Predator Sense Download Novels & Stories

Ang kanyang isip, na hinasa para sa mga estratehiya sa stock market, ay natutong unawain ang wika ng mga alon at ang siklo ng buhay ng mga pawikan. Ngunit ang paraiso ay laging may ahas. Isang umaga, ang kalmadong asul na tubig ng isla ay ginambala ng isang dambuhalang anino. Isang marangyang yate, kumikinang sa ilalim ng araw na parang isang hiyas na gawa sa kasakiman, ang marahang dumaong sa daungan. Ang pangalan nito, na nakaukit sa ginto, ay "The Predator." Bumaba mula rito si Mr. Hendrickson, isang matabang lalaki na tila laging pinagpapawisan sa kabila ng mamahaling linen na suit na kanyang suot. Ang kanyang mga mata ay maliliit at tuso, tulad ng isang buwitre na nakakita ng isang mama

The air was thick with the scent of damp earth and rot, but Leona didn’t notice it. Her senses were on high alert, tuned to a different kind of frequency. The low, ominous hum of the drone was long gone, replaced by the more terrifying silence of an enemy that walked on two feet. A predator, unlike any she had ever known, was hunting them, a predator with a new kind of strategy. Julian walked behind her, his breath ragged, his sophisticated gear now little more than a dead weight. His scanner was fried, a useless piece of metal. But his mind, she knew, was working just as fast as hers.

Si James ay halos napapalibutan ng kawalan sa sandaling ito. Sa isang kisapmata, lumukso si James sa langit at inilagay ang kanyang Divine Sense upang maghanap ng iba pang mga nilalang. Ang kanyang diskarte ay pumatay ng isa kapag nakita niya ang isa. Ang simple at brutal na diskarte na ito ay magiging mahusay na pagsasanay para sa kanya sa sandaling ipagpalagay niya ang posisyon ng pinuno ng Dooms.

FIVE SENSES CHAPTER 21: MURDER OR SUICIDE? Nilapitan ni Andy ang kaluluwa ng lalake habang pinapanood siya ni Kino. Nang makapunta siya sa harapan ng lalake ay kinuha niya ang atensyon nito. "Ako nga pala si Andy, isang Paranormal Club member. Narito ako para tulungan ka." pakilala ni Andy. Kumunot ang noo ng lalake.

Napahawak ito sa magulo nitong buhok at hindi man lang niya ako hinihiwalayan ng tingin. “It takes one, to know one. Animals can sense fear and they take it as a hint that you are their prey. I just feel calm and with that, it's their cue that just like them, I am a predator,” kumpyansa kong sagot. “Ow, just how those women like sly fox gobbled you up last night!” Narinig kong humalakhak si Dimagiba sa huling sinabi nito.

Raven's Point of View PAGKALAPAG na pagkalapag ko sa lupa ay bumungad sa akin ang paligid na nababalot ng alikabok. I can't see and feel anything, and this kind of feeling is somewhat not good. It feels like the enemy is just watching me from afar, trying to find a chance to attack and devour me. I hate to admit it, but I somehow appear to be the prey. But too bad, I am a prey that fights until his last breath to defend himself from his predator; a prey that can turn to a predator. One wrong move and I can turn the table on the other side.