Poem About Politics Novels & Stories

“Kumusta ka pala?” ”Sakit sa ulo kapag nasa politika ka. Ang pinoproblema ko ngayon ay iyong rapist. Putangina talaga ng mga tigang na nanghahatak ng mga babae! Hindi pa mamatay! Mga gago, a****a!” “My heavens! Mind your words, Adi!”

“College was different. I was stupid. I didn’t know what mattered.” “Now you do?” He nodded. “Now I do.” Sandaling katahimikan. Pareho kaming nakatingin sa hardin sa ibaba, ngunit alam kong pareho kaming ibang bagay ang iniisip. Ang pagitan namin ay puno ng mga salitang hindi masabi, mga tanong na pilit pinipigilan. “Why politics?” tanong ko bigla. “You could have done anything else.” “Because someone had to fix what was broken,” sagot niya. “And maybe, I wanted to prove something... to myself, to everyone.”

Isang kumpas lang ng daliri ko, sasabog sa media at internet ang baho niya. Sumandal ako. "Who says this world is fair kung hindi man lang tayo binigyan ng chance na mamili kung gusto ba nating ipanganak o hindi?" Humalakhak si Anderson at ang mga politiko. They're always the easy to please. Habang ang tarantadong chekwa, yumuko. Sumigid ang satispaksiyon sa loob ko nang makitang may namoong butil ng pawis sa noo.