Quotes For Arts Novels & Stories

Seryosong nagsalita si Elaine, “Ano naman? Ngayong mga araw, hindi mo kailangang ng kakayahang umarte o kaya ng mala-anghel na boses para maging artista. Sapat na ang pagiging maganda! Tingnan mo naman ang mga kilalang artista sa atin ngayon, pwede nga silang gumawa ng albums kahit pangit naman ang boses nila; pwede nga silang umarte sa mga palabas kahit nauutal naman sila. Bakit ito naging posible? Dahil maganda sila!” Umiling si Claire na para bang nawawalan siya ng pag-asa, “Tama na, Ma. Hayaan mo na lang akong manood.” Muling nagsalita si Elaine, “Claire, seryoso ako. Sa tingin ko talaga kaya mo…” Sa pagkakataong ito, nagsimula nang kumanta si Quinn. Hindi mapigilang mapabulalas ni Elain

Natutuwa siya sa nakikita niyang galit sa mukha ko. “So, naisip dati ni Clyde na bayaran ang mga tao para ireject ang mga gawa mo. We’re a group of entrepreneurs and business corporations who work together. Art is something that people create and that we, as a society can appreciate, pero sa isang katulad mo na gusto lang makakubra ng pera sa pamamagitan ng pagjowa mo sa anak ko, hindi ko matatanggap iyon. Hindi naman pwedeng manahimik na lang ako, hindi ba?” nakakalokong ngumisi ito bago muling lumagok ng wine.

Nilingon ko siya at nakita kong nakalahad ang kamay niya patungo sa direksyon noong babaeng may hawak na calligraphy brush. "Okay lang po ba, Sir?" tanong ko. "No problem. Go ahead." Tumango siya. "Thank you po." Lumapit ako doon sa calligraphy booth. "Hi, Ma'am." Masayang bumati sa akin iyong babae sa calligraphy booth. "I'm selling these pieces po. Puwede niyo po i-hang sa wall niyo sa sala or sa room niyo." "Oo, ang gaganda nga po, eh." Napangiti ako habang tinitignan ang mga gawa niya. Mostly ay quotable quotes at inspirational lines.

"Bakit mo ito pinili?" "Ang art ay may paraan ng pagpapahayag ng damdamin at mga ideya," sagot ni Mr. Martinez. "Nais kong ipakita sa iyo ang lugar na ito dahil dito ko nahanap ang maraming inspirasyon. Gusto kong ibahagi ito sa iyo."

Hindi siya makapaniwala, kundi lang nangyari sa kanyang sariling buhay at naintindihan niya ang phrase na nabasa niya noon; “Art comes from life.” Tandang tanda pa nga niya ng araw na iyon na nagulat siya ng buksan ang pintuan ng school dormitory ng oras na iyon. At nang makita niya sina Luke at Lyca nang nakapulupot pa isa’t-isa. At halatang may ginawang hindi kaaya aya sa kanyang paningin.

It took me a while to finally tap the notification on my phone. "Hi, Vida. I've just seen from a F******k page where your artworks featured. I really like your art style and it's so pleasing to see. I would love If you were willing to do a mural paint on my house. Are you interested? If you are, then just let me know so we can set a schedule."

"A PowerPoint presentation. 'Why Michael is the Optimal Prom Date'. List your assets. Mitigate your liabilities. Show her the projected happiness levels in a bar graph." ​Michael adjusted his glasses, confused but intrigued. "Effective po kaya 'yon?" ​"Trust me," Atticus tapped the table. "To a Valderama, nothing is more romantic than a well-organized pie chart." ​THE ARTIST'S DILEMMA ​Meanwhile, in the garage (Art’s Studio). ​Art was pacing. He held a generic bouquet of flowers he bought at a convenience store. They were starting to wilt. ​"Ang pangit," Art muttered. Tinapon niya ang bulaklak sa trash bin.