Portal In Tagalog の小説・ストーリー

Umiiyak kong hiling. "Via." nag-aalalang sambit ni sir sa akin. Huminga ito ng malalim. "Sumunod ka agad sa port mamaya. Okay? Aantayin ka namin." Sagot ni sir at pinabukas ang pintuan. "S-salamat po sir. Salamat po." agad akong lumabas at pumara ng taxi.

Inaya ko na siya papasok sa loob at bumungad sa’min ang malaking pangalan nang School. “KALAYAAN COLLEGE,” at dito na mag uumpisa ang panibagong buhay ko. END

paalam ni Guiller na dumiretso "Joelve's Pa-init and Bohol-anon" Halos kalahating oras din sina Ezekiel at Desiree roon. "“Minyo namong duha, Ma'am ug Sir?"(Mag-asawa ho kayo Ma'am Sir?)pagtatanong ng isa nagbabantay sa may zip line sa diyalektong Boholano. “Ayy! Dili. Amo ra na siyang bisita.”(Naku! Hindi po bisita namin siya)iyon na lang ang naisipan ni Desiree na sabihin sa lalaki.

Reply niya with a smiling emoji in the end. "I know that I've been waiting for two years and that's fine, pero gusto ko lang malaman if may patutunguhan ba ito? Huwag ka sanang magalit, takot lang kase ako na baka may makilala ka and I want to know kung may pag-asa pa ba ako o wala na, huwag kang mag-alala dahil anumang sagot ang isagot mo, I'll be fine." Sent Halos hindi ko mapindot ang send button noong unaa pero naglakas loob ako para isend yun.

Nang makarating kami sa gitna ng kagubatan kung saan may kalayuan sa bayan o sa paningin ng iba ay huminto kami. “Mayroon akong pagsubok para sa iyo, at maaari ring isang pagsasanay,” saad niya. Agad na nilingon ko siya at kinunutan ng noo. “Ano iyon?” tanong ko. Itinapat niya ang kanyang palad sa harap namin hanggang sa bumukas doon ang isang portal, na mabilis niya ring pinaglaho. “Magbukas ka ng portal papunta sa aming mundo.” Agad na napaawang ang labi ko dahil sa sinabi niya at tumigin sa kanya na para bang tinubuan siya ng pangalawang ulo.

Grabe kung makatingin porket mayaman na siya? Nadungisan ba ang ego niya dahil ang naka one night stand niya kagabi ay isang waiter lang? Well, hindi ko na iyon problema! Problema niya iyon! Kalandi landi kasi. Pinigilan kong umirap at umiwas na lamang ng tingin sa kaniya at nagpatuloy sa paglalakad ng parang walang nagyari, na parang hindi ko siya kilala. Hindi ko naman talaga siya kilala eh! Kilala ko lang sa mukha pero sa pangalan hindi.

Kabaliktaran sa mukha ni Lance, striktong gwapo. Teka, bakit bigla siyang napasok sa isipan ko. "Oie, kilala mo? Parang ngayon ko lang nakita rito." Si Joan na pilit pa ring tinitingnan ito kahit maraming tao ang dumadaan "Seaman 'yan eh. Kakababa pa lang daw sa barko kaya ngayon lang ulit naka balik dito," sagot ko na hindi pa rin inaalis ang mata sa kanya.

kaagad na sagot ng isa sa mga sirena habang nakarehistro ang ngiti sa mukha nito. Lumingon sa amin si Meira, "Matatagpuan ito sa isang maliit na bayan. Matatagpuan niyo ito kapag narating niyo ang pinakadulo ng kagubatan na ito sa kanluran," sabi niya. "Kapag narating niyo na ang bayan na iyon, may matatagpuan kayong kagubatan malapit roon. Doon nagtatago ang ilog na tinutukoy nila," sabay sulyap niya sa mga sirena na sabay sabay na ngumiti sa amin.

Port "ARE you okay now?" tanong sa aking ng aking boss nang nasa loob na kami ng elevator. Tumango ako ng bahagya rito. "I'm fine, sir," sagot ko nang hindi lumingon sa kanya. Narinig ko ang pag buntong hininga nito. "You can go home if you're not feeling well, ako na lang ang pupunta sa Port... since nandoon naman si Maria," wika nito na ikinalingon ko.