Quotes For Gift Giving Novels & Stories

Napapikit rin at sinikap na lang mag-rebut, "Hindi pikot iyon, nagbibigay ako ng gift!" "Gift? Birthday ko? Motmot natin? Happy new year? Pasko ba?" sunod-sunod nitong tanong, nagsasarkastiko pero nang-aasar. "Hindi!" Kumurap-kurap siya. "Bakit kailangan may occasion para sa pagbibigay ng regalo?" "Kahit na, pikot pa rin iyon," he insisted. Nagdabog siya. "Hindi pikot iyon! Sige inisin mo ako."

Ulit niya. Natahimik ako, wala man lang akong gift sa kanya. Every year and every occasions akong nakaka received sa kanya. Samantalang ako ay sakit ng ulo, stress at galit ang ibinibigay ko sa kanya. Hindi ko na pala siya kailangan bigyan ng gift dahil isa na akong regalo na ibinigay ng diyos sa kanya. Actually, siya ang swerte sa akin dahil matalino ako sa spelling. Kahit ipa-spelling pa sa akin ang mhishivus ay kaya ko spelling iyan, at saka ang word na priti.

Rinig ko ang pagbigat ng paghinga niya. "I guess you love it." Mahinang sabi ko. "Yeah." Bulong nito at inangkin ang labi ko. Isa sa nabasa ko kanina ay, "the best gift that you can give to your partner is yourself." And I think it is.

"Masyadong mamahalin ang regalo mo. Hindi ko matatanggap." "Kung hindi mo tatanggapin, mamalasin ka." saad ni Mr. Guerero na malapit ng ma stressed. "Huh?" Hindi naman maintindihan ni Veronica ang sinasabi nito. Ipinaliwanag ni Mr. Guerero sa kanya ng makitang para siyang wala sa sarili ng sandaling iyon. "Ang regalo ay hindi dapat tinatanggihan, dahil kaloob ito ng Diyos. Kung itatapon ko ito, parang sinayang ko na rin ang biyaya niya. At pwede niya ako maparusahan."

Pinanatili niya ang composure, pilit na pinapakalma ang kumukulo niyang inis. Napangiti siya, isang ngiting halos kasingtamis ng kay Sharia, pero may bahid ng sarkasmo. “I’m sure he will,” sagot niya, bahagyang tumango habang tinatapunan ng tingin ang relong hawak ng babae. “It’s a very practical gift. After all, time is the most valuable thing for a businessman, don’t you think?” Napangiti si Sharia, tila natutuwa pa sa sagot niya. “Exactly. And sometimes, they need someone to remind them of that.”

Humuni kaunti si Charlie bago siya tumingin sa lahat at sinabi sa seryosong paraan, “Nagpapasalamat talaga ako sa inyong lahat sa pagpunta niyo dito at sa pagbibigay sa akin ng mga regalo. Siguradong malaki ang nagastos niya.” Sumagot nang nagmamadali ang lahat, “Hindi! Hindi! Ito dapat ang gawin namin!” Tumingin si Charlie sa mga tao sa paligid niya bago siya ngumiti at sinabi, “Tulad sa kasabihan, ang paggalang ay dapat suklian. Siguradong maghahanda ako ng regalo para sa lahat pagkatapos ng Bagong Taon. Sa sandaling iyon, kailangan kong abalahin si Mr. Quinton na maghanda ng ilang bagay.”

natutuwang sabi ng grandma ni Zayden. Isa-isang nagbigay ng regalo ang mga naroon. Tila ba lahat ng mga limited items, mga rare na bagay, maski ang mga sobrang mamahalin ay ibinigay sa kanya. Dapat ay maganda at kakaiba ang regalo mo upang maalala ka ng matanda. At kapag nangyari iyon ay maganda-ganda ang epekto no'n sa mga negosyo ng nagregalo. Kaya para sa lahat ay isang malaking investment iyon. Lahat nagpapa-impress sa kanya.

Dahan-dahan siyang huminga at humakbang pasulong. “Ang halaga ng regalo ay hindi nasusukat sa presyo,” mahinahon ngunit matatag niyang sabi. “Ang mahalaga ay ang puso. Hindi ito palusot ng mahihirap. Tanungin natin, magkano po ba ang regalo ninyo kay Mrs. Solomon? Para sa inyo, maliit lang din iyon. Pero bakit ang oras at effort na inilaan namin ay parang walang saysay?”

Malaki ang halaga ng mga regalong ito, ngunit sigurado na isang malakas at makapangyarihang tao ang makapagbibigay lamang ng mga ganitong uri ng mamahaling mga regalo. Noong unang panahon pa lang, meron na ang rules of gift giving sa anumang okasyon. Sa madaling salita, mamarkahan lamang ng receptionist bilang isang entry ang isang ordinaryong regalo. Kung ang regalo ay malaki, kailangang tumayo ng receptionist bago niya ipapahayag ang kanilang pasasalamat para sa kanilang master. Gayunpaman, kung prestigious ang isang regalo, kailangang tumayo ng receptionist at kailangan niyang ipagsigawan sa lahat ang tungkol sa prestigious gift na iyon!

mungkahi ko dito. Napangiti siya at nagustuhan agad ang ideya. "Opo, Dad! Magandang idea po iyon. Marami pong gustong bumili ng mga gift sets para sa mga espesyal na okasyon. Kaya siguro kailangan ko na rin mag-isip ng mga promos," tugon niya sa aking mungkahi.