Novel & Cerita Politics Poem

Nakangiti at namimigay ng kasiyahan sa mga tao. Ako na ngayon ang tinatawag nilang pag-asa. Ang politika ay hindi tungkol sa kabutihan. Tungkol ito sa perception. At ngayon, ang perception ay ako ang mas matatag. Ako ang mas maaasahan. Ako ang hindi nagwawala.

Ang galing, kung 'yung prof man namin ang gumawa nito, saludo ako sa kaniya. 'Yon nga lang, kung 'yung topic mismo ang pag-uusapan ay mahina ako roon lalo na kung polictics ang topic. Isa kasi 'yon sa mga hate kong topic, talaga naman kasing money is power pagdating sa politika. Kapag may pera ka, kaya mong paikutin at hawakan ang mga tao sa iyong kamay. Ni minsan, hindi talaga sumagi sa isip ko na pasukin ang pulitika balang-araw. ---

Bulaslas ko ng maisip ang ganung dahilan. Marahan siyang napatawa. "Hindi. Hindi ganun. We're not related, yuck! Sadyang malapit lang ang mga magulang mo sa magulang ko kaya ganun dahil magkaanib ang mga lolo sa politika." "Paanong politika? Wala akong alam diyan." "May alam ka. Sa tuwing pumupunta ang mga magulang mo rito ay nakakalaro pa kita noon. Yung bahay niyo ngayon ay kung ano man ang estado niyo ngayon ay hindi naman katulad noon."

SHOT OF SIN. SHOT OF PURE PLEASURE. ♪ Please release me, let me go For I don’t love you anymore To waste our lives would be a sin Release me and let me love again ♪ Being a daughter of a politician is not an easy life to live with. You should always be one of the best. Be best in everything. Of course, you should be. Because… All eyes are on you… waiting you to make a great mistake to ruin your father's name and dignity.

Yamot na tanong niya dito. “Patawarin mo ako. Napuno lang ako ng takot. . .” “Hindi takot ang tawag diyan kundi pagiging ganid. Wala kayong ipinagkaiba sa mga politicians na gagawin ang lahat para lang sa personal na ambisyon. Ito lang ang masasabi ko, aanhin mo ang pera kung wala ka naming dangal na maipagmamalaki?”