Puro Cute

"Parang awa niyo na itigil niyo na to."- pagmamakaawa ng isang dalaga Ngunit wala man lang siyang ibang narinig kundi puro tawanan. Kitang kita niya sa mga mukha ng mga taong nasa harap niya ang mga ngisi sa kanilang mga labi. 'Kahit maubos pa ang boses mo kakasigaw Crystal walang makakarinig sayo dito hanggang sa mamatay ka."- nakangiting wika ng babae na nasa harapan niya. "Teka teka sandali! Sandali lang Yessie. Wala sa plano to."- pagpigil ng isa pang boses. Halos hindi na matingnan ni Crystal kung sino ito. 'And so? You think I care? She deserve it! Sge deserve to die!!."- puno ng kaseryosohan na saad ni Yessie. 'Sinusumpa ko maybabayad kayo! Pagbabayaran niyo ang ginawa niyong to. Hindi ko kayo papatahimikin!'- nakakakilabot na sigaw ng dalaga kahit na nahihirapan na ito. 'Talaga? Sa tingin mo mangyayari pa yun? Sa tingin mo magagawa mo pa yun? Hahaha! Huwag kang magpatawa! Ito na ang huling gabing masisilayan mo ang mundo. Paalam Crystal! Rest well darling.'- ngising sabi nito at walang ka abog abog na hinampas ng kahoy ang kamay dahilan para mapabitaw ito at malaglag. Halos hindi ako makahinga sa nakita. I'm so sorry! Paano nga ba matatapos lahat ng to kung hindi nila alam kung sino ang totoong kalaban? Buhay ang kinuha at buhay din ang magiging kapalit. Pinaglalaruan ng isang tinig! Boses na nakakapangilabot. Paulit ulit na naririnig at kapag narinig mo ito magtago kana, dahil ikaw na ang susunod. "Tagu-taguan maliwanag ang buwan, pagbilang ko ng tatlo nakatago na kayo. isa, dalawa, tatlo. Pag nahuli ko ay papatayin ko" Pag narinig mo ang katagang yan ay magtago kana. Run and hide as fast as you can. Save yourself before it's too late. Killer is here, death is everywhere. Be careful who you trust. Tik tak Tik tak...

"Well done." He claps as he took a few steps behind me. "I didn't think you have it in you. I must say I'm impressed." I got up from the lifeless body as blood dripped from my palms and mouth. With my sleeve I brushed the blood of my mouth. "Well that's what you get for doubting me." "Amazing work. And I'm a man of my word. You're the rightful Luna of this pack." He smiled as he spreads his arms widely. "And you being the Alpha I suppose." He smirked in agreement. "I'm the one who killed the Alpha!" The other werewolves whined, backing away as I reminded them about the excruciating death of their Alpha. "And I'm very proud of you." Perfectly smiling he took another steps closer. "You should, you trained me after all. But let's not forget the rules, who ever kills an Alpha becomes an Alpha." I took steps of my own closer to him. " Angelina? We talked about this. The deal was if you kill him... I become the Alpha and you will be my Luna." " Change of plans cute face. I killed him, I have his blood in my hands. " I bluntly showed my hands covered with blood. " Meaning I'm the rightful Alpha." At my words he blasted out laughing, then his face grew set seeing how serious I was. " You're a women. You can't be an Alpha. Like I said you'll be my Luna." " Like I said change of plans. I'll be the Alpha of this pack! You can call me the Alpha-Luna." *************************************************** Angelina, who got chased away from her pack and left to die after rejecting the Alpha. In the big city she learns new ways to survive. Forgets about her past. But happens when the past comes crawling back?

Mia Fernando, A 26 Year old Spanish Woman with Exquisite Beauty, Anywhere she Went, All eyes would turn, She was endowed with Exquisite Black Colored Eyes, Auburn Lush hair, Small and Pointed Nose, Cute Pouty Lips CARL GONZALEZ, a 30 Year Old Ruthless Business Man, He Owned an IT Company which was Responsible for Most Of The Modern Technology we have today Immediately He walks into The Company, Everywhere Goes Quiet and Chilly, Employees Shook and The Mention of Him Name, Peed their Pants at the Sound of His Voice "Why Spend Time Falling in Love when I can make Billions Of Dollars During that time?" These Were His Favorite Words He Hated The Sight of Women but only had a soft heart for..... HIMSELF, His Mom Died Immediately He was Born, His Father joined His Mom When he turned 8 and Ever since then, He had been fending for himself At Age 9, He would go about Each street giving Rich People Shines on their Shoes, He Built what he has today Carl Always thought Women were nothing but Weak, Gold digging Fellas until He Met Her Her Innocence Drew her to him, The way she would scrunch up her face when she was Disgusted, The Way her eyes brow would raise when she was Confused, The way her eyes twinkled when She smiles, He Knew He wasn't In Love with her but He Felt The Monsters within him fall at her foot He Claimed her as His the moment he heard her Voice and When He Saw her for the First Time, He Claimed her as His Bride One Day He Decided To Do Something Ruthless To Get Her, He did something Which got her Wanting to Run Away from Him, What did he do You Might ask He........

