Preludes By Daryll Delgado Summary Novels & Stories

Kaagad na ipinaikot ni Darryl ang sanga ng puno at nagsimulang ipakita ang galaw. Huminga ng malalim si preston at tumitig sa mga galaw ni Darryl, hindi niya pinalampas ang anumang detalye. Kilala siya bilang isang sword enthusiast. Nakikita niyang mas mahalaga ang swordsmanship kaysa sa sariling buhay. Mabilis na natapos ni Darryl ang pagpapakita sa unang galaw. Iginilid niya ang kaniyang ulo at nginitian si Preston. “Kamusta? Nakita mo bang maigi?”

tanong ni Domney Del Rosario. "Nanalo?" Nang marinig ito, agad na sumimangot si Handrel at sinabi, "Kung nanalo siya kay Eryl Bonifacio ng tapat, wala akong masabi, pero tiyak gumamit siya ng mga mababang paraan. Kung hindi, siya ay isang kahihiyan. Paano siya mananalo kay Eryl Bonifacio? At saka, hindi na kailangang sumali ni Eryl Bonifacio sa preliminaries. Paano siya magiging kalaban sa preliminaries? Sigurado akong may mga lihim na galaw na ginawa dito. Talaga namang nakakadiri." Hindi alam ni Handrel na ang "mababang paraan" na tinutukoy niya ay ang mismo niyang lolo, si Domney Del Rosario, na nag-ayos kay Eryl Bonifacio.

Inistalk niya ang Delriolegacy, wala namang post saka wala ring profile pero parang kinutuban na siya. Makalipas ang ilang segundo, may nag DM na sa kanya. "You move fast. But I move silently. Enjoy the calm before your storm." Napaawang ang bibig ng dalaga. Napalunok siya, hindi naman niya alam kung si clavio iyon, pero ang paraan ng pagkakasulat ay pamilyar para sa kanya. Direct, Controlled and it's shouting a dangerous situation. Prenti lamang naka upo sa mesa si clavio habang pinapanood ang mga PR updates. Ang mga artikulo ay nagsisimulang magbago ng tono.

'Ang "Prelude and Fugue in G minor" ay isa pang prelude mula sa "The Well-Tempered Clavier" ni Bach, na nilalaro ni Henry kanina. Nasiyahan si Jordan sa isang patas na hamon. Dahil naglaro si Henry ng prelude mula sa "The Well-Tempered Clavier" ni Bach, gagampanan din niya ang prelude mula sa parehong piyesa. At ang pagpili ni Jordan sa prelude na ito ay tiyak na magpapakilos sa mga panauhin kaysa sa naunang pagganap ni Henry.

“But this isn’t necessary.” Tumawa si Harvey nang bahagya. “I just want to show you how serious I am.” At doon niya napagtanto. Mas gusto niya ang simpleng gesture. Simpleng gesture o dahil si Daryl ang gumagawa? Habang naglalakad siya palayo sa stage, biglang pumasok sa isip niya ang isang eksenang kabaligtaran nito, si Daryl, tahimik na inaabot ang kape niya nang walang camera. Isang handwritten note. Isang sketchpad. Isang hawak sa kamay sa loob ng elevator na walang salitang kailangan.