Hiding The Green Carnation's Heirs Novels & Stories

Inside was a single page. I read the first line. "If you have found this letter, then the four heirs have finally returned." My eyes widened. I continued. "But remember this: the inheritance was never the greatest secret." I looked at Xyena. "What was?" Lucian's expression became serious. "The person who created the inheritance." I looked at the letter again. The final line was written in bold ink. "One of the four heirs is not who they believe themselves to be." Silence filled the mansion. Xyena looked at me. Ivy looked at Lucian. And Lucian simply smiled. Because he already knew the answer.

Para akong binabalatan ng buhay dahil sa mga tingin ni Mama habang para naman akong hinubaran sa hiya dahil kay Lucas. “Hindi kita nakalimutan, naaalala kita. At hinding hindi ko makakalimutan na hinatid mo ang anak ko dis oras ng gabi. I don't care kung sino ka man pero sana naisip mong may mga magulang na naghihintay kay Nathalie. Sige na, makakaalis ka na.”

"Sabi ni Mommy, hanapin ko ang kahinaan mo... at tila hawak ko na ito ngayon sa aking mga kamay." Kinuha ni Cindy ang kanyang alak, ininom ito nang diretso, at muling tinitigan ang larawan ni Helen. Ang kanyang utak ay nagsimula nang maghabi ng isang masamang plano—isang planong hindi gagamit ng media o direktang away, kundi gagamit sa mismong buhay at kaligtasan ng pamilya ni Kiarah upang pilitin itong lumuhod sa kanyang harap.

“She was the one who sealed it. But the blood they passed down… it changes. It turns green. That’s the mark of the bargain—deep in the veins, something that doesn’t fade even when the person is gone. She died ten years ago, I know. But that blood doesn’t just rot or disappear. It stays. It stays in the body, preserved, waiting for the day someone comes to take it or break it.” --Clint P.O.V. --- I felt my stomach turn at the meaning of her words, the idea settling heavy and wrong in my mind. “Green blood? You mean even after all this time… it’s still there? And you want us to go get that from her?” “I need us to,” she said straight—no apology, no soft words to make it sound less terrible, ju

Amoy na amoy ang halimuyak ng rosas. May maliit na card na nakasiksik sa gitna. Lalong lumakas ang bulungan sa paligid. “Grabe…” “Si Sir Calvin daw…” “Ang sweet naman…” Parang gusto kong lamunin ng lupa. Dahan-dahan kong kinuha ang card. "No more secrets. No more hiding. I’ll court you properly this time. – Calvin." Basa ko sa maliit na card nakaipit sa mga bulaklak.

Sa sumunod na segundo, binuhat niya ito at mabilis na umakyat ng hagdan. "Young master!" sigaw ng butler, takot na takot. "Bawal pong manakit, sabi ni master!" "Manahimik ka!" sagot ni Shaun, sabay sara ng pinto. Pinaupo niya si Yesha sa gaming chair, binuksan ang apat na malalaking screen, at pinakita ang codes. "Anong kaya mong intindihin dito?" Tinitigan ni Yesha ang mga screen. Kumplikado ang mga character, kakaiba ang mga kombinasyon. Habang tumatagal, napansin niya ang isang maling linya sa pangatlong screen.

"He's my boss, anak. But why did you talk to him? Didn't I told you to not talk to stranger?" "I'm sorry Mommy, he was just asking whom I'm with because he thought I'm alone," he apologized. Nakonsensiya naman ako dahil wala naman siyang kasalanan. Masyado lang akong paranoid dahil ayokong mapunta kami sa sitwasyon na kinatatakutan ko. Calm down, Maria. Wala siyang alam... Hindi niya malalaman ang sikreto mo... He won't know that you're hiding his son- that you're hiding the billionaire's heir.

Parang binabasa nito ang kung anumang nasa isipan niya. She wander her eyes around to avoid their gazes. “Where’s Cortez?” She suddenly asked. “Punished. In the dungeon.” Ang ama niya ang sumagot sa kanyang katanungan. Well, she’s not even shock. “I’ve done my investigation, Hera. And it turn out that Cortez knew who is the father of my grandchildren.” Napatingin siya sa ama niya nang magsimula itong magsalita. “My grandchildren are the heirs of Augustus Demono Cuatro-Florin. At wala kang planong ipaalam iyon sa kanya?”

Alam nila ang ginawa nila, kinuha lang naman nila ang iniisip nilang kabit ng kanilang amo. “Wag kayong matakot! Walang nakaka-alam na kinuha natin siya!” pagpapalakas ng loob ng nagsisilbing leader nila pero pagkalabas na pagkalabas nila ay agad silang kinorner ni Eugene gamit ang white cane nito na parte pa ‘rin ng pagpapanggap niya bilang bulag. “Where the h!ll is Violet!” *** “TANGA ka pala maniwala na kabit itong si Irene na nagpapanggap bilang Violet!”

Halos triple security na nga ang ipinatutupad ng Le Grande para sa event. Sa pagsisimula ng fashion show, nanatiling maayos naman ang lahat. xxxxxxxxxxxxxxxxxxxx In the other dressing room... "Alyssa...maghintay ka lang ipapatikim ko na sa'yo ang sakit na nararamdaman ko sa ngayon. Kung hindi ka magawang patayin ng mga taong initusan ko, puwes ako na ang gagawa noon sa'yo." Bulong ni Katrina sa sarili habang nakaharap sa salamin.