Poem About My Life Novels & Stories

I sighed in frustration. "Looking at the beautiful sea. Holding a can of beer to ease my anxiety. I realized that I Still cannot see the real meaning of things that put through my shoulders. Although the sky reflects the tranquility, even the ocean waves tried to reached the sand. My eyes saw the visibility of a raging waves having the shadow of the sun. I am lost cause I felt the chain attached to me and I will never be free."napatulala lang ako lalo habang binibigkas ang sarili kong poem na nagawa sa pagmamasid sa paligid at pag iisip. "How to escape this kind of destiny? If my mind is troubled with uncertainty." I continued.

Parang narinig ko na dati pero hindi ko lang maalala kung kanino. Inikot ko ang aking paningin sa paligid ngunit wala akong ibang makita kundi liwanag na bumabalot sa buong lugar. Sobrang liwanag na halos wala akong makita. 🎼 At dahil sa iyo, napukaw ang damdamin ko Natuto akong mangarap sa gitna ng kadiliman Hinarap ko ang kahirapan, minahal ko ang buhay

Hindi ko inisip ang biro ko sa gulat sa kaniya. “How can you live your life this way?” Halos bulong nitong katanongan. Pakiramdam ko tuloy ay saglit na tumigil ang mundo, ngunit hindi ko na pinag-isipan. Lalo nang mapansing marami siyang gustong sabihin ngunit naghihirap ang loob.

Hindi ko masikmurang magbenta ng laman. Kaya nga ako nag-aaral para makaalis na sa impiyernong buhay na ito tapos isasadlak ko pa ang sarili ko sa putik? Ang unfair lang ng buhay. Bakit kailangang ako na lang palagi ang sumasalo sa kanilang mga problema?

Ayoko pa naman sa lahat ay pinagpipiyestahan ang buhay ko. Iyon lang naman ang ipinagkalat ng taong iyon, at ang katotohanan na isang kabit ang nanay ko. Wala naman silang ibang mahihita sa diary ko kung hindi mga hinanakit ko lang sa buhay.

"Paanong lason e hindi naman ako nasusuka at nangangasim kagaya mo. Hellar! Parehas tayo ng kinakain, imposibleng hindi rin ako malason." May isang bagay na pumapasok sa isip ko. Bagay iyon na hindi ako sigurado. Isang bagay na hindi ko kayang sabihin na blessing o kamalasan sa buhay ko. At isa lang ang masasabi ko, isa itong bagay na kayang baguhin ang takbo ng pamumuhay ko. "Haila, sabay na tayong umuwi."

🎼🎶No, you don't know me well And every little thing only time will tell If you believe the things that I do And we'll see it through Mariin kong ipinikit ang mga mata ko at hindi ko na napigilan ang pag-uunahan ng mga luha ko ng makita ko ang imahe ng mga magulang kong nakangiti. Masaya sila nanay at tatay para sa akin. Sa muling pagdilat ko sa aking mga mata ang malamlam ngunit luhaan mata ni Calyx ang bumungad sa akin. Ang mga mata niyang akala ko hindi ko na makikita pang muli. 🎶Life can be short or long

I really hate my life, lalo na tong motion sickness ko Nong huminto yong bus ay dali dali akong bumaba ng bus at naghanap ng masusukahan Pinunasan ko na muna yong bibig ko pagkatapos kung sumuka at babalik na sana sa bus ng mapansin kung wala na yong bus sa likod ko Akala ko ay wala pang mas mamalas na mangyayari sa akin pero I guess lahat na ata ng kamalasan ay napunta sa akin My phone in my pocket is gone "Tang*na mo kalawakan at bweset ka kung sino kang magnanakaw ka" sigaw ko pa I'm all alone on the side of the road, in the middle of the night. I guess dito na rin ako mamatay WHAT A LIFE Napaupo nalang ako sa isang sulok, hindi ko na pinansin kung gaano kadumi yong inupuan ko Pagod na ta

Kasi para saan pa para mabuhay ako. My purpose in life is such a waste, kung hindi ko naman kasama ang tao na nag-bigay inspirasyon saakin at nag-palakas ng loob ko noong una palang. Just let me do what i want, ayoko nang ganito, I am barely living. Hindi ko naman gusto na ganito kaming lahat dito sa bahay. All i wish everytime i woke up is to end what is making me suffer. At ako mismo ang nag-papahirap sa sarili ko at hindi ko naman na kaya pang lumaban, lalo na at wala nang silbi ang lahat ng bagay.

Lumapit siya sakin at hinalikan ako sa noo at niyakap. "Alam mo ba kung ano ang na-realize ko sa araw na ito?" tnong ko. "What is it?" "Just like what someone says, I realized that 'Life is like a book. Some chapters sad, some happy, and some exciting. But if you never turn the page, you will never know what the next chapter holds.' You're the next chapter of my life. And I want you stay till the end of my story... Of our story." "I want you to be my beginning and end Alexandra. We'll complete the book where our love will last forever."