Novel & Cerita Life Is An Art Quotes

#MTDC70: Final Chapter Pt. 1 “Life is the most precious gift our Almighty has ever given to us. We should treasure every single minute of our lives for our time only happens once. We should cherish whatever life has to offer us. Not all people can be given a second chance…”

“Ang pagiging artista at ang pag-arte ang gusto kong gawin sa buhay ko dahil iyon ang pangarap ko.” “Kahit na ikulong mo pa ako rito o kahit saang lupalop ng mundo, hindi mo pwedeng tanggalin sa akin ang pangarap kong iyon dahil iyon ang isinisigaw ng puso ko.” sabi niya pagkatapos ay nagpatuloy sa pagkain.

“Noong bata ako ay naranasan ko na ang matiwasay at masayang buhay, Daddy. Siguro ay malas ko lang dahil sa huling banda ng buhay ko dumating ang mga pasakit na dala ng buhay.” “Anak, kahit na ano ang mangyari ay huwag kang mawawalan ng pag-asa. May rason ang bawat ngiti na ginuguhit ng ating mga labi. Ganoon din ang mga iyak na mula sa ating mga puso. Ang buhay kasi, Anak ay para parang gulong lang iyan. Lahat ng saya at pighati ay mararanasan natin, nakadepende ito sa kung saan tayo. Hindi puwedeng palagi na lang tayong masaya at hindi rin puwedeng palagi tayong magiging malungkot. Life is fair and so the feelings are myriad.”

Pilit na ikinubli ni Kendall ang katotohanan kay Scott, "promise, okay lang ako. My life is not perfect pero blessed pa rin naman ako. Walang ginagawang masama ang papa ko, wala kang dapat ikabahala!" Kitang kita pa rin ni Scott sa mga mata ni Kendall na para bang may gusto itong sabihin pero pinaniwalaan na lamang niya ang sinabi nito at nagpatuloy lamang sa pag usisa sa buhay ng kanyang kaibigang artista. "Kamusta naman ang pagiging artista?" "Eto, normal nang may umiistorbo sayo kapag nasa public places ka. Mabuti na lang talaga at marunong akong mag disguise kasi kung hindi may nakabuking na sa atin!"

Mahina nyang bulong. Tumulo ang luha ni Gramps. Kung pwede lang sana... kung pwede lang na h'wag muna, kung pwede lang na ihinto ang oras at araw ay gagawin ng matanda. Ngunit kahit gaano karami ang pera at kahit gaano kayaman ang Isang tao. Ito ang mga bagay na hindi natin kayang bilhin gamit ang kayamanan. Kaya kailangan nating mabuhay, hindi mabuhay na humihinga lang at pinapanood ang araw na lumipas. Kundi mabuhay dahil life is meant to live. Not for us to suffer. Let's live our life to the fullest. Kumawala si Carmela sa pagkakayakap.

Please, please. Ilang oras pa akong naghintay. Hindi muna ako nagpahinga kasi mas gusto ko siyang hintayin. I'm sketching and already finished my new artwork. Lahat ng iginuhit ko ay para sa kanya. Lahat din ng iyon ay may lagda ko sa gilid at may personal inspirational quotes about life and sacrifices. It's already midnight but there's no mark of him. Wala. May bukas pa naman Klara. You can wait for him until tomorrow. It's your day, right? So you can keep on smiling and be thankful for this another year of your life.

"Eh, ba't ba kasi pinapahirapan mo yang sarili mo? Veron, maikli lang ang buhay. Kung ganyan ka palagi, eh, wala...hindi ka mag go-grow..." "Wag mo nga akong bigyan ng life quotes. Para namang may magagawa yang himala. Yung lungkot na nararamdaman ko, hindi na tinatablan ng mga ganyan." "Edi, sorry! Ang sa'kin lang naman, since hindi naman 'to yung first time na nangyari sa inyo to, gusto ko lang mapagaan ang nararamdaman mo." Silence and the only sound is the echoes of the vehicle that has been coming back and forth in the busy street of the city. Suddenly, his phone rang and he immediately answered the other party. "Oh, ano na?"

“Hindi ko akalaing ganyan ka lang pala. Ang laki ng katawan mo pero ang liit ng tapang mo. Kahit sabihin pa ng doktor na mamamatay ka bukas, anong magagawa mo? Ang mamatay ang pinakamadaling bagay sa mundo.” Parang ang gaan ng pagkakasabi niya. Kung may totoong cancer patient siguro sa tabi niya, baka nabugbog na siya! Sa totoo lang, ang mabuhay na walang sakit ay isang napakalaking blessing na. Pero eto si Chastain, sinasabing madali lang ang mamatay? Naalala ni Patricia ang isang quote na nakita niya online. “Ang buhay mo ngayon ay ‘yung bukas na pinangarap ng mga taong namatay kahapon.”

“O napansin mo rin siya dahil kapareho niya ng ugali si Rachel?” Ayaw sagutin ni Justin ang tanong na ito. Ibinaba niya ang litrato at umatras ng kalahating hakbang, nanatiling tahimik. "Hindi ka maaaring magpalipat-lipat sa labas sa natitirang bahagi ng iyong buhay. Alam kong hindi mo kayang bitawan ang bagay na iyon sa iyong puso, ngunit kailangang umasa ang mga tao. Naniniwala ako na si Arya's ay isang artist na nagkakahalaga ng pag-aalaga."

May bumubulong sa kanya na kakaiba ang ikinikilos ng lalake. "Do you think this painting is worth a penny?" Biglang tanong ni Lucas na ikinakunot ng kanyang noo. Napatingin siya sa paintings na sinasabi nito. Gusto niyang matawa. How can a cheap painting like that worth anything? Kahit siguro ibasura iyon ay walang mamumulot. "This painting is worth my life..." aniyang tuluyang humarap sa kanya. "If an enemy wants to destroy me, he can use this painting to inflict pain in me..."