Put A Smile On Manga Novels & Stories

Kumunot ang ilong niya at hinaplos iyon sa pisngi ko na ikinagigil ko. May namamagitan sa amin. Napakalakas nito at hindi maaaring balewalain. Ay shit! "Smile, El.Nanonood siya." Saglit kong tinitigan ang mukha niya at saka dahan-dahang sumilay ang isang matamis na ngiti.

“The camera loves your edge. May kakaibang tapang ang mga mata mo. Even when you smile, there’s still this lingering resentment in your eyes.” Ngumiti ako nang tipid at nagpasalamat bago naglakad patungo sa dressing room. At habang tinatanggal ko ang mabigat na makeup sa aking mukha, pumasok si Kaito dala ang isang serye ng mga lokal na magazine na bagong labas pa lamang.

Babalik ka rin sa akin. "It's a deal," I smirked and accept his hands. Tsk! Just wait for me baby. *Evil smile*

wala sa sariling sagot ko sa kanya na ikinatawa niya ng mahina. "I understand, but try to smile," sabi niya pa bago dahan-dahan na binuksan ang pinto ng function hall kung saan gaganapin ang meeting namin. Kaagad akong pumasok kaso hinawakan niya ang siko ko kaya natigilan ako para lingunin siya. "Huh?" tanong ko pero ngumiti siya lalo. "I said smile. You can change the worl with just your smile," sabi kaya unti-unting sumilay ang maliit na ngiti sa akin. Napailing rin ako ng dahan-dahan.

Vanessa smiled at me and I smiled back. ---- A/N: Argh! Buti natapos ko 'to. Hahahaha! Enjoy reading! -yeslone

May nakaguhit doon na maliit na chibi girl na nakaupo sa kama, kinukusot ang mga mata habang may kumot sa kanyang mga binti. Isang paalala na bumangon na at huwag nang magtagal sa kama. Sa kanang ibabang sulok ng note ay may maliit na puso. Napangiti si Hiraya. Tinapik niya ang bilugang mukha ng chibi. “Kalokohan… halos wala nga akong taba sa mukha.” Isiniksik niya ang note sa kanyang sketchbook, pagkatapos ay kumuha ng panibagong sticky note mula sa mesa at gumuhit ng dalawang chibi-style na emoji gamit ang water pen.

“Okay, take your time. Call me if you need me, okay? I will just go downstairs and cook food for you.” Tumango lang ako sa kanya. Bago siya lumabas ng k’warto binigyan niya ako ng matamis na ngiti. As usual. His kindness was always written on his smiles. That’s why I love this man, as my best friend. He’s the only man who taught me how to smile. Also told me that smiling is the easiest way to cover up your sadness.

Nakapagpalit na ito ng suot - wala na nga si Smiley, pinalitan naman ng logo ni Superman. Nasamid siya kasabay ng tarantang pagtatakip ng bibig sa kaayawang gumawa ng ingay. ‘Damn, man of steel.’ She was just kneeling there for the next couple of seconds unable to move. Kung ano-anong malalabong alaala ang biglang nagpainit sa loob ng kanyang katawan; how his hips erotically thrust, how he moaned her name, how he flowed her wild and passionately with that same ‘man of steel.’

Napatingin ako sa kaniya at agad na sinamaan siya ng tingin. "I'm not smiling, I'm mad." Sabi ko rito at mas pinagsalubong pa ang kilay ko. Bahagyang tinabingi nito ang ulo niya at maya maya lang ay tinusok niya ang magkadikit na kilay ko at pilit na pinaghihiwalay iyon. Wala sa sariling napangiti nalang ako. I saw One smiled and slowly putted his forehead in mine. "Now you're not mad anymore." He said at pinagdikit nito ang tungki ng ilong namin.

reklamo ko habang nakanguso. Inilingan niya ako kaya mas lalong humaba ang nguso ko. "Nope! Then, don't smile. Maganda ka pa rin naman kahit nakasimangot ka," pagpupuri nito na may halong pang-aasar. Sinikmuraan ko naman ito at napaubo pa habang nakahawak siya sa kanyang sikmura. His face starting to reddish signifies that he's hurt.