Larissa Moretti viveu um namoro de cinco anos. Intenso o bastante para virar notícia em Aurimare. No dia de assinar os papéis do casamento, ele simplesmente... não apareceu. Ali, a paciência dela morreu. Larissa terminou. O noivo virou ex. E ela jurou: não voltaria atrás. Nunca. Só que a engrenagem do destino não parou. Um telefonema mudou tudo. Por puro orgulho, Larissa se casou com Arthur Vasconcelos, o homem frio com quem mal falava, e o irmão mais velho do seu ex. Arthur era o homem mais cobiçado de Aurimare. Brilhante, intocável. Foi ele quem levantou um império financeiro que atravessava fronteiras. Um magnata que o mercado respeitava. E, quando o nome Vasconcelos era citado, até gente poderosa baixava a voz. Depois do casamento, porém, Arthur só tinha uma regra: Larissa. Ele a tratava como raridade. Protegia, cedia, colocava o mundo em ordem com a mesma naturalidade com que tirava um fio de cabelo do rosto dela. Até o dia em que o ex a humilhou, chamando-a de inútil, como se ela não valesse nada. Arthur nem discutiu. Um soco seco. O irmão dele no chão. Ele se inclinou um pouco, a voz baixa: — Minha esposa é o meu tudo. Não existe joia neste mundo, por mais rara e brilhante, que chegue perto da luz dela. Tudo o que for dela, eu apoio. Insulte-a de novo e você está fora da família Vasconcelos. Para sempre. Só muito tempo depois Larissa entenderia. O homem que ela sempre temeu a amava havia dez anos. E aquele "casamento por impulso"? Foi um plano paciente. Um laço doce armado para ela cair... e nunca mais querer sair.

“Can I still be your executive assistant?” Narat asked, giving those cute puppy eyes. Kasit smirked. “Why? You want the job just to get close to me?” “No way,” Narat said quickly. “Even if I was a girl, you wouldn’t be my type.” Kasit’s eyes went big. “What? Do you know how many people want me?” Narat laughed. “They must be blind. I just need the job to pay you back.” Kasit lifted one eyebrow. “Okay, you get the job… but only on one condition.” “What condition?” “Marry me.” Narat woke up in a stranger’s bed. His head was empty. He remembered nothing from the night before. No clue how he got there. Both guys are straight. They only like women. But that night, something wild happened. Narat suffers from sleepwalking. That night, he sleepwalked right into Kasit’s life and into his bed. During the job interview, the CEO who requested to interview him personally turned out to be Kasit, the stranger he had a night with. Things got heated up for Narat,he got indebted to Kasit and needed money for his sister's hospital bill, Kasit offered him a deal to marry him… but it’s a trap. Kasit is mad about Narat’s turning him down and complicating his life. He plans revenge: make Narat fall in love,use him to avoid marrying Darika,then dump him. Narat has his own plan too:manipulate him,take the money he needs, then make Kasit hate him so he ends the marriage. Both think they will win this game of tricks and hidden feelings. But that one night already changed everything. Straight guys… now fighting new desires they can’t ignore. Who will break first? Who will win when hate turns to love?

