Poet Drawing Novels & Stories

Ngunit habang ibinababa ng lalaki ang kanyang tingin sa ibabaw ng glass table, nakuha ng kanyang pansin ang bagay na nakalapag tiles sa may paanan ni Danica, ang nakabukas na sketchpad. Napatigil si Matthew. Ang kanyang mga mata ay napako sa pahinang nakatambad sa ilalim ng liwanag. Isang lumang charcoal drawing iyon. Sa kabila ng mga taong lumipas, malinaw pa rin ang mga guhit ng lapis. Nakaguhit doon ang silhouette ng isang batang lalaking nakatayo sa gitna ng malakas na ulan, may mga galos sa mukha, at may mga kamay na nakalabas upang protektahan ang isang maliit na batang babae sa gitna ng nawasak na kalsada at madilim na slope. Hindi iyon isang ordinaryong architectural sketch. Puno iyo

, prente lamang niyang saad. Ilang sandali pa ay tanging ako at si Mino na lamang ang naiwan at agad akong napatingin sa larawang nakasabit sa pader. Larawan ito ng isang babae ngunit ang kaniyang mukha ay hindi buo dahil puro linya lamang ito. Base on the body it is a woman yet the face is covered with scribbled lines na tila hindi alam ang kaniyang itsura. I knew that Calix is the one who drew this dahil alam ko ang estilo niya sa pagguhit dahil dati ako lamang ang babaeng kaniyang iginuguhit at ipinipinta.

Nang buksan ko puro papel na may drawing. Tiningnan ko isa isa. Puro family drawing na iba iba ang background. Merong nasa bahay lang, merong nasa park at mall. Tapos may initial na C.M. Pero parang nakita ko na to. Hindi ko alam kung saan pero parang... Nang maisip ko, bigla akong bumaba para puntahan ang kotse at binuksan ko agad ang likod. Nandoon kasi ang mga drawing ni Charles at Charlotte. Nang tingnan ko kaparehong kapareho!

Pagbukas ng webpage, agad niyang nakita ang pangalang: “Callyx Herrera – Kinder-A – Featured Artist of the Week.” At ang naka-display sa taas ng article? Isang scanned copy ng drawing ng anak. Nasa gitna ang magkahawak na kamay ng mommy at anak, may araw sa taas, at sa ibaba ng artwork, nakasulat ang mga salitang, "My Home is My Mom." Napakapit siya sa dibdib. Sa baba ng larawan ay may caption na, "When asked to draw his family, Callyx said, 'It’s just me and Mommy, but we’re a complete team.'"

kwento ko pa. “Can I see his drawings?” tanong niya, kaya napalunok ako at alanganin na tumawa. “Sasabihan ko po siya, medyo madamot po kasi,” pag-amin ko. “Every author doesn’t want to show their plots. I understand,” sabi niya. Napangiti ako at tinitigan ang side ng mukha niya; ang gwapo niya talaga, parang sculpted.

Hindi nagtagal, sumilip na ang haring araw sa ‘di kalayuan bago tuluyang ibinuhos sa sangkalupaan ang kanyang liwanag. Agad na kinuha ni Jewel ang kanyang lapis at nagsimulang magsketch a sa canvass na nasa kanyang harapan. She’s not an excellent painter like her mother and her sister but she sure can make some nice pieces. At dahil sa araw-araw niyang nakikita ang ganda ng bukang-liwayway sa dakong iyon ng mundo, she was inspired to capture its beauty in the canvass.

Pero habang binubuklat ni Liam ang mga huling pahina, biglang tumigil ang mundo niya. May isang drawing doon na hindi gawa ng isang limang taong gulang na bata. Isang charcoal sketch ito ng isang bintana na may tanawin ng garden. Ang shading, ang bawat linya, at ang detalyeng nakalagay doon ay gawa ng isang bihasang kamay. Sa ibaba ng sketch, may maliit na pirma: *C.A.* Nabitawan ni Liam ang drawing book. Ang tibok ng puso niya ay naging mabilis at malakas.

Mukhang naspoiled kila Kuya 'to! Tinignan ko lang ung mga drawing n'ya. Mga kotse at buildings, ang ganda! Namana n'ya talaga sa papa n'ya 'tong pagiging artist n'ya habang nagtitingin, napako ung mata ko du'n sa isang page na may drawing. It's a boy sitting on a lap of a man. Kinuha ko 'yun at may nakasulat. 'Me and Papa.'

manghang puri ni Yaya Vi sa akin kaya napangiti ako at muling sinulyapan ang patapos nang drawing ko sa canvas na ginamitan ko ng graphite at charcoal pencil. Tinapos ko na iyon nang makuntento na ako at inilagay sa frame kasama ng letter na isinulat ko. Hopefully, magustuhan niya ito. "Where are you going, Astrid? You looks more fabulous and gorgeous than ever!" puri ni Auntie Amelia nang makita ako nang pababa na ako ng hagdan.

"Kung ganoon, Ate, pwede mo ba akong turuan mag-drawing?" "Sige ba, anong gusto mong i-drawing natin?" tanong ni Ophelia habang lumalapit sa canvas. "Gusto kong i-drawing 'yung emptiness sa puso mo," seryosong sagot ng bata. Nanlaki ang mga mata ni Ophelia sa gulat. "Na-uunawaan mo talaga ang mga paintings ko?"