Novel & Cerita Phone Ringing Tone

Basta ko nalang isinalampak sa tenga ko ang bluetooth earphone when the phone won't stop ringing. Knowing Pierce, consistent ito. Hindi talaga ito titigil hangga't hindi sinasagot ang tawag nito. Through gritted teeth, I fight the urge to higher my voice then decided to answer the call.

RIVER: [RING! RING! RING!] Naalimpungatan si River ng marinig ang ringtone ng kanyang telepono. Napakunot-noo siya habang unti-unti binubuksan ang mga mata. His vision was still blurred but eventually became clearer as the ring of the phone rang loudly.

Nahuhulog na ang diwa niya sa kawalan. Nang pumailanlang ang isang awiting nagmumula sa kanyang cellphone. “I always thought you were the best, I guess I always will… I always thought that we were blessed, and I feel that way still…” Iyon ang naka-assign na ring tone sa pagtawag ni Ella! Balikwas na napabangon si Sophie. Tumutok ang tingin sa teleponong patuloy sa pagtugtog.

Agad na nagsi-kilos ang mga tauhan ni Damon para maglinis ng lugar samantalang si Damon naman ay nakatulala habang nag-iisip ng mga susunod niyang plano at hakbang. Nawala sa konsentrasyon si Damon nang biglang nag-ring ang kaniyang cell phone. Napangiti siya. Alam na agad niya kung sino ang tumatawag dahil iba ang naka-assign na ringtone nito na siya mismo ang pumili. Mabilis niyang kinuha ang kaniyang earpods at ini-connect iyon sa kaniyang cell phone. “Good morning. It’s too early. Bakit ka napat—”

Umalingawngaw sa loob ng kotse ang ringtone—’yung specific na ringtone na naka-assign lang kay Luke para sa emergency. Nanigas ako, sandaling napunit sa pagitan ng balewalain o sagutin. “Cellphone mo,” bulong ni Andrea sa tainga ko, mahina pa rin ang boses dahil sa init ng sandali. “’Wag mo pansinin,” ungol ko, binihag ulit ang labi niya at ipinagpatuloy ang ginagawa ko. Tumigil saglit ang ring, tapos biglang tumunog ulit. Isa lang ang taong ganito ka-persistent.

Pero gusto niya talagang marinig ang boses nito. Tiimbagang niya muling inabot ang cellphone niya. Just this once.. just this once. Ipinapangako niyang ito na talaga ang huli. Pero ringtone lang ang sunod-sunod niyang narinig sa kabilang linya. Walang sumagot hanggang ang tanging narinig niya sa huli ay ang answer machine na nagsasabing 'unavailable ang taong tinatawagan niya.

"She's still not here. Shit. What's with her?" Nagpipindot ito sa cellphone habang nakatagilid sakanya at mukang hindi mapakali. Ang cellphone ng kanyang anak ang hawak nito. Kasabay ng paglalagay ng cellphone nito sa tenga ay tumunog naman ang ring tone niya dahil sa isang tawag. Ang ringtone na intended lamang para sa tawag ni John. Baby shark ddu-du du-du Baby shark ddu-du du-du

But… The sharp ringtone of a phone sliced through the quiet night, shattering the fragile moment suspended between them. The sea breeze carried the echo away, but the ache it left behind stayed, heavy, unfinished, undeniable. The shrill ringtone tore through the calm night, slicing right into the quiet tension hanging between them. Caden frowned when he checked the screen. The name flashing there made his jaw tighten. He declined the call without hesitation. But barely three seconds passed, muling tumunog ang cellphone. His fingers curled, knuckles whitening. Then with visible restraint, he finally answered.

Ang kanyang paghinga ay bahagyang bumigat, pero bago pa tuluyang lumalim ang init na namamagitan sa kanila. Isang matinis na ringtone ang sumingit sa mga sandaling iyon. Nag-riring ang cellphone niya na nakapatong malapit kay Adrian. Pero hindi iyon pinansin ng asawa, at patuloy lang ito sa ginagawang paghalik sa kanya.

Ring tone niya ang kaniyang naririnig. Kinapa niya ang kaniyang cellphone at ni hindi man lang tiningnan kung sino ang caller. Inilapit niya sa kaniyang tenga ang kaniyang cellphone. "Hello." Musika ang kaniyang narinig. At pamilyar ang lyrics. Di lalayon so kapipiya a ginawa Di lalayon so kasosonor Igira datar aya suktar Makandadamar Naino ka