“Don’t expect me to love you, Lian. I only married you because I knew I could control you. You’re just a plaything, easy to use, easy to manipulate.” – Prince Yul Maagang namulat sa realidad si Lian, isang babaeng kayod-kalabaw para sa pamilyang puro luho ang inaatupag at walang ginawa kundi lustayin ang perang pinaghirapan niya. May tatay siyang lasinggero, kapatid na lulong sa bisyo, at inang comatose sa ospital. Kahit anong trabaho, pinasok niya makaraos lang hanggang sa nakuha siyang bodyguard ng isang miyembro ng royal family. Akala niya, doon na magsisimula ang pagbabago. Pero mas naging demanding pa ang pamilya niya pagdating sa pera. Sa trabaho, hindi rin maganda ang trato sa kanya pero tiniis niya dahil sa laki ng sahod. Pakiramdam niya, palagi siyang pinagkakaitan ng tadhana. Hanggang sa isang araw, dumating ang prinsipe sa bansa upang maghanap ng mapapangasawa. Sa gitna ng isang engrandeng event sa palasyo, aksidente siyang nakita ng prinsipe. At sa harap ng maraming tao, bigla siya nitong inalok ng kasal, isang eksenang ikinagulat ng lahat. Ang akala ng prinsipe, madali lang kontrolin si Lian. Bodyguard lang naman niya ito dati. Pero ang totoo, inalok niya ito ng kasal para pagtakpan ang matagal na niyang relasyon sa isang babae, isang sikretong ayaw niyang mabunyag sa kanyang maharlikang pamilya. Pero nagkamali siya. Habang patagal nang patagal ang pagsasama nila, unti-unting nahuhulog ang loob ng prinsipe kay Lian. Sa araw-araw na bangayan, asaran, at hindi inaasahang mga lambingan. Napalapit sila sa isa’t isa. Pero paano kung mabunyag ang sikreto ng prinsipe? Tatanggapin pa rin ba siya ni Lian lalo't dinadala na nito ang anak niya? O mas pipiliin nitong tumakbo palayo at bumalik sa dating buhay?

“Lord pahiram ng anak ko! Please lang huwag mo muna siyang kuhain sa akin, hindi ko kakayanin. Sobrang bata pa ng aking anak! Huhuhu!” napasandal na lang ako sa wall ng hospital at humahagulgol na nananalangin. Bago pa ako makapagsalita ulit ay nakita ko ang Arnaldong iyun na nakatingin saming dalawa ni Regan, nakatayo lang din ito sa isang sulok malapit samin, yumuko siya ng makita niya akong nakatingin sa kanya. Bumitiw ako sa pagkakakapit ko kay Regan at lumapit ako papunta sa lugar kung nasan si Arnaldo, hinabol lang ako ng tingin ni Regan at hindi ko na napigilan ang aking sarili, isang malakas na sampal ang pinakawalan ko sa pisngi ni Arnaldo. Nagsusumigaw ang galit sa aking puso't isipan Nakita kong napakapit siya sa kanyang pisngi at nagatataka siyang napatingin sakin"Hay*p ka! nakapawalang hiya mo talaga. Nagpakalayo-layo na kami ni Anthony nasundan mo pa rin kami. Wala ka ng dinala sa buhay naming mag-ina kundi puro sakuna.(pinaghahampas ko ang kanyang dibdib habang patuloy ang aking pag iyak, Sobrang galit ang aking nararamdaman, hinahayaan lang naman niya ako sa kanyang ginagawa, maya-maya ay naramdaman kong niyakap na niya ako para huminahon, ) Hindi na ako nanggulo sa buhay niyong mag-asawa kagaya ng gusto mong mangyari! kaya please lang lubayan mo na kaming mag-ina. HUHUHU" bigla naman akong nanghina at tila nawalan ng lakas ng yakapin na niya ako, pakiramdam ko ay nasa maayos akong mga kamay sa piling ng bisig nito. "Naguguluhan ako! anong ibig mong sabihin?! Hindi kita maintindihan, Una kitang nakita sa bahay namin, kasama ko sa kwarto , yun na ang una at huli nating pagkikita!" sagot sakin ni Arnaldo

