Proud Mother Quotes

Wild and immodest are just a few words na ikinakabit sa pangalan ni Atashia Magnoia. Bakit? Anak kasi siya ng isang babaeng mababa ang lipad. People condemn her because of her mother's work. Dahil dito kaya simula noong bata pa siya ay pilit niyang pinatutunayan sa lahat na iba siya sa kaniyang ina. Sa kabila ng pangmamaltrato na kaniyang nararanasan, hindi niya magawang iwanan ang kaniyang nanay. Wala kasi siyang ibang matatawag na pamilya maliban dito. Hanggang sa dumating si Lance Henzon sa buhay ni Atashia. Wala siyang pakialam sa kung anuman ang kinamulatan na buhay ng dalaga. Sa kabila ng pagiging CEO ng Henzon Group of Companies, walang takot niyang aalisin ang babaeng minamahal sa putikan na kinasasadlakan nito, kahit kapalit noon ay madungisan ang apelyido na iniingatan niya. Handa siyang maging tanga at katawa-tawa sa ngalan ng pag-ibig. Pakakasalan niya si Atashia dahilan para isumpa siya ng kan'yang buong pamilya. Iiwan n'ya ang karangyaan at magtratrabaho siya bilang isang construction worker para buhayin ang kaniyang asawa. Sa kabila ng hirap, magiging masaya silang dalawa. Ngunit isang aksidente ang babago sa lahat. Sa muling pag-gising ni Lance, mamumulat siya sa katotohanan na ang kan'yang asawa ay nakalimutan na ang kanilang sumpaan at naging katulad na rin ng kaniyang biyenan. Bukod pa roon, may anak na si Atashia na pilit ipinaaako sa kaniya. Ang pusong dating wagas kung magmahal ay babalutin ng matinding poot at kasamaan na magdudulot ng matinding sugat sa mga puso nila. Ang kasal na nagbibigkis sa dalawa ay tatalikuran ni Lance at sa iba niya hahanapin ang panibagong kaligayahan. Ngunit paano kung gawin ni Atashia ang lahat upang muli siyang mapaibig, babalikan n'ya pa rin ba ang kan'yang asawa sa kabila ng pagkakaroon nito ng dirty secret?

Dati, naniniwala si Amara na love could heal everything. Ikinasal siya kay Lucien—isang napakatalino ngunit cold-hearted na surgeon—ang lalaking minsang naging sandalan niya sa gitna ng sakit. Sa mga panahong iyon, kahit ang hapdi ng bawat araw ay nagiging matiisin, basta’t naroon ito. But love does not survive betrayal disguised as indifference. Nang bumalik si Lysandra—ang babaeng kailanman ay hindi nawala sa puso ni Lucien—doon tuluyang gumuho ang mundong pilit binuo ni Amara. Unti-unti niyang tinanggap ang katotohanang matagal na niyang tinatakasan: she was never the one he chose. Isa lang siyang substitute. Isang pansamantalang kapalit sa isang kuwentong hindi kailanman naging kanya. Buntis siya. At ang batang dinadala niya’y itinuturing ng mali. Para kay Lucien, ang lahat ay parang isang operasyon: dapat malinis, kontrolado, walang “error.” Kahit pa ang kapalit nito ay isang buhay… o isang pusong tuluyang madudurog. Ngunit ang wakas ay dumating nang makita ni Amara ang huling pruweba ng pagtataksil. Sa sandaling iyon, may kung anong tuluyang namatay sa loob niya. Hindi na siya umiyak. Hindi na siya nagtanong. Hindi na siya umasa. “I want a divorce.” Apat na salitang sapat para patahimikin ang buong mundo ni Lucien. Ngunit imbes na magalit, tumawa ito—mababa, malamig, mapanlait. “Divorce? Saan ka pupunta? You have no degree, no job, and your mother is sick.” Ngunit ang babaeng nasa harapan niya ngayo’y hindi na ang Amara na kilala niya. “Maybe I’ll struggle,” mahina ngunit matalim ang boses niya. “Pero mas pipiliin kong maghirap sa labas kaysa manatili dito—sa ‘yo—bilang kapalit ng babaeng hindi mo kailanman binitawan.” Sa unang pagkakataon… natahimik si Lucien. Dahil ang babaeng akala niyang hindi kailanman aalis—ay siya mismong handang iwan ang lahat. At sa pagkakataong ito, Amara will rewrite everything—walang babalikan, walang aayusin, at wala nang pagmamahal na muling magliligtas sa kanila.