with a calming resonance. But for Logan, the sound was oddly hypnotic, like a mermaid's song luring him closer.

Sinama lang pala ko dito para matulog. Nagulat ako namg biglang magring yung Cellphone ko at ang kanta ay Fall For You by Secondhand Serenade. Namatay rin yung call. Miscall lang pala. Tapos tumunog ulit. Nagvibrate. Brzzt.brzzt.brzzt. Tapos tumunog ulit. Ay epal na ringtone yan pagkaingay! Sinagot ko na yung call. Hindi pa man ako nakakapagsalita ay nasigaw na sa kabilang linya.

Sa sahig ng carpet, nakakalat ang mga piraso ng cellphone niya—basag na basag matapos itong mahulog kanina. Isa-isa niyang pinulot ang mga piraso. Tahimik lang siya. Maingat niyang pinagdugtong-dugtong ang mga ito. Parang puzzle. Pagkatapos ng ilang sandali, biglang tumunog ang cellphone. Isang malinaw na ringtone ang kumalat sa tahimik na kwarto. **May tumatawag.** Tiningnan ni avianna ang screen.

tugon nito narinig ko yabag senyales umalis na ito sa tabi ko. Narinig ko rin na umingit ang pinto ng silid namin ngunit hindi ko na siya pinagkaabalahang silipin. Tumagilid ako ng higa yakap ang bolster kong unan. Nag-ri-ring ang phone ko. Kilala ko kasi ang ringtone kaya alam ko phone ko iyon hinayaan ko lang hanggang manawa kung sinong tumatawag sa akin. Hanggang sa hinalihin na ako ng mahimbing kong tulog.

Ang malinaw na ringtone ay tila wala sa lugar sa tensyon ng paligid. “Sagutin mo.” Binitiwan ni Shawn ang pulso niya, umatras ng kalahating hakbang, at inayos ang cuffs ng damit niya. Kinuha ni Sunshine ang cellphone. Lumabas sa screen ang pangalan ni Clifford. Nag-atubili siya sandali bago pinindot ang answer. “Sunshine, nasaan ka?”

Napapitlag ako nang biglang mag-vibrate ang aking cellphone, kasabay noon ang pagtunog ng ringtone ko na “Ice Blue Tone.” Nag-register sa caller id ang pangalan ni James. Napatitig ako rito nang matagal. Sinilip ng katabi kong si Liz ang screen ng hawak kong cellphone. Afterwards she stared at me intently.

Dapat tumigil na ako. Isang ring tone ang tumunog. Nilabas ni Eion ang phone niya sa bulsa at sinagot ito, naglakad na paalis. How dare he left ng ganun lang?