Put A Smile On Manga の小説・ストーリー

Isang matamis na ngiti ang gumuhit sa kanyang mga labi habang nakikipagtitigan kay Yugi. He did the same thing. "What?" anas nito at muli ay hinalikan siya. "What are you smiling at? Ikaw lang ang nakita kong first time makipag-sex na nakangiti. Aren't you in pain?" Napalunok siya nang muling ipasok ni Yugi ang alaga nito sa kanyang gitna.

I want a soft, caring and lovable Magen! "Good..." he laughed as he started to walk again. Did he smile again? Omg, why his smile looks like a masterpiece too?

Maya maya ay naramdaman ko ang pag dampi bigla ng labi niya sa akin at ito'y subrang tagal kaya napa habol ako sa aking hininga. Itinago ko na lang ang namumula kong mukha sa dibdib niya upang hindi niya makita. Narining ko pa itong mahinang tumawa kaya kinurot ko ang likod niya at dumaing ito na hindi ko pinansin. " You're always a moody person little muffin. Sometime your mad, sometimes happy... You know what? Your the only one person who can make me smile like this."

"Can you just stop doing that smile, ang creepy mo tignan!" "What? What's wrong with my smile?" "Mukha kang tanga! Ang creepy mo pala kapag kinikilig." Ngiwi niya. "Sabihin mo na kasi!" Ramdam ko na pinagtitinginan na kami ulit ng ibang customers dahil nagsisigawan na kami ni Kayle. But I don't mind, I don't even care kung nakikita ng ibang tao na para akong baliw kaka-ngiti. Masaya ako. Walang sinoman ang makaka-unawa kung gaano ako kasaya. Alam ko na napaka-babaw lang ng dahilan ng kaligayahan ko pero masisisi ba ako ng mga tao sa paligid ko? Milestone para sa 'kin na malamang may pagtingin din sa 'kin ang best friend ko.

tanong ko dahil nakaramdam na rin ako ng matinding kyuryusidad sa kung ano man ang sasabihik niya. Maya-maya pa ay humakbang siya papalapit sa akin at nagulat ako ng bigla niyang inangat ang kamay niya at hinawakan ang pisnge ko. "You and i have the same smile. Also...your eyes become smaller when you smile. Parang ako lang din po kapag nags-smile ako," paliwang niya sa akin at sa mga sandaling ngumiti siya ulit ay doon ko lang natukoy ang ibig niyang sabihin.

"Anong?.. bat ka natawa dyan!?" Nilagay nya yung kamay nya sa baba nya na para bang nag iisip..tsk.. "But you cant deny..na maganda ang gising mo..you smiled..at...me." Napapikit ako. F you.. "Ganon ako palagi kapag umaga..i smile always..for..for more blessings..hahhahha kaya wag kang umasang nginitian kita jerk!!" He put his cup of coffe in table and smirk..

sagot nito at saka ako naiiling na lumalakad. Nhabang naglalakad ay nakita ko naman si ate Haruka na nakikipagtawanan na kay Jin na para bang close na sila sa isa’t-isa. Kinuhaan ko sila ng litrato at nang tignan ko ang kuha ko ay napangiti ako. I like seeing other people’s smiles more than my own. I don’t know why I feel happier seeing someone happy than seeing myself happy. Maybe it was because of that that I became stronger, but that also became my weakness later on.

Kamuntikan ko na siyang mahampas sa ginawa niya kung hindi lang talaga mala-anghel at hindi makabasag-pinggan ang kaibigan kong 'to. "Kim!" "E, ano bang nangyayari sa iyo?" She is just so clueless at mahahalata iyon sa emosyon ng mukha niya. Ang inosente niya ring tingnan. Idagdag pa ang eyeglasses niya at mahabang itim na buhok. Para siyang isang bida sa mga nababasa kong japanese manga noon. "Inaantok lang ako," humikab pa ako at nag-unat ng braso, "Kim, try mo na magcontact lens. Ang ganda mo kaya lang 'yung pormahan mo pang 90's."

Hindi naman s’ya nakakatakot. “This is the first time someone is not amused about my name.” Napa-face palm s’ya. At napatawa ako nang mahina. I am more amused because he also laugh with me. “You should smile more,” I encouraged him. He grabbed a spoonful of mashed potatoes and speak, “You want to see me smiling?” Tumango ako. “Okay! I’ll smile more.”

"Guys! Mauna na ako sa inyo, ha. Kayo na ang bahala dito. Happy lang palagi at..." "Smile habang naghahalo ng nilulutong ulam. Smile para sumarap ang ulam. Smile habang naghihiwa ng mga karne at gulay. Smile habang naglilinis. Smile, smile and smile," humalakhak si Bella sa panggagaya ng mga kasama namin sa kusina kung paano ko sabihin ang katagang iyon araw-araw, walang palya.