𝗣𝗥𝗢𝗟𝗢𝗚𝗨𝗘 Agad akong nagbihis nang makaalis si Damian, narinig kong mamayang alas syete ng gabi pa ang uwi nito. Pagkakataon kona ito para makatakas Matapos kong magbihis ay sumilip muna ako sa labas ng kwarto. Alam kong maraming bantay ang nandito pero kailangan kong gawan ng paraan 'to. Gustong gusto ko nang makatakas sakanya “ pst! ” sitsit ko sa isang bantay “ Ano po 'yun señorita? ” “ Nauuhaw ako, Gusto ko ng tubig. ” saad ko. “ Sandali lang po. ” Nilibot ko ang aking paningin. Ang ibang bantay ay abala sa paglilinis ng mga armas nila. Kaya naman dahan dahan akong naglakad, halos hindi na ako makahinga dahil sa ginagawa kong ito. Konti nalang ay malapit na rin ako sa pinto Makakatakas rin ako rito.. Makakasama kona ulit sina mama at papa Bubuksan kona sana ang pinto ngunit agad 'yong bumukas at bumungad saakin ang madilim na mukha ni Damian “ trying to escape again? ” “ damian.. ” umatras ako dahil sa takot. dahan-dahan itong lumapit sakin “ you can't escape from here, Avril. ” matigas na sabi nito “ damian, pakawalan mona ako please.. ” nagmamakaawang sabi ko “ Why would i? You're now my wife. ” Umiling ako, “ Nahihibang kana Damian. Kahit kailan hindi ko papatulan ang isang demónyong gaya mo! ” lakas loob na sigaw ko Oo nga't asawa niya ako. Asawa niya lang ako sa papel. mula nang kidnapin ako nito ay naging impyerno na ang buhay ko. Wala na akong ibang naramdaman kundi puro takot at pangungulila sa mga magulang ko “ So this is the evil you're talking about. ” matigas na aniya at pinutukan ang isa sa mga katulong rito. napaiyak ako sa takot. Wala nang buhay ang inosenteng katulong Ito ba talaga ang nakatadhanang buhay para saakin? Ang pang habang buhay na maitali sa isang demònyong kagaya niya? Ang maging isang asawa ng demònyong 'to

Após a Grande Guerra entre os três clãs — Humanos, Dragões e Lobos — uma maldição caiu sobre os dois mais poderosos: os descendentes de sangue puro dos Dragões e Lobos perderam a capacidade de herdar todo o seu poder. Para preservar a força de suas linhagens, os reis de cada clã passaram a depender de uma única saída: gerar herdeiros com uma mulher humana portadora de Bênçãos. Aquele que primeiro tivesse um filho mestiço e poderoso garantiria ao seu povo o domínio sobre os três clãs por cem anos. Em minha vida passada, fui escolhida para casar com Silas Hector, o Rei dos Lobos de Prata, um homem que aparentava ser gentil, mas escondia uma alma fria como o gelo. Um ano após o casamento, dei à luz um filho meio lobo que herdou todo o poder da linhagem. Silas venceu a disputa, e os Lobos governaram o mundo por um século. Minha irmã, Lucia, fascinada pelo magnífico Dragão de Prata, se casou com seu rei. Mas os dragões eram arrogantes e imprevisíveis. Em um acesso de fúria, ele destruiu o útero de Lucia e matou o filho que ela carregava. Ela ficou estéril. Tomada pela inveja, Lucia me assassinou com uma facada em plena reunião de família. Quando abri os olhos, voltei ao exato momento que antecedia o Casamento dos Três Clãs. Lucia também voltou no tempo... e correu para a cama de Silas. Mas ela não sabia de uma coisa: Silas nunca amou humanas. Ele apenas se divertia em destruí-las. Agora, com o passado nas minhas mãos e a verdade diante dos olhos, eu não lutarei por amor. Lutarei por vingança.

Mi hermana, María Sánchez, que siempre despreciaba la escuela, de pronto quiso presentar el examen para la universidad y les pidió a mis papás que me casaran con el hijo de un alto mando militar; a cambio, el general pondría el dinero para su carrera, un “apoyo” disfrazado de arreglo. Entonces supe que ella también había renacido. En la vida pasada, a María los libros le daban flojera: salió de la prepa y se casó con el hijo del comandante de zona, con un arreglo generoso de por medio. Luego a Bruno lo cambiaron a la frontera norte, a una Zona Militar pegada a nogales; a ella le repugnó el entorno y se negó a irse con la tropa. Yo, en cambio, terminé la universidad a puro trabajo y ahorro, entré a una dependencia pública con plaza base y me volví, por fin, capitalina de verdad. Ya metida en la vida castrense, María empezó a cobrar mordidas usando el nombre del suegro general. Lo metió en broncas con los de arriba; la Contraloría de la Militar lo bajó de puesto sin miramientos y, al final, la suegra la corrió de la casa. Tras el divorcio, la engancharon con una “asesoría” para invertir en la Bolsa de Valores; vino el desplome y quemó los ahorros de jubilación de mis papás. Sin salida, se me pegó y, cuchillo en mano, me obligó a entregarle mis ahorros y mi casa “para levantarse otra vez”. En el jaloneo me dio doce puñaladas. Me desangré. Cuando abrí los ojos otra vez, estaba de vuelta al principio: mi hermana les pedía a mis papás que me casaran con Bruno. Yo acepté encantada y me di de baja de la prepa de inmediato.