Faking It Novels & Stories

Galit nitong sigaw sa kapatid. “She’s annoying me.” Galit na ring sigaw ni Synesthea. “You don’t have to do that-” “I want to do that, she’s obviously trying to use Tyra to buy her a new bag. It’s not new and you ugly girl try to do other tricks because I already know that.” Umiiyak ang babae roon at akma namang pupunasan ni Tyra ang babae ng agad siyang hinila papalapit ni Vincent.

Poor Candice, akala ko matalino siya, ang hindi niya alam lahat ng ginagawa ko ay sadyang pagsubok lang sa kaniya. "Simple lang ang gusto ko," pinilit niyang pakalmahin ang sarili kahit matalim pa rin ang tingin sa akin. Nag-iwas naman ako ng tingin at hinaplos ang brasong ngayon ay namumula na. "Pareho tayong makikinabang dito. You could pretend all your life na ako ay ikaw, pero kailangan mong magbayad. This is a deal between you and me, tayong dalawa lang ang nakakaalam kung ano ang totoo, you could f**l Dela Fuente as long as you want to. Hindi ako magpapakita, hindi niya malalaman ang totoo, hindi magugulo ang buhay mo ngayon pero kailangan mong ayusin ang bagong buhay ko. I need money

"I will call you tomorrow. See you!" Naiwan akong nakatulala habang mahigpit na yapos ang shoulder bag. Hindi ako makapaniwala na ganito lang kadali ang lahat at may trabaho na ako kaagad. Ngunit paano ko gagampanan ang pagiging isang fake wife? Wala naman akong kaalam-alam sa ganiyang bagay. Hindi ko alam kung magiging masaya ba ako o dapat ba akong kabahan sa maaaring mangyari. Bumuntonghininga ako. Pilit kong inaalala ang nakalagay sa kontrata.

Inirapan ko Naman ito dahil Wala akong ganang makipag usap sakaniya. “kung tatalakan mo lang ako ay wag mo na akong kausapin, just fucos in your business diyan naman kayo magaling diba?” Mag sasalita pa sana siya ngunit agad ko namang pinatay Ang tawag. Napa buntong hininga naman ako dahil ayukong kapitan ako ng bad vibes ngayong Araw na ito. Nang mag sawa na ako kakatingin sa Fake nails ko ay agad Naman akong tumayo at nag tungo na sa loob ng kwarto ko, gigimik ako ngayon dahil open na Ang bar sa ganitong Oras.

Pero ayokong mas lumalim pa ’yon. Ayokong maging dahilan kung bakit mas malaki ang panganib na haharapin niya. Ayokong isipin na dahil sa akin, baka may mangyari sa kanya. Dahil alam ko sa sarili ko, kapag may nangyari sa kanya, hindi ko kakayanin. Kaya mas madali na lang sabihin sa sarili ko na fake lang ang lahat. Na bahagi lang ito ng plano. Na isang role lang ang ginagampanan namin sa harap ng iba.

mataray kong sagot, sabay cross arms para magmukhang matapang. Bumalik siya sa pagkakaupo sa couch at tiningnan ako nang matiim. Nakakailang yung titig niya. "Because you are broke, homeless, and dealing with a cheating ex. I heard you screaming your tragic life story in the middle of the street earlier. I offer a simple transaction: Be my fake fiancée for six months. Move into my penthouse so we can sell the lie. I will clear all your credit card debts and deal with your former landlady." Huminto siya, tila tinitimbang ang magiging reaksyon ko bago bitawan ang huling alas niya.

"Mahirap ako, oo. But you can't fool me, Don Fausto." "What?!" Gulat na gulat ito. "Oho, bata pa ako. Pero hindi ho ako ipinanganak kahapon. Hindi n'yo ho ako maloloko at mapapaniwala sa mga picture na alam kong gawa-gawa n'yo lang. Maniniwala lang ako, kung ako mismo ang makakakita. Pero iyang mga pictures na iyan, fake iyan. Gawa-gawa n'yo lang iyan para magalit ako sa asawa ko. Pero sorry po, dahil hindi n'yo ako basta-basta mapapaniwala."

“Yes, exactly. I want my parents to be proud of me. I hate failures, that's why I always try my best.” “Hindi ba nakakapagod?” tanong niya muli. “Noon, oo. Pero unti-unti akong nasanay sa pressure. Alam mo kasi, fake it till you make it. Hindi naman ako ganito ka hyper kapag hindi ko pinepeke ang mga galaw ko noon hindi ba?” “Toxic ba?” nag-aalangan na tanong ko at umiling naman siya. “It’s completely fine. I envy you, to be honest. I try to do my best too but no matter how much I fake everything, I still can’t make it. Nakakapagod lang.”

Napaka-annoying. Umiling ako, gagawin ko na lang busy ang sarili ko para may dahilan ako para hindi siya kausapin ngayon. Mabilis akong nagpalit ng damit, kinuha ko ang laptop at dumiretso na pababa. Nakita ko sila sa sala na nanonood ng tv. I fake a cough. Bumaling ang tingin nila sa'kin. “W-what do you want to eat?” tanong ko nang makababa na.

“Might as well play the part, right?” Kinuha ni Veronica ang baso, bahagyang natawa. “To what?” “To faking it… properly,” sagot ni Jarred, malamig pero may munting ngiti sa gilid ng labi. Nagtama ang mga mata nila. Ilang segundo lang, pero sapat para maputol ang hinga ni Veronica. Fake, paulit-ulit sa isip niya, pero bakit parang hindi? “Cheers,” mahina niyang sabi.